ఏషాపి కాశిరాజస్య కుమార్యస్త్విహ బర్కరీ
ఈమె కూడా కాశిరాజు కుమార్తె, ఇక్కడ బర్కరీ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి పొందింది.
అనయా త్వర్కకుండేస్మిన్పుష్యే మాసి రవేర్దినే
ఈమెతో కలిసి, అర్కకుండ వద్ద, పుష్య మాసంలో, సూర్యుని దినాన,
రాజపుత్రీ తతః పుణ్యాదస్త్వేషా శుభలోచనా
ఆ రాజకుమార్తె, ఈ పుణ్యఫలంతో, శుభదృష్టి కలిగినవారిగా అవుతుంది.
బర్కరీకుండమిత్యాఖ్యా త్వర్కకుండస్య జాయతామ్
ఈ అర్కకుండను ఇకపై బర్కరీకుండ అని పిలవాలి.
ఉత్తరార్కస్య దేవస్య పుష్యే మాసి రవేర్దినే
ఉత్తరార్క దేవుని ఉత్తర దిశలో, పుష్య మాసంలో, సూర్యుని దినాన,
మృడాన్యాభిహి తం సర్వం కృత్వైతద్విశ్వగో విభుః
మృడాన్యా మాటలతో, ఆ పరిపూర్ణుడు ఈ కార్యాన్ని అంతటిని నెరవేర్చాడు.
కథితం తే మహాభాగ సాంబాదిత్యం నిశామయ
ఓ మహాభాగ! నేను నీకు చెప్పిన సంగతిని విను, ఇది సాంబాదిత్యుని కథ.
శ్రుత్వైతత్పుణ్యమాఖ్యానం శుభం లోలోత్తరార్కయోః 4.1.47.
ఈ లోలట్, ఉత్తరార్కుల పుణ్యమైన, శుభమైన కథను వినినవారు ధన్యులు.
స్కంద ఉవాచ శృణుష్వ మైత్రావరుణే ద్వారవత్యాం యదూద్వహః
స్కందుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ మైత్రావరుణి! యదువంశశ్రేష్ఠుడైన కృష్ణుడు ద్వారకలో చేసిన కార్యాన్ని విను.
ఆవిరాసీత్స్వయం కృష్ణః కృష్ణవర్త్మప్రతాపవాన్
కృష్ణుడు స్వయంగా ప్రత్యక్షమై, కృష్ణ మార్గ మహిమతో ప్రకాశించాడు.
సాశీతిలక్షం తస్యాసన్కుమారా అర్కవర్చసః
ఆయనకు ఎనభై వేల మంది కుమారులు ఉండి, వారు అర్కుడి వలె ప్రకాశించేవారు.
అతీవరూపసంపన్నా అతీవ సుమహాబలాః
వారు అపూర్వ రూపసంపన్నులు, అపార బలంతో కూడినవారు.
తాంద్రష్టుం మానసః పుత్రో బ్రహ్మణస్తపసాంనిధిః । ఉరస్థలస్థ తులసీ మాలయా సమలంకృతః
వారిని చూడటానికి బ్రహ్మకు కుమారుడైన మానసుడు, తపస్సులో నిపుణుడు, తన ఛాతీపై తులసి మాల ధరించి అక్కడికి వచ్చాడు.
గోపీచందననిర్యాస లసదంగవిలేపనః
ఆయన శరీరం గోపిచందనపు తేలికపాటి లేపనంతో మెరిసిపోతుండింది.
ఆజగామాంబరచరో నారదో ద్వారకాపురీమ్
ఆకాశంలో సంచరిస్తున్న నారదుడు ద్వారకా నగరానికి వచ్చాడు.
తందృష్ట్వా నారదం సర్వే వినమ్రతరకంధరాః
నారదుని చూసి అందరూ తలవంచి గౌరవంగా నమస్కరించారు.
సాంబః స్వరూపసౌందర్య గర్వసర్వస్వమోహితః 4.1.48.
సాంబుడు తన అందం మీద గర్వంతో మత్తులో మునిగిపోయి, పూర్తిగా మాయలో పడ్డాడు.
సాంబస్య తమభిప్రాయం విజ్ఞాయ స మహామునిః
సాంబుని ఉద్దేశాన్ని ఆ మహాముని నారదుడు తెలుసుకున్నాడు.
కృష్ణోథ దృష్ట్వాఽఽగచ్ఛంతం ప్రత్యుద్గమ్య చ నారదమ్
ఆ సమయంలో కృష్ణుడు నారదుడు వస్తున్నాడని చూసి, అతన్ని స్వాగతించడానికి బయటికి వెళ్లాడు.
కృత్వా కథా విచిత్రార్థాస్తత ఏకాంతవర్తినః
వారు పరస్పరం విభిన్నార్థాల మాటలు చెప్పుకుని, తర్వాత ఒంటరిగా ఉండే చోటికి వెళ్లారు.
అవశ్యం కించిదత్రాఽస్తి యశోదానందవర్ధన
యశోదా కుమారుడా, ఇక్కడ ఏదో ఆనందాన్ని పెంచే విషయం తప్పక ఉంది.
యూనాం త్రిభువనస్థానాం సాంబోఽతీవ సురూపవాన్
మూడు లోకాల యువకుల్లో సాంబుడు అత్యంత అందగాడిగా ఉన్నాడు.
అపేక్షంతే న ముగ్ధాక్ష్యః కులం శీలం శ్రుతం ధనమ్
మోసపోయే కనులు కలిగిన ఆడవాళ్లు వంశం, స్వభావం, విద్య, ధనం ఏదీ పట్టించుకోరు.
అథవా విదితం నో తే వల్లవీనాం విచేష్టితమ్
లేదా, నీకు గోపికల ప్రవర్తన ఇప్పటికే తెలుసు కావచ్చు.
వామభ్రువాం స్వభావాచ్చ నారదస్య చ వాక్యతః
అందమైన కనుబొమ్మలు ఉన్న ఆడవారి స్వభావం వల్ల, అలాగే నారదుని మాటల వలన,
తావద్ధైర్యంచలాక్షీణాం తావచ్చేతోవివేకితా
చంచలమైన కళ్ళు కలిగిన ఆడవాళ్లకు ఓర్పు ఉన్నంతవరకూ, వారి హృదయంలో వివేకం ఉంటుంది.
ఇత్థం వివేచయంశ్చిత్తే కృష్ణః క్రోధనదీరయమ్ 4.1.48.
ఇలా మనసులో ఆలోచిస్తూ, కృష్ణుడు కోపంతో నిండిపోయాడు.
సాంబస్య వైకృతం కించిత్క్వచిత్కృష్ణోనవైక్షత
ఎక్కడో ఒకసారి సాంబునిలో ఏదో లోపాన్ని కృష్ణుడు గమనించాడు.
కియత్యపి గతే కాలే పునరప్యాయయౌ మునిః
కొంత కాలం గడిచిన తర్వాత ఆ ముని మళ్లీ వచ్చాడు.
బహిః క్రీడంతమాహూయ సాంబమిత్యాహ నారదః
బయట ఆడుకుంటున్న సాంబుని పిలిచి, నారదుడు అతని పేరు పలికాడు.