అగస్త్య ఉవాచ త్యాజితోహం పురీం కాశీం హరో త్యాక్షీత్కుతః ప్రభుః
అగస్త్యుడు అన్నాడు: నేను కాశీ నగరంనుండి వెళ్లిపోవలసి వచ్చింది; హరుడు, ప్రభువు, నన్ను ఎందుకు పంపించాడో?
పరాధీనోహమివ కిం దేవదేవః పినాకవాన్
నేను ఎవరి ఆధీనంలో ఉన్నవాడినిలా ఉన్నానా? లేక దేవదేవుడు, పినాకధారి, ఆయనే అలా ఉన్నాడా?
తత్యాజ చ యథా స్థాణుః కాశీం విధ్యుపరోధతః
విద్యున్మాలి అడ్డంకి వల్ల శివుడు ఎలా కాశిని వదిలిపెట్టాడో,
ప్రార్థితస్త్వం యథా లేఖైః పరోపకృతయే మునే
అలాగే, మునీంద్రా! ఇతరులకు మేలు చేయాలని నిన్ను లేఖల ద్వారా కోరారు.
ప్రార్థితోభూత్కిమర్థం చ తన్మే బ్రూహి షడానన
ఓ షడానన! నిన్ను ఎందుకు కోరారో నాకు చెప్పు.
అనావృష్టిరభూద్విప్ర సర్వభూతప్రకంపినీ
ఓ బ్రాహ్మణా! అన్ని జీవులను వణికించిన పొడిబారిన కాలం వచ్చింది.
తయా తు షష్టిహాయిన్యా పీడితాః ప్రాణినోఽఖిలాః
ఆ అరవై ఏళ్ల కరువుతో అన్ని ప్రాణులు తీవ్రంగా బాధపడ్డారు.
మహానిమ్నేషు కచ్ఛేషు మునివృత్త్యా జనాః స్థితాః
ప్రజలు లోతైన లోయల్లో, మడుగుల్లో మునుల్లా జీవించేవారు.
క్రవ్యాదా ఏవ సర్వేషు నగరేషు పురేషు చ
అన్ని పట్టణాల్లో, నగరాల్లో మిగిలింది కేవలం మాంసాహారులు మాత్రమే.
చౌరా ఏవ మహాచౌరైరుల్లుఠ్యంత ఇతస్తతః 4.1.39.
దొంగలు, పెద్ద దొంగలతో కలిసి ఇక్కడ అక్కడ దోచుకుంటూ తిరిగారు.
అరాజకే సముత్పన్నే లోకేఽత్యాహితశంసిని
ప్రపంచంలో రాజ్యం లేకుండా పెద్ద అపాయాన్ని తెచ్చిన అराजకత వచ్చింది.
చింతామవాప మహతీ జగద్యోనిః ప్రజాక్షయాత్
జీవులు నశించడంతో జగత్తుకు మూలమైనవాడు గొప్ప ఆందోళనకు లోనయ్యాడు.
తాసు క్షీణాసు సంక్షీణాః సర్వే యజ్ఞభుజోఽభవన్
అవి క్షీణించగా, యజ్ఞఫలాన్ని పొందే వారు అందరూ తగ్గిపోయారు.
అవిముక్తే మహాక్షేత్రే తపస్యన్నిశ్చలేంద్రియః
అవిముక్తం అనే పవిత్ర క్షేత్రంలో, అతడు ఇంద్రియాలను నియంత్రిస్తూ తపస్సు చేశాడు.
రిపుంజయ ఇతి ఖ్యాతో రాజా పరపురంజయః
శత్రు నగరాలను జయించిన రిపుంజయుడు అనే రాజు ఆ పేరుతో ప్రసిద్ధి పొందాడు.
ఉవాచ వచనం రాజన్రిపుంజయ మహామతే
ఓ రాజా! ఆ మహామతి రిపుంజయుడు ఇలా అన్నాడు:
నాగకన్యాం నాగరాజః పత్న్యర్థం తే ప్రదాస్యతి
నాగరాజు నీకు భార్యగా నాగకన్యను ఇస్తాడు.
దివోపి దేవా దాస్యంతి రత్నాని కుసుమాని చ
దేవలోకంలో దేవతలు కూడా నీకు రత్నాలు, పుష్పాలు ఇస్తారు.
దివోదాస ఇతి ఖ్యాతమతో నామ త్వమాప్స్యసి
అందుచేత, నీవు దివోదాసుడు అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి అవుతావు.
పరమేష్ఠివచః శ్రుత్వా తతోసౌ రాజసత్తమః 4.1.39.
పరమేశ్వరుని మాటలు విని, ఆ మహారాజు తర్వాత ఇలా చేశాడు.
కథం నాన్యే చ రాజానో మాం కథం కథ్యతే త్వయా
ఇతర రాజులు నన్ను ఎందుకు ప్రస్తావించరు? నువ్వు మాత్రం నన్ను ఎలా ప్రస్తావిస్తున్నావు?
పాపనిష్ఠే చ వై రాజ్ఞి న దేవో వర్షతే పునః
రాజు చెడు పనులకు మక్కువ చూపినప్పుడు దేవతలు వర్షాన్ని మళ్లీ కురిపించరు.
మహాప్రసాద ఇత్యాజ్ఞాం త్వదీయాం మూర్ధ్న్యుపాదదే
నీ మహాప్రసాదమైన ఆజ్ఞను నా తలపై ఉంచుకున్నాను.
కించిద్విజ్ఞప్తుకామోహం తన్మదర్థం కరోషి చేత్
నాకు ఏదైనా చెప్పాలని నీకు కోరిక ఉంటే, నా కోసం అది చేయు.
అవిలంబేన తద్బ్రూహి కృతం మన్యస్వ పార్థివ
ఏ ఆలస్యం లేకుండా చెప్పు; అది జరిగిపోయిందని భావించు, ఓ రాజా.
తదాదివిష(ప?)దో దేవా దివి తిష్ఠంతు మా భువి
అప్పుడు దేవతలు ఆకాశంలోనే ఉండాలి; భూమిపై ఉండకూడదు.
దేవేషు దివితిష్ఠత్సు మయి తిష్ఠతి భూతలే
దేవతలు ఆకాశంలో ఉన్నప్పుడు, నేను భూమిపై ఉంటాను.
తథేతి విశ్వసృక్ప్రోక్తో దివోదాసో నరేశ్వరః
అలా విశ్వసృష్టికర్త చెప్పాడు, దివోదాసుడు నరేశ్వరుడూ అలాగే అన్నారు.
మా గచ్ఛంత్విహ వై నాగా నరాః స్వస్థా భవంత్వితః
ఇక్కడ నాగులు రాకూడదు; ఇక్కడి మనుషులు సుఖంగా ఉండాలి.
ఏతస్మిన్నంతరే బ్రహ్మా విశ్వేశం ప్రణిపత్య హ 4.1.39.
అంతలో బ్రహ్మా, విశ్వేశ్వరుడికి నమస్కరించి—