ప్రతిష్ఠాప్య మహాలింగం గభస్తీశ్వర సంజ్ఞితమ్
అక్కడ గభస్తీశ్వరమనే గొప్ప లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించారు.
దివ్యవర్షసహస్రం తు శతేన గుణితం మునే
అక్కడ దివ్యమైన వెయ్యేళ్ళు, వాటిని వంద రెట్లు చేసి, ఓ మునీంద్రా,
స్వరూపతస్తు తపనస్త్రిలోకీతాపనక్షమః
తన స్వరూపంలో తాపనుడు మూడు లోకాలను కాల్చగల శక్తితో ప్రకాశించాడు.
మయూఖైస్తత్ర సవితుస్త్రైలోక్యదహనక్షమైః 4.1.49.
అక్కడ సవితృయొక్క కిరణాలు మూడు లోకాలను కాల్చగల శక్తితో వెలిగాయి.
వైమానికైర్విష్ణుపదే తత్యజే చ గతాగతమ్
విమానాలలో ఉన్న దేవతలు విష్ణుపదంలో చేరి జనన మరణ చక్రాన్ని వదిలిపెట్టారు.
మయూఖా ఏవ దృశ్యంతే తిర్యగూర్ధ్వమధోపి చ
అక్కడ అడ్డంగా, పైకి, కిందకు కేవలం కిరణాలే కనిపిస్తాయి.
తస్యవై మహసాం రాశేస్తపోరాశేస్తపోర్చిషామ్
ఆ మహా ప్రకాశపు సముదాయానికి, ఆ తపస్సు రాశికి, ఆ తపో జ్వాలలకు,
సూర్య ఆత్మాస్య జగతో వేదేషు పరిపఠ్యతే
ఈ జగత్తుకు సూర్యుడు ఆత్మ అని వేదాలలో చెప్పబడింది.
జగచ్చక్షురసౌ సూర్యో జగదాత్మైష భాస్కరః
ఈ సూర్యుడు జగత్తుకు కళ్ళు, ఈ భాస్కరుడు జగత్తుకు ఆత్మ.
తమోంధకూపపతితముద్యన్నేష దినేదినే
అంధకారపు గుహలో పడిపోయినవారిని, సూర్యుడు ప్రతి రోజూ ఉదయించుతూ పైకి తీసుకెళ్తాడు.
ఉదితేఽత్రోదిమో నిత్యమస్తం యాత్యస్తమాప్నుమః
సూర్యుడు ఉదయిస్తే మనమందరం లేచిపోతాం, ఆయన అస్తమిస్తే మనమూ అస్తమిస్తాం.
ఇతి వ్యాకులితం విశ్వం పశ్యన్విశ్వేశ్వరః స్వయమ్
ఇలా ఈ లోకం కలవరపడుతున్నదని చూసి, విశ్వేశ్వరుడు తానే స్వయంగా,
మయూఖమాలినం శంభురాలోక్యాతి సునిశ్చలమ్
కిరణాల తాడుతో అలంకరించబడిన, అచంచలమైనవాడైన సూర్యుని శంభుడు చూశాడు.
ఉవాచ చ ప్రసన్నాత్మా శ్రీకంఠః ప్రణతార్తిహృత్ 4.1.49.
దయతో నిండిన, నమస్కరించినవారి బాధను తొలగించే శ్రీకంఠుడు మాట్లాడాడు.
నిరుద్ధేంద్రియవృత్తిత్వాద్బ్రధ్నో ధ్యానసమాధినా
ధ్యానం, సమాధి ద్వారా తన ఇంద్రియాలు, వాటి చర్యలు పూర్తిగా నియంత్రించబడ్డాయి.
కాష్ఠీభూతం తు తం జ్ఞాత్వా శివః పస్పర్శ పాణినా
అతను కలపలా స్థిరంగా ఉన్నాడని గుర్తించిన శివుడు, తన చేతితో అతనిని తాకాడు.
తత ఉన్మీలయాంచక్రే లోచనే విశ్వలోచనః
తర్వాత విశ్వలోచనుడు తన కళ్లను తెరిచాడు.
పరివ్యపేతసంతాపస్తపనః స్పర్శనాద్విభోః
ప్రభువు తాకిన వెంటనే అతని బాధలు, మంట అంతా పోయాయి.
మిత్రో నేత్రాతిథీకృత్య త్ర్యక్షం ప్రత్యక్షమగ్రతః
మిత్రుడు, త్రినేత్రుడిని తన కళ్లతో అతిథిగా గౌరవించి, అతని ముందే నిలిచాడు.
భూతనాథ భవభీతిహారక త్వాం నతోస్మి నతవాంఛితప్రద
భూతాలక主人ా, జన్మభయాన్ని తొలగించేవాడా, నమస్కరించే వారికి కోరిన వరాలు ఇచ్చేవాడా, నీకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
చంద్రచూడమృడ ధూర్జటే హర త్ర్యక్ష దక్ష శతతంతుశాతన
చంద్రుడిని కిరీటంగా ధరించినవాడా, దయామయుడా, జటాధరుడా, హరా, త్రినేత్రుడా, దక్షుణ్ణి సంహరించినవాడా, అనేక బంధాలను తెంచేవాడా,
నీలలోహిత సమీహితార్థ దహే(?)ద్వ్యేకలోచన విరూపలోచన
నీలవర్ణుడా, ఎరుపు రంగు కలిగినవాడా, మనసులోని కోరికలు నెరవేర్చేవాడా, ప్రకాశించే వాడా, ఒక్క కన్నుతో, మూడు కన్నులతో, విచిత్రమైన కళ్లతో ఉన్నవాడా,
వామదేవశితికంఠశూలభృచ్చంద్రశేఖర ఫణీంద్రభూషణ
వామదేవుడా, నల్లగళముగలవాడా, త్రిశూలాన్ని ధరించినవాడా, చంద్రుని అలంకారంగా పెట్టుకున్నవాడా, పాముల రాజును అలంకారంగా ధరించినవాడా,
త్ర్యంబక త్రిపురసూదనేశ్వర త్రాణకృత్త్రినయనత్రయీమయ 4.1.49.
త్రయంబకుడా, త్రిపురాసురులను సంహరించినవాడా, ప్రభువా, రక్షణకర్తా, మూడు కళ్ల స్వరూపుడా,
శర్వరీరహితశర్వసర్వగస్వర్గమార్గసుఖదాపవర్గద
రాత్రిలేని వాడా, సర్వవ్యాపకుడా, శర్వుడా, స్వర్గమార్గంలో, మోక్ష మార్గంలో సుఖాన్ని ఇచ్చేవాడా,
శంకరోగ్రగిరిజాపతే పతే విశ్వనాథవిధివిష్ణు సంస్తుత
శంకరా, ఉగ్రుడా, గిరిజాపతీ, జగత్పతీ, విశ్వనాథుడు, బ్రహ్మ, విష్ణువు స్తుతించే వాడా,
విశ్వరూపపరరూప వర్జితబ్రహ్మజిహ్మరహితామృతప్రద
విశ్వరూపుడా, పరరూపుడా, వంకరతన్మయత లేని వాడా, అమృతాన్ని ప్రసాదించేవాడా,
ఇత్థం పరీత్య మార్తండో మృడం దేవం మృడానికామ్
ఇలా మార్థాండుడు మృడుని, ఆ దయామయ దేవుని ఈ పదాలతో స్తుతించాడు.
రవిరువాచ దేవి త్వదీయచరణాంబుజరేణుగౌరీం భాలస్థలీం వహతి యః ప్రణతిప్రవీణః
రవి ఇలా అన్నాడు: దేవీ, నీ పాదపద్మాల ధూళిని, గౌరీ, భక్తి పరాయణుడైన వాడు తన నుదుటిపై ధరించేవాడు,
శ్రీమంగలే సకలమంగలజన్మభూమే శ్రీమంగలే సకలకల్మషతూలవహ్నే
శ్రీమంగళే, సమస్త మంగళాల మూలస్థానమూ, శ్రీమంగళే, అన్ని పాపాలను కాల్చే అగ్నివైపు,