దేహి మే కుణ్డలే దేవి సౌదాసస్త్వాం సమాదిశత్
దేవి, నాకు కుండలాలు ఇవ్వు; సౌదాసుడు నిన్ను ఆదేశించాడు.
అభిజ్ఞానం త్వమానీయ నృపస్య ద్విజ దర్శయ
రాజు గుర్తు గుర్తుగా ఏదైనా తీసుకువచ్చి చూపించు, బ్రాహ్మణా.
స గత్వా త్వరితం భూపమభిజ్ఞానమయాచత
అతడు వేగంగా రాజు వద్దకు వెళ్లి గుర్తు అడిగాడు.
గత్వైవం బ్రూహి తాం సాధ్వీం మమ వాక్యం ద్విజోత్తమ
నీవు ఆ సతీమణిని దగ్గరికి వెళ్లి, నా మాటను చెప్పు, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా.
తతోఽసౌ ప్రదదౌ తస్మై గృహ్ణ మే కుణ్డలే ద్విజ
తర్వాత అతడు బ్రాహ్మణుడికి కుండలాలు ఇస్తూ, 'ఇవి తీసుకో' అన్నాడు.
ఏతే చ వాంఛతే నిత్యం తక్షకో ద్విజ కుణ్డలే కౌతుకాత్పునరాగత్య రాజానం వాక్యమబ్రవీత్॥7.3.2.
తక్షకుడు ఎప్పుడూ ఈ కుండలాలను కోరుకుంటాడు, బ్రాహ్మణా; ఆసక్తితో మళ్లీ వచ్చి రాజుతో మాట్లాడాడు.
అభిజ్ఞానాన్మయా భూప సమ్ప్రాప్తే దీప్తకుణ్డలే
ఓ రాజా, ఆ ప్రకాశవంతమైన కుండలాలు వచ్చినప్పుడు, వాటి లక్షణాల ద్వారా నేను వాటిని గుర్తించాను.
కౌతుకాద్వద మే రాజన్స్వకార్యే చ యథాస్థితమ్
రాజా, ఆసక్తితో అడుగుతున్నాను, దయచేసి చెప్పండి. మీ విషయాలు కూడా ఎలా ఉన్నాయో చెప్పండి.
అసన్తుష్టా దుర్గతిదాః సద్యో మమ యథా పురా
అసంతృప్తిగా ఉండేవారు, దురదృష్టాన్ని తెచ్చేవారు, మునుపటిలాగే వెంటనే నాకు కూడా అలానే అయ్యారు.
ఏతావాన్మమ శాపోఽయం వసిష్ఠస్య మహాత్మనః
ఈ స్థాయిలోనే మహాత్ముడైన వసిష్ఠుని శాపం నాపై ఉంది.
తదా దోషవినిర్ముక్తో భవిష్యసి న సంశయః సాత్త్వికం ధామ చాపన్నో గచ్ఛ విప్ర నమోఽస్తు తే
అప్పుడు నీవు తప్పుల నుంచి విముక్తుడవుతావు, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. సాత్విక లోకాన్ని పొందినవాడవై, బ్రాహ్మణా, నీకు నమస్కారం. వెళ్ళు.
గచ్ఛంశ్చాతిక్షుధావిష్టో ఽపశ్యద్బిల్వఫలాని సః
అతను వెళ్ళుతూ, తీవ్రమైన ఆకలితో బాధపడుతూ, బిల్వఫలాలను చూశాడు.
తతః కృష్ణాజినే బద్ధ్వా కుణ్డలే న్యస్య భూతలే
ఆ తరువాత, కృష్ణమృగ చర్మంలో కట్టేసి, కుండలాలను నేలపై ఉంచాడు.
ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు తక్షకః పన్నగోత్తమః
అదే సమయంలో, పాములలో శ్రేష్ఠుడైన తక్షకుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
అథోత్తంకః ఫలాహారీ అవతీర్య ధరాతలే
తర్వాత ఉత్తంకుడు ఆ ఫలాలను తీసుకుని భూమిపైకి దిగాడు.
స దృష్ట్వా సమ్ముఖం ప్రాప్తం సమీపం పన్నగోత్తమః 7.3.2.
ఉత్తంకుడు ఎదురుగా దగ్గరకి వస్తున్నాడని పాములలో శ్రేష్ఠుడు చూశాడు.
ఉత్తంకోఽపి బిలం ప్రాప్తః ప్రవిశ్య తమసావృతమ్
ఉత్తంకుడూ ఆ బిలంలోకి చేరి, చీకటిలోకి ప్రవేశించాడు.
తం తథా దుఃఖితం దృష్ట్వా సక్లేశం గురుకార్యతః
అతడిని అలా బాధతో, గురుకార్యానికి శ్రమపడుతూ ఉన్నాడని చూసి,
తతో విదారయామాస స శీఘ్రం ధరణీతలమ్
అప్పుడతడు వెంటనే భూమి ఉపరితలాన్ని చీల్చాడు.
సోఽపశ్యద్వాజినం తత్ర సర్వశ్వేతం గుణాన్వితమ్
అక్కడ అతడు పూర్తిగా తెల్లగా, మంచి లక్షణాలతో ఉన్న ఒక గుర్రాన్ని చూశాడు.
స చకార తథా శీఘ్రం తతో ధూమో వ్యజాయత
అతడు వెంటనే అలాగే చేశాడు. వెంటనే పొగ వచ్చిపుట్టింది.
తతశ్చ వ్యాకులాః సర్వే పన్నగాః సముపాద్రవన్ ఉత్తంకాయ తతో దత్త్వా ప్రణిపత్య యయుర్గృహమ్
అప్పుడు అన్ని పాములు కలవరపడి పరుగెత్తుకొచ్చాయి. అవి ఉత్తంకుడికి ఇచ్చి, నమస్కరించి తమ ఇళ్లకు వెళ్ళిపోయాయి.
యస్త్వయాఽఽరాధితః పూర్వముపాధ్యాయనిదేశతః
నీవు మునుపు ఉపాధ్యాయుని ఆజ్ఞతో ఆరాధించినవాడు,
జ్ఞాత్వా త్వాం దుఃఖితం ప్రాప్తమిహ ప్రాప్తః కృపాపరః
నీవు ఇక్కడ బాధతో వచ్చావని తెలుసుకొని, అతడు కరుణతో వచ్చాడు.
నయామి తత్ర యత్రాస్తే గురుః సర్వగుణాలయః
నేను నిన్ను అక్కడికి తీసుకెళ్తాను, అక్కడ మా గురువు, అన్ని మంచి లక్షణాల నిలయం, నివసిస్తున్నారు.
తత్క్షణాత్సమనుప్రాప్తో గౌతమస్య నివేశనమ్ 7.3.2.
అదే క్షణంలో అతడు గౌతముని ఇంటికి చేరాడు.
స్నాతా చాభ్యేత్య భర్తారం సాధ్వీ వాక్యమువాచ హ
సతీ స్నానం చేసి తన భర్త దగ్గరకు వెళ్లి ఇలా చెప్పింది.
శిథిలో గురుకృత్యేషు స యదాలక్షితో మయా
గురువుకు చేయాల్సిన పనుల్లో అతడు అలసత్వం చూపుతున్నాడని నేను గమనించాను.
ప్రసన్నవదనో హృష్టః కుణ్డలాభ్యాం సమన్వితః
అతడు హర్షంతో, ఆనందంగా, చెవులకు కుండలాలు ధరించి కనిపించాడు.
సా దృష్ట్వా తత్క్షణాత్సాధ్వీ కర్ణాభ్యాం సంన్యవేశయత్
అది చూసిన ఆ సతీ వెంటనే ఆ కుండలాలను తన చెవులకు పెట్టుకుంది.