కథం నాన్యే చ రాజానో మాం కథం కథ్యతే త్వయా
ఇతర రాజులు నన్ను ఎందుకు ప్రస్తావించరు? నువ్వు మాత్రం నన్ను ఎలా ప్రస్తావిస్తున్నావు?
పాపనిష్ఠే చ వై రాజ్ఞి న దేవో వర్షతే పునః
రాజు చెడు పనులకు మక్కువ చూపినప్పుడు దేవతలు వర్షాన్ని మళ్లీ కురిపించరు.
మహాప్రసాద ఇత్యాజ్ఞాం త్వదీయాం మూర్ధ్న్యుపాదదే
నీ మహాప్రసాదమైన ఆజ్ఞను నా తలపై ఉంచుకున్నాను.
కించిద్విజ్ఞప్తుకామోహం తన్మదర్థం కరోషి చేత్
నాకు ఏదైనా చెప్పాలని నీకు కోరిక ఉంటే, నా కోసం అది చేయు.
అవిలంబేన తద్బ్రూహి కృతం మన్యస్వ పార్థివ
ఏ ఆలస్యం లేకుండా చెప్పు; అది జరిగిపోయిందని భావించు, ఓ రాజా.
తదాదివిష(ప?)దో దేవా దివి తిష్ఠంతు మా భువి
అప్పుడు దేవతలు ఆకాశంలోనే ఉండాలి; భూమిపై ఉండకూడదు.
దేవేషు దివితిష్ఠత్సు మయి తిష్ఠతి భూతలే
దేవతలు ఆకాశంలో ఉన్నప్పుడు, నేను భూమిపై ఉంటాను.
తథేతి విశ్వసృక్ప్రోక్తో దివోదాసో నరేశ్వరః
అలా విశ్వసృష్టికర్త చెప్పాడు, దివోదాసుడు నరేశ్వరుడూ అలాగే అన్నారు.
మా గచ్ఛంత్విహ వై నాగా నరాః స్వస్థా భవంత్వితః
ఇక్కడ నాగులు రాకూడదు; ఇక్కడి మనుషులు సుఖంగా ఉండాలి.
ఏతస్మిన్నంతరే బ్రహ్మా విశ్వేశం ప్రణిపత్య హ 4.1.39.
అంతలో బ్రహ్మా, విశ్వేశ్వరుడికి నమస్కరించి—
లోకేశ్వర సమాయాహి మందరో నామ భూధరః
ఓ లోకేశ్వరా, రా; మంద్రం అనే పర్వతం ఉంది.
యావస్తస్మై వరం దాతుం బహుకాలం తపస్యతే
నీ నుండి వరం పొందాలని, అతడు చాలాకాలంగా తపస్సు చేస్తున్నాడు.
జగామ వృషమారుహ్య మందరో యత్ర తిష్ఠతి
వృషభాన్ని ఎక్కి, మంద్రుడు ఉన్న చోటికి వెళ్లాడు.
ఉత్తిష్ఠోత్తిష్ఠ భద్రం తే వరం బ్రూహి ధరోత్తమ
లేవు, లేవు, నీకు మంగళం కలగాలి; ఓ పర్వతశ్రేష్ఠా, నీ వరాన్ని చెప్పు.
ప్రణమ్య బహుశో భూమావద్రిరేతద్వ్యజిజ్ఞపత్
భూమిపై ఎన్నోసార్లు నమస్కరించి, ఆ పర్వతుడు ఇలా చెప్పాడు.
సర్వజ్ఞోపి కథం నామ న వేత్థ మమ వాంఛితమ్
నీవు సర్వజ్ఞుడవైనా, నా కోరికను ఎలా తెలియదని?
సర్వేషాం హృదయానంద శర్వసర్వగసర్వకృత్
నీవు అందరి హృదయాలకు ఆనందాన్ని ఇచ్చేవాడవు, ఓ శర్వా! నీవు అన్నింటినీ వ్యాపించి, సృష్టించేవాడవు.
యాచకాయాతిశోచ్యాయ ప్రణతార్తిప్రభంజక
ప్రణమించే వారికి బాధను తొలగించేవాడవు; అత్యంత దయనీయమైన యాచకుడికి సహాయపడేవాడవు.
కుశద్వీప ఉమా సార్ధం నాథాద్య సపరిచ్ఛదః
కుశద్వీపంలో, పరమేశ్వరుడు ఉమాదేవితో పాటు తన సేవకులతో కలిసి ఈ రోజు ఉన్నారు.
సర్వేషాం సర్వదః శంభుః క్షణం యావద్విచింతయేత్ ప్రణమ్యాగ్రేసరో భూత్వా మౌలౌ బద్ధకరద్వయః ।। 4.1.39.
ప్రతి ఒక్కరికీ దాత అయిన శంభుడు కొంతసేపు ధ్యానం చేసి, ముందుగా నమస్కరించి, రెండు చేతులు తలపై జోడించి నిలిచాడు.
కృతప్రసాదేన విభో సృష్టిం కర్తుం చతుర్విధామ్
ప్రభువు అనుగ్రహంతో, ఆయన నాలుగు విధాల సృష్టిని చేయడానికి ముందుకొచ్చాడు.
ప్రయత్నేన మయా సృష్టా సా సృష్టిస్త్వదనుజ్ఞయా
నీ అనుమతితో, నేను శ్రమతో ఆ సృష్టిని చేశాను.
అరాజకం మహచ్చాసీద్దురవస్థమభూజ్జగత్
పెద్దదిగా మారిన ఈ లోకం పాలకుడు లేక ఇబ్బందిలో పడిపోయింది.
మయాభిషిక్తో రాజర్షిః ప్రజాః పాతుం నరేశ్వరః
ప్రజలను కాపాడటానికి, ఓ మానవుల అధిపతీ, నేను ఒక రాజర్షిని రాజుగా అభిషేకించాను.
తవాజ్ఞయా చేత్స్థాస్యంతి సర్వే దివిషదో దివి
నీ ఆజ్ఞతో, అందరు దేవతలు స్వర్గంలోనే ఉండిపోతారు.
తథేతి చ మయా ప్రోక్తం ప్రమాణీక్రియతాం తు తత్
నేను 'అలా జరగాలి' అని చెప్పాను; అది అధికారంగా స్థిరపడాలి.
తస్య రాజ్ఞః ప్రజాస్త్రాతుం భూయాచ్చైష మనోరథః
ఆ రాజు తన ప్రజలను కాపాడాలనే కోరిక నెరవేరాలి.
మర్త్యానాం గణనా క్వేహ నిమేషార్ధ నిమేషిణామ్
ఇక్కడ మానవులను లెక్కించడమేమిటి, కన్ను మూసే వారికి అర క్షణం కూడా ఏముంది?
విధేశ్చ గౌరవం రక్షంస్తథోరీ కృతవాన్హరః
సృష్టికర్త గౌరవాన్ని కాపాడుతూ, హరుడు ఆవుకు కూడా కర్మను నిర్వహించాడు.
తథా బహుతిథం కాలం ద్వీపోభూత్సోపి మందరః 4.1.39.
అలా చాలా కాలం పాటు ఆ ద్వీపం మందరంగా మారింది.