ఆరోప్య శూద్రాం శయనే విప్రో గచ్ఛేదధోగతిమ్
బ్రాహ్మణుడు శూద్రస్త్రీని తన మంచంపై పడుకోబెట్టితే, అతడు నీచ స్థితికి పడిపోతాడు.
దైవపిత్ర్యాతిథేయాని తత్ప్రధానాని యస్య తు
దేవతలు, పితృదేవతలు, అతిథులకు ఇచ్చే బలి ముఖ్యమైనవిగా భావించే వాడికి—
జామయో యాని గేహాని శపంత్యప్రతిపూజితాః
ఇల్లులో భార్యలు గౌరవించబడకపోతే, వారు శాపాలు చెబుతారు.
తదభ్యర్చ్యాః సువాసిన్యో భూషణాచ్ఛాదనాశనైః
అందువల్ల, వారికి ఆభరణాలు, వస్త్రాలు, భోజనంతో గౌరవంగా సేవ చేయాలి.
యత్ర నార్యః ప్రముదితా భూషణాచ్ఛాదనాశనైః
ఎక్కడ మహిళలు ఆభరణాలు, వస్త్రాలు, భోజనంతో సంతోషంగా ఉంటారో—
యత్ర తుష్యతి భర్త్రా స్త్రీ స్త్రియా భర్తా చ తుష్యతి 4.1.40.
భార్య భర్తతో సంతోషంగా ఉండి, భర్త భార్యతో సంతోషంగా ఉన్న ఇంట్లో—
అహుతం చ హుతం చైవ ప్రహుతం ప్రాశితం తథా
అర్పించని, అర్పించిన, మంచి విధంగా అర్పించిన, తిన్న నైవేద్యాలు—
జపోఽహుతోహుతో హోమః ప్రహుతో భౌతికో బలిః
పఠనం అర్పించని హోమం; అగ్నిలో వేయడం అర్పించిన హోమం; జీవులకు ఇచ్చినది మంచి హోమం; భూతికంగా ఇచ్చినది బలి.
పంచయజ్ఞానిమాన్కుర్వన్బ్రాహ్మణో నావసీదతి
ఈ ఐదు యజ్ఞాలు చేసే బ్రాహ్మణుడు ఎప్పుడూ కష్టంలో పడడు.
బ్రాహ్మణం కుశలం పృచ్ఛేద్బాహుజాతమనామయమ్
సద్గృహంలో పుట్టిన, ఆరోగ్యంగా ఉన్న, విద్యావంతుడైన బ్రాహ్మణుని సలహా అడగాలి.
జాతమాత్రః శిశుస్తావద్యావదష్టౌ సమాః స్మృతాః
పుట్టిన పిల్లవాడు ఎనిమిదేళ్లు పూర్తయ్యే వరకు పిల్లవాడిగానే పరిగణించబడతాడు.
భరణం పోష్యవర్గస్య దృష్టాదృష్టఫలోదయమ్
పోష్యులను పోషించడం వల్ల కనిపించే ఫలితాలు, కనిపించని ఫలితాలు రెండూ కలుగుతాయి.
మాతాపితాగురుపత్నీః త్వపత్యాని సమాశ్రితాః
తల్లి, తండ్రి, గురుపత్నులు, తన సంతానం— వీరిని పోషించాలి.
స జీవతి పుమాన్యోఽత్ర బహుభిశ్చోపజీవ్యతే
ఎవరిని అనేక మంది ఆధారపడి పోషించుకుంటారో, వాడు నిజంగా బ్రతికినవాడవుతాడు.
దీనానాథవిశిష్టేభ్యో దాతవ్యం భూతికామ్యయా
పేదలకు, అనాథలకు, గొప్పవారికి పుణ్యం కోరి దానం చేయాలి.
విభాగశీలసంయుక్తో దయావాంశ్చ క్షమాయుతః 4.1.40.
న్యాయంగా పంచే స్వభావం, దయ, సహనం ఉన్నవాడు—
శర్వరీమధ్య యామౌ యౌ హుతశేషం చ యద్ధవిః
రాత్రి మధ్యలో వచ్చే రెండు సంధ్యలు, అగ్నిలో సమర్పించిన హవిస్సు మిగతావి—
నవైతాని గృహస్థస్య కార్యాణ్యభ్యాగతే సదా
ఇవి గృహస్థుడు అతిథి వచ్చినప్పుడల్లా చేయవలసినవి కావు.
అభ్యుత్థానమిహాయాత సస్నేహం పూర్వభాషణమ్
ఇక్కడ అతిథి వచ్చినప్పుడు లేచి, ప్రేమతో సమీపించి, ముందుగా మాటాడటం—
తథేషద్వ్యయయుక్తాని కార్యాణ్యేతాని వై నవ
ఇలా, తక్కువ ఖర్చుతో చేయవలసిన తొమ్మిది పనులు ఇవే.
శయ్యాతృణజలాభ్యంగ దీపా గార్హస్థ్య సిద్ధిదాః
పదవి, దర్భ, నీరు, అభ్యంగనం, దీపం— ఇవన్నీ గృహస్థాశ్రమంలో విజయాన్ని ఇస్తాయి.
పైశున్యం పరదారాశ్చ ద్రోహః క్రోధానృతాప్రియమ్
పొగడడం, పరస్త్రీ, ద్రోహం, కోపం, అబద్ధం, కఠినమైన మాటలు—
నవావశ్యకకర్మాణి కార్యాణి ప్రతివాసరమ్
ఈ తొమ్మిది ముఖ్యమైన పనులు ప్రతి రోజూ చేయాలి.
వేశ్వదేవం తథాతిథ్యం నవమం పితృతర్పణమ్
గృహదేవతల పూజ, అతిథి సేవ, తొమ్మిదవదిగా పితృదేవతలకు తర్పణం—
జన్మర్క్షం మైథునం మంత్రో గృహచ్ఛిద్రం చ వంచనమ్
పుట్టినరోజులు, సహవాసం, మంత్రాలు, ఇంటి రహస్యాలు చెప్పడం, మోసం చేయడం—
నవైతాని ప్రకాశ్యాని రహః పాపమకుత్సితమ్ కన్యాదానం గుణోత్కర్షో నాన్యత్కేనాపి కుత్రచిత్ ।। 4.1.40.
ఈ తొమ్మిది విషయాలు బయట చెప్పకూడదు; రహస్య పాపాన్ని తక్కువగా చూడకూడదు. కన్యాదానం, గుణోత్కర్షం తప్ప ఇంకేమీ ఎక్కడా చెప్పకూడదు.
పాత్ర మిత్ర వినీతేషు దీనానాథోపకారిషు
యోగ్యులకు, స్నేహితులకు, వినయశీలులకు, దయనీయులకు సహాయపడేవారికి—
నిష్ఫలం నవసూత్సృష్టం చాటచారణతస్కరే
అభిమానం కోసం మాట్లాడేవారికి, తిరుగువారికి, దొంగలకు కొత్తగా ఇచ్చినది ఫలితం ఇవ్వదు.
ఆపస్త్వపి న దేయాని నవవస్తూని సర్వథా
నీరు కూడా కొత్తగా ఎవరికీ ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఇవ్వకూడదు.
న్యాసాధీకులవృత్తిం చ నిక్షేపం స్త్రీధనం సుతమ్
అప్పగించిన వస్తువులు, ఆధీనుల జీవనం, భద్రపరిచిన వస్తువులు, స్త్రీధనం, కుమారుడు—