స్నాత్వా న మార్జయేద్గాత్రం విసృజేన్న శిఖాం పథి
స్నానం చేసిన తర్వాత శరీరాన్ని గట్టిగా తుడవకూడదు. జటను మార్గంలో పారవేయకూడదు.
నోత్పాటయేల్లోమనఖం దశనేన కదాచన
ఏ సమయంలోనూ పళ్ళతో వెంట్రుకలు లేదా గోర్లు పీకకూడదు.
శుభాయన యదాయత్యాం త్యజేత్తత్కర్మ యత్నతః
శుభయాత్రకు వెళ్ళేటప్పుడు, తప్పు పనులను జాగ్రత్తగా నివారించాలి.
క్రీడేన్నాక్షైః సహాసీత న ధర్మఘ్నైర్న రోగిభిః
పాశా ఆటలు ఆడకూడదు. ధర్మాన్ని పాటించని వారితో లేదా రోగులతో కూర్చోకూడదు.
ఆర్ద్రపాదకరాస్యోశ్నన్దీర్ఘకాలం చ జీవతి
పాదాలు, చేతులు, నోరు తడిగా ఉంటే, ఆయుష్షు ఎక్కువగా ఉంటుంది.
శయనస్థో న చాశ్నీయాన్నపిబేన్న జపేద్ద్విజః
ద్విజుడు పడుకున్న స్థితిలో తినకూడదు, త్రాగకూడదు, జపం చేయకూడదు.
సర్వం తిలమయం నాద్యాత్సాయం శర్మాభిలాషుకః
సాయంత్రం సమయంలో, శుభం కోరేవాడు పూర్తిగా నువ్వులతో చేసిన ఆహారం తినకూడదు.
నాధితిష్ఠేత్తుషాంగార భస్మకేశకపాలికాః 4.1.38.
పెంకులు, బొగ్గు, బూడిద, జటలు, కపాలాలపై కూర్చోకూడదు.
శ్రావయేద్వైదికం మంత్రం న శూద్రాయ కదాచన
వేద మంత్రాన్ని ఎప్పుడూ శూద్రునికి చెప్పకూడదు.
ధర్మోపదేశః శూద్రాణాం స్వశ్రేయః ప్రతిఘాతయేత్
ధర్మాన్ని శూద్రులకు బోధిస్తే, వారి మేలు అడ్డుపడుతుంది.
కండూయనం హి శిరసః పాణిభ్యాం న శుభం మతమ్
తలని చేతులతో గోకరించడం శుభం కాదని భావిస్తారు.
అశాస్త్రవర్తినో భూపాల్లుబ్ధాత్కృత్వా ప్రతిగ్రహమ్
ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించని రాజు లేదా లోభి రాజు ఇచ్చిన దానం తీసుకున్నప్పుడు—
అకాలవిద్యుత్స్తనితే వర్షర్తౌ పాంసువర్షణే
కాలానికి తగినది కాని మెరుపు, ఉరుము, వర్షాకాలంలో ధూళి వర్షం జరిగితే—
ఉల్కాపాతే చ భూకంపే దిగ్దాహే మధ్యరాత్రిషు
పతంగాలు పడినప్పుడు, భూకంపం వచ్చినప్పుడు, దిక్కులు కాలుతున్నప్పుడు, లేదా అర్ధరాత్రి సమయంలో—
దర్శాష్టకాసు భూతాయాం శ్రాద్ధికం ప్రతిగృహ్య చ
అమావాస్య లేదా పౌర్ణమి రోజుల్లో అపశకునాలు కనబడినప్పుడు, లేదా శ్రాద్ధం చేసిన తర్వాత—
ఖరోష్ట్రక్రోష్ట్ర విరుతే సమవాయే రుదత్యపి
గాడిదలు, ఒంటెలు, నక్కలు అరుస్తున్నప్పుడు, లేదా జనసమూహంలో ఎవరైనా ఏడుస్తున్నప్పుడు—
ఆరణ్యకమధీత్యాపి బాణసామ్నోరపి ధ్వనౌ
ఆరణ్యకాన్ని చదివిన తర్వాత, లేదా బాణసామవేదం ధ్వని వినిపించినప్పుడు—even then—
కృతాంతరాయో న పఠేద్భేకాఖు శ్వాహి బభ్రుభిః 4.1.38.
లోపం వచ్చినప్పుడు, కప్పలు, ఎలుకలు, కుక్కలు, ముంగిసలు ఉన్నప్పుడు పారాయణం చేయకూడదు.
అనాయుష్యకరం చైవ పరదారోపసర్పణమ్
ఇతరుల భార్యను దగ్గరగా వెళ్ళడం ఆయుష్షు తగ్గించడమే.
పూర్వర్ద్ధిభిః పరిత్యక్తమాత్మానం నావమానయేత్
మునుపటి ఐశ్వర్యం పోయినప్పుడు, తన్ను తాను తక్కువగా భావించకూడదు.
సత్యం బ్రూయాత్ప్రియం బ్రూయాన్నబ్రూయాత్సత్యమప్రియమ్
సత్యం చెప్పాలి, మధురంగా చెప్పాలి, కానీ చేదు సత్యాన్ని చెప్పకూడదు.
భద్రమేవ వదేన్నిత్యం భద్రమేవ విచింతయేత్
ప్రతి రోజు శుభమైన మాటలు మాట్లాడాలి, శుభమే ఆలోచించాలి.
రూపవిత్తకులైర్హీనాన్సుధీర్నాధిక్షిపేన్నరాన్
రూపం, ధనం, వంశం లేని వారిని జ్ఞానులు ఎప్పుడూ అవమానించకూడదు.
వాచోవేగం మనోవేగం జిహ్వావేగం చ వర్జయేత్
మాట, మనసు, నాలుక వేగాన్ని నియంత్రించాలి.
గోబ్రాహ్మణాగ్నీనుచ్ఛిష్ట పాణినా నైవ సంస్పృశేత్
తిన్న చేతితో ఆవులను, బ్రాహ్మణులను, అగ్నిని తాకకూడదు.
గుహ్యజాన్యపి లోమాని తత్స్పర్శాదశుచిర్భవేత్
రహస్య భాగాల్లో పుట్టే రోమాలు కూడా అలాంటి స్పర్శ వల్ల అపవిత్రమవుతాయి.
నిష్ఠీవనం చ శ్లేష్మాణం గృహాద్దూరం వినిక్షిపేత్ అద్రోహవత్యా బుద్ధ్యా చ పూర్వం జన్మ స్మరేద్ద్విజః
ఒక ద్విజుడు శ్లేష్మాన్ని ఇంటి దగ్గర కాకుండా దూరంగా ఉమ్మాలి. హింస లేకుండా, గత జన్మను స్మరించాలి.
వృద్ధాన్ప్రయత్నాద్వందేత దద్యాత్తేషాం స్వమాసనమ్ 4.1.38.
వృద్ధులను శ్రద్ధగా గౌరవించి, వారికి తన ఆసనం ఇవ్వాలి.
శ్రుతి భూదేవ దేవానాం నృప సాధు తపస్వినామ్
వేదం దేవతలకు, భూదేవతలకు, రాజులకు, సజ్జనులకు, తపస్వులకు ప్రామాణికంగా ఉంటుంది.
న మనుష్యస్తుతిం కుర్యాన్నాత్మానమపమానయేత్
మనుషులను పొగడకూడదు, తన్ను తాను తక్కువగా భావించకూడదు.