కండూయనం హి శిరసః పాణిభ్యాం న శుభం మతమ్
తలని చేతులతో గోకరించడం శుభం కాదని భావిస్తారు.
అశాస్త్రవర్తినో భూపాల్లుబ్ధాత్కృత్వా ప్రతిగ్రహమ్
ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించని రాజు లేదా లోభి రాజు ఇచ్చిన దానం తీసుకున్నప్పుడు—
అకాలవిద్యుత్స్తనితే వర్షర్తౌ పాంసువర్షణే
కాలానికి తగినది కాని మెరుపు, ఉరుము, వర్షాకాలంలో ధూళి వర్షం జరిగితే—
ఉల్కాపాతే చ భూకంపే దిగ్దాహే మధ్యరాత్రిషు
పతంగాలు పడినప్పుడు, భూకంపం వచ్చినప్పుడు, దిక్కులు కాలుతున్నప్పుడు, లేదా అర్ధరాత్రి సమయంలో—
దర్శాష్టకాసు భూతాయాం శ్రాద్ధికం ప్రతిగృహ్య చ
అమావాస్య లేదా పౌర్ణమి రోజుల్లో అపశకునాలు కనబడినప్పుడు, లేదా శ్రాద్ధం చేసిన తర్వాత—
ఖరోష్ట్రక్రోష్ట్ర విరుతే సమవాయే రుదత్యపి
గాడిదలు, ఒంటెలు, నక్కలు అరుస్తున్నప్పుడు, లేదా జనసమూహంలో ఎవరైనా ఏడుస్తున్నప్పుడు—
ఆరణ్యకమధీత్యాపి బాణసామ్నోరపి ధ్వనౌ
ఆరణ్యకాన్ని చదివిన తర్వాత, లేదా బాణసామవేదం ధ్వని వినిపించినప్పుడు—even then—
కృతాంతరాయో న పఠేద్భేకాఖు శ్వాహి బభ్రుభిః 4.1.38.
లోపం వచ్చినప్పుడు, కప్పలు, ఎలుకలు, కుక్కలు, ముంగిసలు ఉన్నప్పుడు పారాయణం చేయకూడదు.
అనాయుష్యకరం చైవ పరదారోపసర్పణమ్
ఇతరుల భార్యను దగ్గరగా వెళ్ళడం ఆయుష్షు తగ్గించడమే.
పూర్వర్ద్ధిభిః పరిత్యక్తమాత్మానం నావమానయేత్
మునుపటి ఐశ్వర్యం పోయినప్పుడు, తన్ను తాను తక్కువగా భావించకూడదు.
సత్యం బ్రూయాత్ప్రియం బ్రూయాన్నబ్రూయాత్సత్యమప్రియమ్
సత్యం చెప్పాలి, మధురంగా చెప్పాలి, కానీ చేదు సత్యాన్ని చెప్పకూడదు.
భద్రమేవ వదేన్నిత్యం భద్రమేవ విచింతయేత్
ప్రతి రోజు శుభమైన మాటలు మాట్లాడాలి, శుభమే ఆలోచించాలి.
రూపవిత్తకులైర్హీనాన్సుధీర్నాధిక్షిపేన్నరాన్
రూపం, ధనం, వంశం లేని వారిని జ్ఞానులు ఎప్పుడూ అవమానించకూడదు.
వాచోవేగం మనోవేగం జిహ్వావేగం చ వర్జయేత్
మాట, మనసు, నాలుక వేగాన్ని నియంత్రించాలి.
గోబ్రాహ్మణాగ్నీనుచ్ఛిష్ట పాణినా నైవ సంస్పృశేత్
తిన్న చేతితో ఆవులను, బ్రాహ్మణులను, అగ్నిని తాకకూడదు.
గుహ్యజాన్యపి లోమాని తత్స్పర్శాదశుచిర్భవేత్
రహస్య భాగాల్లో పుట్టే రోమాలు కూడా అలాంటి స్పర్శ వల్ల అపవిత్రమవుతాయి.
నిష్ఠీవనం చ శ్లేష్మాణం గృహాద్దూరం వినిక్షిపేత్ అద్రోహవత్యా బుద్ధ్యా చ పూర్వం జన్మ స్మరేద్ద్విజః
ఒక ద్విజుడు శ్లేష్మాన్ని ఇంటి దగ్గర కాకుండా దూరంగా ఉమ్మాలి. హింస లేకుండా, గత జన్మను స్మరించాలి.
వృద్ధాన్ప్రయత్నాద్వందేత దద్యాత్తేషాం స్వమాసనమ్ 4.1.38.
వృద్ధులను శ్రద్ధగా గౌరవించి, వారికి తన ఆసనం ఇవ్వాలి.
శ్రుతి భూదేవ దేవానాం నృప సాధు తపస్వినామ్
వేదం దేవతలకు, భూదేవతలకు, రాజులకు, సజ్జనులకు, తపస్వులకు ప్రామాణికంగా ఉంటుంది.
న మనుష్యస్తుతిం కుర్యాన్నాత్మానమపమానయేత్
మనుషులను పొగడకూడదు, తన్ను తాను తక్కువగా భావించకూడదు.
అధర్మాదేధతే పూర్వం విద్వేష్టౄనపి సంజయేత్
అధర్మం వల్ల ముందుగా ద్వేషం కలుగుతుంది, శత్రువులు కూడా ఏర్పడతారు.
ఉద్ధృత్య పంచ మృత్పిండాన్స్నాయాత్పరజలాశయే
ఐదు మట్టి ముద్దలు తీసుకుని, పరుల నీటి కుంటలో స్నానం చేయాలి.
శ్రద్ధయా పాత్రమాసాద్య యత్కించిద్దీయతే వసు
శ్రద్ధతో పాత్రను పొందిన తర్వాత, ఎంత చిన్నదైనా ధనం ఇచ్చినదీ ఫలిస్తుంది.
భూప్రదో మండలాధీశః సర్వత్రసుఖినోన్నదాః
భూమిని ఇచ్చేవాడు, ఒక ప్రాంతానికి అధిపతి, ఎక్కడైనా సంతోషంగా, గర్వంగా ఉంటాడు.
ప్రదీపదో నిర్మలాక్షో గోదాతాఽర్యమలోకభాక్
దీపాన్ని ఇచ్చేవాడు, స్వచ్ఛమైన చూపు కలవాడు, ఆవును ఇచ్చేవాడు, ఆర్యుల లోకాన్ని అనుభవిస్తారు.
వేశ్మదో ఽత్యుచ్చసౌధేశో వస్త్రదశ్చంద్రలో కభాక్
ఇల్లు ఇచ్చేవాడు, ఎత్తైన భవనానికి యజమాని, వస్త్రాలు ఇచ్చేవాడు, చంద్ర లోకాన్ని పొందుతాడు.
సుభార్యః శిబికా దాతా సుపర్యంక ప్రదోపి చ
మంచి భార్యను, శిబికను, మంచి మంచాన్ని, దీపాన్ని ఇచ్చేవాడు ప్రశంసించబడతాడు.
బ్రహ్మదో బ్రహ్మలోకేజ్యో బ్రహ్మదః సర్వదో మతః 4.1.38.
వేదాన్ని ఇచ్చేవాడు బ్రహ్మ లోకంలో శ్రేష్ఠుడు, వేదాన్ని ఇచ్చేవాడు అన్నీ ఇచ్చినవాడిగా భావించబడతాడు.
సా చ వారాణసీ లభ్యా సదాచారవతా సదా 4.1.38.
సద్ఆచారంతో ఉండేవారికి ఆ వారాణసి ఎప్పుడూ సులభంగా లభిస్తుంది.
ఇతి శ్రుత్వా వచః స్కందో మైత్రావరుణిభాషితమ్
మైత్రావరుణి చెప్పిన మాటలు వినిన స్కందుడు ఇలా సమాధానం చెప్పాడు.