అన్యశ్చ మే వరో దత్తో విశ్వేశేన పతివ్రతే
ఇంకొక వరాన్ని నాకు విశ్వేశ్వరుడు నా భర్తలకు పట్నిగా ఉండినందుకు ఇచ్చాడు.
ప్రాగ్రవే త్వాం సమారాధ్య యో మాం ద్రక్ష్యతి మానవః
ఉదయాన్నే నిన్ను పూజించి, తర్వాత నన్ను దర్శించే మనిషికి
అతో ధర్మాప్రియే నిత్యం ప్రాప్య విశ్వేశ్వరాద్వరమ్
అందుకే, ధర్మునికి ప్రియమైనవాడా! నీవు ఎప్పుడూ విశ్వేశ్వరుని నుండి వరం పొందావు.
యే మామత్ర భజిష్యంతి మానవాః శ్రద్ధయాన్వితాః
ఇక్కడ నన్ను భక్తితో పూజించే మనుషులు
భవతీం మత్సమీపస్థాం యుధిష్ఠిరపతివ్రతామ్ 4.1.49.
వారు నీవు యుధిష్ఠిరుని పట్నిగా, నా పక్కన నిలుచున్నదాన్ని దర్శిస్తారు.
యేర్చయిష్యంతి భావేన పురుషా వాస్త్రియోపి వా
ఎవరైనా పురుషులు గానీ, స్త్రీలు గానీ, భక్తితో పూజిస్తే
న వ్యాధిజం భయం క్వాపి న క్షుత్తృడ్దోషసంభవమ్
ఎక్కడా వ్యాధి వల్ల భయం ఉండదు, ఆకలి లేదా దాహం వల్ల కలిగే బాధలు కూడా ఉండవు.
ఆదిత్యస్య కథామేతాం ద్రౌపద్యారాధితస్య వై
ఇది ద్రౌపదీ ఆరాధించిన ఆదిత్యుని కథ.
స్కంద ఉవ।చ ద్రౌపదాదిత్యమాహాత్మ్యం సంక్షేపాత్కథితం మయా -
స్కందుడు ఇలా అన్నాడు: ద్రౌపదీకి సంబంధించిన ఆదిత్యుని మహిమను నేను సంక్షిప్తంగా చెప్పాను.
పురా పంచనదే తీర్థే త్రిషులోకేషు విశ్రుతే
పూర్వం మూడు లోకాలకూ ప్రసిద్ధమైన పవిత్రమైన పంచనదీ తీర్థంలో,
ప్రతిష్ఠాప్య మహాలింగం గభస్తీశ్వర సంజ్ఞితమ్
అక్కడ గభస్తీశ్వరమనే గొప్ప లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించారు.
దివ్యవర్షసహస్రం తు శతేన గుణితం మునే
అక్కడ దివ్యమైన వెయ్యేళ్ళు, వాటిని వంద రెట్లు చేసి, ఓ మునీంద్రా,
స్వరూపతస్తు తపనస్త్రిలోకీతాపనక్షమః
తన స్వరూపంలో తాపనుడు మూడు లోకాలను కాల్చగల శక్తితో ప్రకాశించాడు.
మయూఖైస్తత్ర సవితుస్త్రైలోక్యదహనక్షమైః 4.1.49.
అక్కడ సవితృయొక్క కిరణాలు మూడు లోకాలను కాల్చగల శక్తితో వెలిగాయి.
వైమానికైర్విష్ణుపదే తత్యజే చ గతాగతమ్
విమానాలలో ఉన్న దేవతలు విష్ణుపదంలో చేరి జనన మరణ చక్రాన్ని వదిలిపెట్టారు.
మయూఖా ఏవ దృశ్యంతే తిర్యగూర్ధ్వమధోపి చ
అక్కడ అడ్డంగా, పైకి, కిందకు కేవలం కిరణాలే కనిపిస్తాయి.
తస్యవై మహసాం రాశేస్తపోరాశేస్తపోర్చిషామ్
ఆ మహా ప్రకాశపు సముదాయానికి, ఆ తపస్సు రాశికి, ఆ తపో జ్వాలలకు,
సూర్య ఆత్మాస్య జగతో వేదేషు పరిపఠ్యతే
ఈ జగత్తుకు సూర్యుడు ఆత్మ అని వేదాలలో చెప్పబడింది.
జగచ్చక్షురసౌ సూర్యో జగదాత్మైష భాస్కరః
ఈ సూర్యుడు జగత్తుకు కళ్ళు, ఈ భాస్కరుడు జగత్తుకు ఆత్మ.
తమోంధకూపపతితముద్యన్నేష దినేదినే
అంధకారపు గుహలో పడిపోయినవారిని, సూర్యుడు ప్రతి రోజూ ఉదయించుతూ పైకి తీసుకెళ్తాడు.
ఉదితేఽత్రోదిమో నిత్యమస్తం యాత్యస్తమాప్నుమః
సూర్యుడు ఉదయిస్తే మనమందరం లేచిపోతాం, ఆయన అస్తమిస్తే మనమూ అస్తమిస్తాం.
ఇతి వ్యాకులితం విశ్వం పశ్యన్విశ్వేశ్వరః స్వయమ్
ఇలా ఈ లోకం కలవరపడుతున్నదని చూసి, విశ్వేశ్వరుడు తానే స్వయంగా,
మయూఖమాలినం శంభురాలోక్యాతి సునిశ్చలమ్
కిరణాల తాడుతో అలంకరించబడిన, అచంచలమైనవాడైన సూర్యుని శంభుడు చూశాడు.
ఉవాచ చ ప్రసన్నాత్మా శ్రీకంఠః ప్రణతార్తిహృత్ 4.1.49.
దయతో నిండిన, నమస్కరించినవారి బాధను తొలగించే శ్రీకంఠుడు మాట్లాడాడు.
నిరుద్ధేంద్రియవృత్తిత్వాద్బ్రధ్నో ధ్యానసమాధినా
ధ్యానం, సమాధి ద్వారా తన ఇంద్రియాలు, వాటి చర్యలు పూర్తిగా నియంత్రించబడ్డాయి.
కాష్ఠీభూతం తు తం జ్ఞాత్వా శివః పస్పర్శ పాణినా
అతను కలపలా స్థిరంగా ఉన్నాడని గుర్తించిన శివుడు, తన చేతితో అతనిని తాకాడు.
తత ఉన్మీలయాంచక్రే లోచనే విశ్వలోచనః
తర్వాత విశ్వలోచనుడు తన కళ్లను తెరిచాడు.
పరివ్యపేతసంతాపస్తపనః స్పర్శనాద్విభోః
ప్రభువు తాకిన వెంటనే అతని బాధలు, మంట అంతా పోయాయి.
మిత్రో నేత్రాతిథీకృత్య త్ర్యక్షం ప్రత్యక్షమగ్రతః
మిత్రుడు, త్రినేత్రుడిని తన కళ్లతో అతిథిగా గౌరవించి, అతని ముందే నిలిచాడు.
భూతనాథ భవభీతిహారక త్వాం నతోస్మి నతవాంఛితప్రద
భూతాలక主人ా, జన్మభయాన్ని తొలగించేవాడా, నమస్కరించే వారికి కోరిన వరాలు ఇచ్చేవాడా, నీకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను.