అధీతే గురుణా హూతః ప్రాప్తం తస్మై నివేదయేత్
గురువు బోధించినది నేర్చుకున్నప్పుడు, అది గురువుకు తెలియజేయాలి.
అధ్యాప్యాధర్మతోనార్థాత్సాధ్వాప్తజ్ఞానవిత్తదాః
అధర్మం కోసం లేదా లాభం కోసం బోధించకూడదు; మంచితనమున్న, జ్ఞానం పొందిన, ధనం ఇచ్చే వారికి మాత్రమే బోధించాలి.
ధారయేన్మేఖలాదండోపవీతాజినమేవ చ
మేఖల, దండం, యజ్ఞోపవీతం, అజినం ధరించాలి.
బ్రాహ్మణక్షత్రియవిశామాదిమధ్యావసానతః
బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులకు క్రమంగా ఆది, మధ్య, అంత్యకాలాలు నిర్ణయించబడ్డాయి.
వాగ్యతో గుర్వనుజ్ఞాతో భుంజీతాన్నమకుత్సయన్
మాటల్ని నియంత్రించి, గురువు అనుమతితో, తినే భోజనాన్ని తక్కువగా చూడకుండా స్వీకరించాలి.
అనారోగ్యమనాయుష్యమస్వర్గ్యంచాతిభోజనమ్
అతి భోజనం వల్ల ఆరోగ్యహానీ, ఆయుష్షు తగ్గిపోవడం, స్వర్గప్రాప్తి లేకపోవడం జరుగుతుంది.
న ద్విర్భుంజీత చైకస్మిన్దివా క్వాపి ద్విజోత్తమః 4.1.36.
ఒక ద్విజుడు ఏ రోజైనా ఒకే చోట రెండు సార్లు భోజనం చేయకూడదు.
మధుమాంసం ప్రాణిహింసాం భాస్కరాలోకనాంజనే
తేనె, మాంసం, ప్రాణులను హింసించడం, సూర్యుడు ఉన్నపుడు కజ్జలాన్ని పెట్టుకోవడం— ఇవన్నీ నివారించాలి.
ఔపనాయనికః కాలో బ్రహ్మక్షత్ర విశాం పరః
బ్రాహ్మణులకు, క్షత్రియులకు, వైశ్యులకు ఉపనయనం చేయాల్సిన సమయం వేర్వేరుగా ఉంటుంది.
ఇతోప్యూర్ధ్వం న సంస్కార్యాః పతితా ధర్మవర్జితాః
ఇది మించిపోయినవారు, ధర్మాన్ని విడిచిపోయినవారు ఉపనయనం చేయరాదు.
సావిత్రీపతితైః సార్ధం సంబంధం న సమాచరేత్
సావిత్రి జపాన్ని విడిచినవారితో సంబంధం పెట్టుకోకూడదు.
వసీరన్నానుపూర్వ్యేణ శాణ క్షౌమావికాని చ భవేత్త్రివృత్సమాశ్లక్ష్ణా విశస్తు శణతాంతవీ
యజ్ఞోపవీతం మేకపొగ, శణం లేదా కౌసుంబి తంతువులతో క్రమంగా తయారు చేయాలి. వైశ్యులకు అది మృదువుగా, మూడు తంతువులతో, శణంతో తయారై ఉండాలి.
ముంజాభావే విధాతవ్యా కుశాశ్మంతకబల్వజైః
ముంజ గడ్డి దొరకకపోతే, కుశ, అశ్మంతక లేదా బల్వజ గడ్డి ఉపయోగించాలి.
ఉపవీతక్రమేణ స్యాత్కార్పాసం శాణమావికమ్
యజ్ఞోపవీతానికి కాటన్, శణం లేదా మేకపొగను క్రమంగా ఉపయోగించవచ్చు.
బిల్వపాలాశయోర్దండో బ్రాహ్మణస్య నృపస్య తు
బ్రాహ్మణుడికి బిల్వ లేదా పాలాశ వృక్షపు దండం ఉండాలి; రాజుకు—
ఆమౌలిం వాఽఽలలాటంవాఽఽనాసమూర్ధ్వప్రమాణతః
ఆ దండం ముక్కు మీద నుంచి కొలిచి తలపై లేదా నుదుటి వరకు ఉండాలి.
ప్రదక్షిణం పరీత్యాగ్నిముపస్థాయ దివాకరమ్ 4.1.36.
అగ్నిని ప్రదక్షిణగా చుట్టి, ఆ తరువాత సూర్యుని దగ్గరికి వెళ్లాలి.
మాతృమాతృష్వసృస్వసృపితృస్వసృపురఃసరాః
తల్లి, మామ, అక్కచెల్లెళ్లు, పిన్ని ముందున్నప్పుడు—
యావద్వేదమధీతే చ చరన్వేదవ్రతాని చ
వేదాన్ని చదువుతూ, వేదవ్రతాలను పాటిస్తూ ఉన్నంతవరకు—
ప్రోక్తోసావుపకుర్వాణో ద్వితీయస్తత్ర నైష్ఠికః
అతడిని ఉపకుర్వాణుడు అంటారు; రెండవవాడిని నైష్ఠికుడు అంటారు.
గృహాశ్రమం సమాశ్రిత్య యః పునర్బ్రహ్మచర్యభాక్
ఇల్లాలి స్థితిలోకి వెళ్లినవాడు మళ్లీ బ్రహ్మచర్యాన్ని ఆచరిస్తే—
అనాశ్రమీ న తిష్ఠేత దినమేకమపి ద్విజః
ఒక ద్విజుడు ఒక్క రోజైనా ఆశ్రమానికి చెందకుండా ఉండకూడదు.
జపం హోమం వ్రతం దానం స్వాధ్యాయం పితృతర్పణమ్
జపం, హోమం, వ్రతం, దానం, స్వాధ్యాయం, పితృ తర్పణం— ఇవన్నీ చేయాలి.
మేఖలాజినదండాశ్చ లింగం స్యాద్బ్రహ్మచారిణః
మెఖల, అజిన, దండం— ఇవి బ్రహ్మచారికి గుర్తులు.
త్రిదండాది యతేరుక్తముపలక్షణమత్ర వై
యతి వ్రతానికి సంబంధించిన త్రిదండాది వస్తువులు ఇక్కడ సూచనగా చెప్పబడ్డాయి.
జీర్ణం కమండలుం దండముపవీతాజినే అపి
పాత కామండలువు, దండం, యజ్ఞోపవీతం, మృగచర్మం ఇవన్నీ కూడా ఉండాలి.
విదధ్యాత్షోడశే వర్షే కేశాంతకర్మ చ క్రమాత్ 4.1.36.
పదహారవ సంవత్సరంలో క్రమంగా కేశాంతకర్మను చేయాలి.
తపో యజ్ఞ వ్రతేభ్యశ్చ సర్వస్మాచ్ఛుభకర్మణః
తపస్సు, యజ్ఞం, వ్రతాలు మరియు అన్ని శుభకార్యాలు చేయాలి.
వేదారంభే విసర్గే చ విదధ్యాత్ప్రణవం సదా
వేదపాఠం ప్రారంభంలో, ముగింపులో ఎప్పుడూ 'ఓం' అనే పవిత్ర అక్షరాన్ని ఉచ్చరించాలి.
వేదస్య వదనం ప్రోక్తం గాయత్రీ త్రిపదా పరా
వేదాన్ని చదవడం అంటే గాయత్రీ మంత్రాన్ని, మూడు పాదాల పరమమైన ఛందస్సును ఉచ్చరించడం అని చెప్పబడింది.