ధన్యో యక్షః పూర్ణభద్రో ధన్యా కాంచనకుండలా 4.1.32.
యక్షుడు ధన్యుడు, పరిపూర్ణమైన అదృష్టవంతుడు; బంగారు కుండలాలు ధరించినవారు కూడా ధన్యులు.
జ్ఞానవాపీం ప్రశంసంతి యతః స్వర్గౌకసోప్యలమ్
జ్ఞానవాపిని అందరూ ప్రశంసిస్తారు. ఎందుకంటే, ఆకాశంలో నివసించే దేవతలకు కూడా అది సాటిలేదు.
జ్ఞానవాప్యాః సముత్పత్తిం కథ్యమానాం మయాధునా
జ్ఞానవాపి ఎలా ఏర్పడిందో ఇప్పుడు నేను చెబుతాను.
అనాదిసిద్ధే సంసారే పురా దేవయుగే మునే
ఆదిము లేని, సిద్ధమైన సంసారంలో, పూర్వం దేవతల యుగంలో, ఓ మునివరా—
న వర్షంతి యదాభ్రాణి న ప్రావర్తంత నిమ్రగాః
ఆకాశంలో మేఘాలు వర్షించనిప్పుడు, నదులు ప్రవహించని సమయంలో,
క్షారస్వాదూదయోరేవ యదాసీజ్జలదర్శనమ్
అప్పుడు ఉప్పు నీరు, తీపి నీరు మాత్రమే కనిపించేవి.
నిర్వాణకమలాక్షేత్రం శ్రీమదానందకాననమ్
విముక్తి పద్మక్షేత్రం, ఆనందమయమైన అరణ్యం,
మహాశయనసుప్తానాం జంతూనాం ప్రతిబోధకమ్
మహా నిద్రలో మునిగిపోయిన జీవులను మేల్కొలిపే స్థలం,
యాతాయాతాతిసంఖిన్న జంతువిశ్రామమండపమ
ఎడతెగని ప్రయాణాలతో అలిసిపోయిన ప్రాణులకు విశ్రాంతి దీవెనగా ఉన్న మందిరం,
సచ్చిదానందనిలయం పరబ్రహ్మరసాయనమ్
సచ్చిదానందమయమైన నివాసం, పరబ్రహ్మానందానికి మూలమైన అమృతం,
ప్రవిశ్య క్షేత్రమేతత్స ఈశానో జటిలస్తదా 4.1.33.
అప్పుడు జటాధారి పరమేశ్వరుడు ఆ క్షేత్రంలో ప్రవేశించాడు.
ఆలులోకే మహాలింగం వైకుంఠపరమేష్ఠినోః
ఆయన వైకుంఠపరమేశ్వరుని మహాలింగాన్ని దర్శించాడు.
జ్యోతిర్మయీభిర్మాలాభిః పరితః పరివేష్టితమ్
అది ప్రకాశవంతమైన మాలలతో四వైపులా చుట్టబడి ఉంది.
సిద్ధానాం యోగినాం స్తోమైరర్చ్యమానం నిరంతరమ్
సిద్ధులు, యోగులు ఎప్పుడూ స్తోత్రాలతో ఆ లింగాన్ని పూజిస్తున్నారు.
అంగహారైరప్సరోభిః సేవ్యమానమనేకధా
అప్సరసలు అనేక విధాలుగా సేవ చేస్తూ, చేతి సంకేతాలతో ఆ లింగాన్ని పూజిస్తున్నారు.
విద్యాధరీకిన్నరీభిస్త్రికాలం కృతమండనమ్
విద్యాధరీలు, కిన్నరీలు మూడు కాలాల్లో ఆభరణాలతో అలంకరిస్తున్నారు.
అస్యేశానస్య తల్లింగం దృష్ట్వేచ్ఛేత్యభవత్తదా
ఆ పరమేశ్వరుని లింగాన్ని చూసి, దాన్ని తొలగించాలని సంకల్పించాడు.
చఖాన చ త్రిశూలేన దక్షిణాశోపకంఠతః
తర్వాత తన త్రిశూలంతో దక్షిణ భాగంలో నేల దగ్గర దెబ్బ కొట్టాడు.
పృథివ్యావరణాంభాంసి నిష్క్రాంతాని తదా మునే
అప్పుడు, మునీశ్వరా, భూమి పొరలు చీలిపోయాయి.
తైర్జలైః స్నాపయాంచక్రే త్వత్స్పృష్టైరన్యదేహిభిః తుషారైర్జాడ్యవిధురైర్జంజపూకౌఘహారిభిః
ఆ నీటితో, నీవు మరియు ఇతరులు తాకిన, మంచు వలె చల్లగా, జడత్వాన్ని తొలగించే నీటితో అభిషేకం చేశాడు.
సన్మనోభిరివాత్యచ్ఛైరనచ్ఛైర్వ్యోమవర్త్మవత్ 4.1.33.
ఆ నీరు, ఉత్తమమైన మనస్సుల వలె, అత్యంత స్వచ్ఛంగా, ఆకాశ మార్గంలా నిర్బంధంగా ప్రవహించింది.
పీయూషవత్స్వాదుతరైః సుఖస్పర్శైర్గవాంగవత్
అది అమృతంలా తీయగా, మృదువుగా, ఆవుపాల వలె మధురంగా ఉండేది.
విజితాబ్జమహాగంధైః పాటలామోదమోదిభిః
పద్మాల గొప్ప సువాసనతో, పాటలపూల మధురమైన పరిమళంతో అక్కడి వాతావరణం పరవశించిపోయింది.
అజ్ఞానతాపసంతప్త ప్రాణిప్రాణైకరక్షిభిః
అజ్ఞానపు వేడి బాధతో పీడితులై, జీవులకు ప్రాణరక్షకులైన వారు మాత్రమే రక్షణగా ఉన్నారు.
శ్రద్ధోపస్పర్శి దృదయలింగ త్రితయహేతుభిః
భక్తి తాకిన హృదయం, మూడు కారణాల వల్ల ఏర్పడింది.
విశ్వభర్తురుమాస్పర్శసుఖాతిసుఖకారిభిః
విశ్వాన్ని పోషించే ఉమాదేవి స్పర్శ వల్ల అపూర్వమైన ఆనందాన్ని కలిగించేవారు.
సహస్రధారైః కలశైః స ఈశానో ఘటోద్భవ
వెయ్యి ధారలతో ప్రవహించే కలశాలతో, ఆ ప్రభువు ఆ పాత్ర నుండి జన్మించాడు.
తతః ప్రసన్నో భగవాన్విశ్వాత్మా విశ్వలోచనః
అప్పుడా భగవంతుడు, విశ్వానికి ఆత్మ, సమస్తాన్ని చూడగల కళ్ళతో, సంతోషంతో నిండిపోయాడు.
తవ ప్రసన్నోస్మీశాన కర్మణానేన సువ్రత
ఈ కార్యం వల్ల నేను నిన్ను సంతోషపడ్డాను, ఓ శుభ్రచరిత్రుడా, ఓ ప్రభూ.
తతస్త్వం జటిలేశాన వరం బ్రూహి తపోధన
కాబట్టి, జటాధారుడైన ప్రభూ, తపస్సులో ధనంగా ఉన్నవాడా, నీవు కావలసిన వరాన్ని అడుగు.