అష్టమ్యాం చ చతుర్దశ్యాముపవాసీ నరోత్తమః 4.1.33.
అష్టమి, చతుర్దశి రోజుల్లో ఉత్తమ పురుషుడు ఉపవాసం చేయాలి.
ఏకాదశ్యాముపోష్యాత్ర ప్రాశ్నాతి చులుకత్రయమ్
ఇక్కడ ఏకాదశి నాడు ఉపవాసం చేసి, ముగ్గురు చేతులతో తినాలి.
ఈశానతీర్థే యః స్నాత్వా విశేషాత్సోమవాసరే
ఈశాన తీర్థంలో, ముఖ్యంగా సోమవారం రోజున, ఎవరు స్నానం చేస్తారో,
తతః సమర్చ్య శ్రీలింగం మహాసంభారవిస్తరైః
తర్వాత, శ్రీలింగాన్ని విస్తృతమైన సమర్పణలతో పూజిస్తే,
ఉపాస్య సంధ్యాం జ్ఞానోదే యత్పాపం కాలలోపజమ్ । క్షణేన తదపాకృత్య జ్ఞానవాఞ్జాయతే ద్విజః
సంధ్యాకాలంలో ధ్యానం చేసి, కాలాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయడం వల్ల కలిగిన పాపం క్షణంలోనే పోయి, ఆ ద్విజుడు జ్ఞానవంతుడవుతాడు.
శివతీర్థమిదం ప్రోక్తం జ్ఞానతీర్థమిదం శుభమ్
ఇది శివతీర్థం, ఇది శుభమైన జ్ఞానతీర్థం అని చెప్పబడింది.
స్మరణాదపి పాపౌఘో జ్ఞానోదస్య క్షయేద్ధ్రువమ్
దీనిని స్మరించినా, ఈ స్థల జ్ఞానంతో పాపాలు నిశ్చయంగా నశించిపోతాయి.
డాకినీశాకినీ భూతప్రేతవేతాలరాక్షసాః
డాకినీలు, శాకినీలు, భూతాలు, ప్రేతాలు, వేతాళాలు, రాక్షసులు,
జ్వరాపస్మారవిస్ఫోటద్వితీయకచతుర్థకాః
జ్వరాలు, అపస్మారాలు, చర్మవ్యాధులు, రెండవ, నాలుగవ రకాలు,
జ్ఞానోదతీర్థపానీయైర్లింగం యః స్నాపయేత్సుధీః
బుద్ధిమంతుడు జ్ఞానతీర్థ జలంతో లింగాన్ని అభిషేకిస్తే,
జ్ఞానరూపోహ మేవాత్ర ద్రవమూర్తిం విధాయ చ 4.1.33.
ఇక్కడ నేను జ్ఞానరూపుడిగా, ద్రవరూపాన్ని ధరించి ఉన్నాను.
ఇతి దత్త్వా వరాఞ్ఛంభుస్తత్రైవాంతరధీయత
ఇలా వరాలు ఇచ్చి, శంభుడు అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.
ఈశానో జటిలో రుద్రస్తత్ప్రాశ్య పరమోదకమ్
ఈశానుడు, జటాధారి రుద్రుడు, ఆ పరమ జలాన్ని రుచి చూసాడు.
జ్ఞానవాప్యాం హి యద్వృత్తం తదాఖ్యామి నిశామయ
జ్ఞానవాపీలో జరిగినది నేను చెబుతాను, విను.
హరిస్వామీతి విఖ్యాతః కాశ్యామాసీద్విజః పురా
కాశీలో హరిస్వామి అనే ద్విజుడు ప్రసిద్ధి పొందినవాడు ఉండేవాడు.
న సమా శీలసంపత్త్యా తస్యా కాచన భూతలే
భూమిపై అతని శీలగుణాలకు సమానుడు ఎవరూ లేరు.
న నారీ తాదృగస్తీహ నా భరీ కిన్నరీ న చ [
ఇక్కడ అలాంటి మహిళా లేరు, అలాంటి కిన్నరి లేదా దేవకన్య కూడా లేరు.
సర్వసౌందర్యనిలయా సర్వలక్షణసత్ఖనిః
ఆమె అందరి అందానికి నిలయంగా, అన్ని శుభలక్షణాలకు ఖనిగా ఉండేది.
తదాస్య శరణం యాతో మన్యే దర్శభయాచ్ఛశీ
ఆ సమయానికి, భయంతో చంద్రుడు ఆమెను ఆశ్రయించాడు అని నేను అనుకుంటున్నాను.
తద్భ్రూర్భ్రమరరాజీవ గండపత్రలతాంతరే
ఆమె కనుబొమ్మలు తేనెటీగల వరుసలా, ఆమె చెంపల ఆకుల మధ్య మెరిసిపోతున్నాయి.
తచ్చారులోచనక్షేత్రే విచరంతౌ చ ఖంజనౌ 4.1.33.
ఆమె అందమైన కళ్లలో రెండు చిన్న పక్షులు ఆనందంగా తిరుగుతున్నాయి.
సుదత్యా రదనశ్రేణీ ఛేదేషు విషమేషుణా
సుదతీ పళ్ల వరుసలోని చిన్న చిన్న ఖాళీల్లో ఒక పదునైన బాణం దాగి ఉంది.
ప్రాయో మదన భూపాల హర్మ్య రత్నాంతరే శుభే
ఓ రాజా! మదనుడు సాధారణంగా ఆమె రత్నాల మేడలోని అందమైన అంతఃపురంలో నివసిస్తాడు.
స్వర్గే మర్త్యే చ పాతాలే నైషా రేఖా క్వచిత్స్త్రియామ్
స్వర్గంలో, భూమిపై, పాతాళంలో కూడా, అలాంటి గీత ఏ మహిళలోనూ కనిపించదు.
శంకే చిత్త భువో రాజ్ఞో లసత్పటకుటీద్వయమ్
ఓ మనసా! ఆమె మెరిసే వస్త్రపు మడతల మధ్య రాజు హృదయం చిక్కుకున్నదని నాకు అనుమానం.
అనంగభూ నియమతోఽదృశ్యే మధ్యే నతభ్రువః
ఓ అనంగభూ! నియమంగా, ఆమె వంగిన కనుబొమ్మల మధ్య కనిపించని వాడు ఉంటాడు.
తస్యా నాభీదరీం ప్రాప్య కందర్పోఽనంగతా గతః
ఆమె నాభి లోయను చేరిన తర్వాత, మన్మథుడు దేహరహితుడయ్యాడు.
గురుణైతన్నితంబేన మహామన్మథ దీక్షయా
ఆమె బరువైన నితంబాలతో, గొప్ప మన్మథ దీక్షతో,
ఊరుస్తంభేన చైతస్యాః స్తంభవత్కస్యనో మనః
ఆమె తొడల స్థంభంతో, ఎవరి మనసు స్థిరంగా మారదు చెప్పండి?
పాదాంగుష్ఠనఖజ్యోతిః ప్రభయా కస్య న ప్రభా
ఆమె పాదం పెద్దవేలి గోరు వెలుగు ముందు ఎవరి కాంతి మిగిలిపోతుంది?