సర్వత్ర మమతా శూన్యః సర్వత్ర సమతాయుతః
ప్రతి చోటా నాకు అనే భావం లేకుండా, ఎక్కడైనా సమానంగా ఉండే మనసుతో ఉండాలి.
ధ్యానం శౌచం తథా భిక్షా నిత్యమేకాంతశీలతా 4.1.41.
ధ్యానం, శుద్ధి, భిక్ష తీసుకోవడం, ఎప్పుడూ ఒంటరిగా ఉండే స్వభావం — ఇవన్నీ పాటించాలి.
వార్షికాంశ్చతురోమాసాన్విహరేన్న యతిః క్వచిత్
వానకాలంలో నాలుగు నెలలు ఎక్కడా నివసించకూడదు అని త్యాగి గుర్తుంచుకోవాలి.
గచ్ఛేత్పరిహరన్జన్తూన్పిబేత్కం వస్త్రశోధితమ్
ప్రాణులను దూరంగా ఉంచుతూ నడవాలి, బట్టతో వడిపిన నీటిని మాత్రమే తాగాలి.
చరేదాత్మసహాయశ్చ నిరపేక్షో నిరాశ్రయః
తనకు తానే తోడుగా, ఎవరి మీదా ఆధారపడకుండా, ఎవరి సహాయమూ లేకుండా జీవించాలి.
కుసుంభవాసా దండాఢ్యో భిక్షాశీ ఖ్యాతివర్జితః
మోటు బట్టలు ధరించి, చేతిలో దండా పట్టుకుని, భిక్షతో జీవించి, పేరు ప్రతిష్టను దూరంగా పెట్టాలి.
న గ్రాహ్యం తైజసం పాత్రం భిక్షుకేణ కదాచన
భిక్షువు ఎప్పుడూ లోహంతో చేసిన పాత్రను తీసుకోకూడదు.
గోసహస్రవధం పాపం శ్రుతిరేషా సనాతనీ
ఇది ప్రాచీన శాస్త్రం చెబుతోంది — అలా చేయడం వేలు కోట్లు ఆవులను చంపిన పాపంతో సమానం.
కోటిద్వయం బ్రహ్మకల్పం కుంభీపాకీ న సంశయః
బ్రహ్మదేవుడి రెండు కోట్ల యుగాల పాటు, ఎలాంటి సందేహం లేకుండా, కుంభీపాక నరకంలో బాధపడాలి.
విధూమేసన్న ముసలే వ్యంగారే భుక్తవజ్జనే
పొగ లేకుండా, ఉప్పెన లేకుండా, అగ్నికణాలలో, మనుషులను తినడం లాంటి బాధ అనుభవించాలి.
అల్పాహారో రహఃస్థాయీ త్త్వింద్రియార్థేష్వలోలుపః
తక్కువ తినాలి, ఒంటరిగా ఉండాలి, ఇంద్రియ సుఖాలకు ఆశపడకూడదు.
ఆశ్రమే తు యతిర్యస్య ముహూర్తమపి విశ్రమేత్ 4.1.41.
ఒక త్యాగి ఆశ్రమంలో ఒక్క క్షణమైనా విశ్రాంతి తీసుకుంటే,
సంచితం యద్గ్రహస్థేన పాపమామరణాంతికమ్
ఒక గృహస్థుడు మరణించే వరకు కూడిన పాపం అంతా,
దృష్ట్వా జరాభిభవనమసహ్యం రోగపీడితమ్
వృద్ధాప్యం వల్ల వచ్చే బలహీనతను, వ్యాధుల బాధను చూసి,
నానాయోని నివాసం చ వియోగం చ ప్రియైః సహ
వివిధ యోనుల్లో జన్మించడం, ప్రియమైనవారితో విడిపోవడం చూసి,
పునర్నిరయసంవాసంనానానరకయాతనాః
మళ్లీ నరకంలో ఉండడం, అనేక రకాల నరకయాతనలను అనుభవించడం,
దేహేష్వనిత్యతాం దృష్ట్వా నిత్యతా పరమాత్మనః
ఈ శరీరాలు నశించిపోతాయని, పరమాత్మ శాశ్వతమని తెలుసుకుని,
కరపాత్రీతి విఖ్యాతా భిక్షాపాత్రవివర్జితా
'చేతిపాత్ర' అని ప్రసిద్ధి చెందినవాడు, భిక్షపాత్రను వదిలిపెట్టాడు.
ఆశ్రమాంశ్చతురస్త్వేవం క్రమాదాసేవ్య పండితః
ఈ విధంగా, జ్ఞానులు నాలుగు ఆశ్రమాలను క్రమంగా అనుసరించాలి.
అసంయతః కుబుద్ధీనామాత్మా బంధాయ కల్పతే
మనస్సు నియంత్రణ లేకపోయినవారికి, తప్పుదారి పట్టినవారికి, ఆత్మే బంధనానికి కారణమవుతుంది.
శ్రుతి స్మృతి పురాణం చ విద్యోపనిషదస్తథా
వేదాలు, స్మృతులు, పురాణాలు, అలాగే ఉపనిషత్తులు కూడా జ్ఞానానికి మార్గాలు.
వేదానువచనం జ్ఞాత్వా బ్రహ్మచర్య తపో దమః 4.1.41.
వేదపఠనం నేర్చుకున్న తర్వాత, బ్రహ్మచర్యం, తపస్సు, దమము పాటించాలి.
స హి సర్వైర్విజిజ్ఞాస్య ఆత్మైవాశ్రమవర్తిభిః
అన్ని ఆశ్రమాలలో ఉండేవారికి, ఆత్మనే తెలుసుకోవాల్సినది.
ఆత్మజ్ఞానేన ముక్తిః స్యాత్తచ్చ యోగాదృతే నహి
ఆత్మజ్ఞానంతోనే ముక్తి లభిస్తుంది, అది యోగం లేకుండా సాధ్యం కాదు.
నారణ్యసంశ్రయాద్యోగో న నానాగ్రంథ చింతనాత్
అరణ్యంలో నివసించడం వల్ల, లేదా ఎన్నో గ్రంథాలు ఆలోచించడం వల్ల యోగం కలగదు.
న చ పద్మాసనాద్యోగో న వా ఘ్రాణాగ్రవీక్షణాత్
పద్మాసనం వేశం వల్ల, లేక ముక్కు చివర చూపు నిలిపే సాధన వల్ల కూడా యోగం రాదు.
అభియోగాత్సదాభ్యాసాత్తత్రైవ చ వినిశ్చయాత్
కానీ, నిరంతర సాధన, పట్టుదల, దృఢనిశ్చయం వల్ల యోగం సిద్ధిస్తుంది.
ఆత్మక్రీడస్య సతతం సదాత్మమిథునస్య చ
ఎప్పుడూ ఆత్మలో ఆనందించటం, ఆత్మతో ఏకత్వం కలిగించటం వల్ల యోగం కలుగుతుంది.
అత్రాత్మవ్యతిరేకేణ ద్వితీయం యో న పశ్యతి
ఇక్కడ, ఆత్మను తప్ప మరొకటి కనిపించనివాడు యోగిని.
సంయోగస్త్వాత్మమనసోర్యోగ ఇత్యుచ్యతే బుధైః
ఆత్మ మరియు మనస్సు ఏకమయ్యే స్థితిని జ్ఞానులు యోగం అంటారు.