ఆశ్వాస్య తౌ మహాదేవః ప్రీతః ప్రణతవత్సలః
వందనం చేసిన వారిని ప్రేమించే మహాదేవుడు, ఆనందంతో వారిద్దరిని ఆదరించాడు.
మాన్యోఽధ్వరోసౌ భవతా తథా శతధృతిస్త్వయమ్
'ఈయనను నీవు యజ్ఞాధిపతిగా గౌరవించాలి, అలాగే ఈ ఇంద్రుడిని కూడా.'
బ్రహ్మహత్యాపనోదాయ వ్రతం లోకాయ దర్శయన్ ఇత్యుక్త్వాంఽతర్హితో దేవస్తేజోరూపస్తదా శివః
బ్రాహ్మణ హత్య పాపాన్ని తొలగించేందుకు, లోకానికి ఒక వ్రతాన్ని చూపిస్తూ పరమేశ్వరుడు ఇలా చెప్పి, వెంటనే తేజోరూపంగా అంతర్ధానమయ్యాడు.
ఉత్పాద్య కన్యామేకాం తు బ్రహ్మహత్యేతి విశ్రుతామ్
ఆయన బ్రాహ్మణ హత్యగా ప్రసిద్ధమైన ఒక కన్యను సృష్టించాడు.
దంష్టాకరాలవదనాం లలజ్జిహ్వాతిభీషణామ్
ఆమె ముఖం భయంకరంగా ఉండి, పెద్ద దంతాలు బయటకు వచ్చి, ఊదిరిన నాలుకతో భయానకంగా కనిపించింది.
కర్త్రీం కర్పరహస్తాగ్రాం స్ఫురత్పింగోగ్రతారకామ్
ఆమె చేతుల్లో ఒక కత్తి, ఒక ఖపాలాన్ని పట్టుకుని, పింగళవర్ణపు కోపంతో కళ్లు మంటలు వేస్తున్నాయి.
యావద్వారాణసీం దివ్యాం పురీమేష గమిష్యతి
ఈమె దివ్యమైన వారాణసి నగరాన్ని చేరేవరకు—
సర్వత్ర తే ప్రవేశోస్తి త్యక్త్వా వారాణసీం పురీమ్
వారాణసి నగరాన్ని మినహాయించి, నీకు ఎక్కడైనా ప్రవేశం ఉంది.
తత్సాన్నిధ్యాద్భైరవోపి కాలోభూత్కాలకాలతః
ఆమె సమీపంలో ఉండటంతో, భైరవుడే కాలాన్ని సంహరించే కాలంగా మారాడు.
కపాలపాణిర్విశ్వాత్మా చచార భువనత్రయమ్ 4.1.31.
ఖపాలాన్ని చేతిలో పట్టుకుని, జగత్తుకు ఆత్మ అయిన హరుడు మూడు లోకాల్లో సంచరించాడు.
సత్యలోకేపి వైకుంఠే మహేంద్రాది పురీష్వపి
సత్యలోకం, వైకుంఠం, మహేంద్రుని నగరాలు మొదలైనవన్నీ—even there—
ప్రతితీర్థం భ్రమన్నాపి విముక్తో బ్రహ్మహత్యయా
ప్రతి తీర్థాన్ని తిరిగినా, బ్రాహ్మణ హత్య పాపం నుండి విముక్తి కలగలేదు.
అనేనైవానుమానేన మహిమా త్వవగమ్యతామ్
ఈ ఉదాహరణ ద్వారానే ఆ మహిమను తెలుసుకోవాలి.
సంతి తీర్థాన్యనేకాని బహూన్యాయతనాని చ
చాలా తీర్థాలు, అనేక పుణ్యక్షేత్రాలు ఉన్నాయి.
తావద్గర్జంతి పాపాని బ్రహత్యాదికాన్యలమ్
అయినా బ్రాహ్మణ హత్య వంటి పాపాలు అప్పటివరకు మిగిలే ఉంటాయి.
ప్రమథైః సేవ్యమానోఽయం త్రిలోకీం విచరన్హరః
ప్రమథగణాలతో కూడిన హరుడు మూడు లోకాల్లో సంచరించాడు.
అథాయాంతం మహాకాలం త్రినేత్రం సర్పకుండలమ్
అప్పుడు మూడు కన్నులు కలిగి, పాము కుండలాలు ధరించిన మహాకాళుడు వచ్చాడు.
పపాత దండవద్భూమౌ దృష్ట్వా తం గరుడధ్వజః
ఆయనను చూసిన వెంటనే, గరుడధ్వజుడు భూమిపై దండవత్ప్రణామం చేశాడు.
నిపేతుః ప్రణిపత్యైనం ప్రణతః కమలాపతిః
వారు అందరూ నమస్కరించి వందనం చేశారు; పద్మపతి కూడా వినయంగా నమస్కరించాడు.
క్షీరోదమథనో తాం ప్రాహ పద్మాలయాం హరిః 4.1.31.
క్షీరసాగరాన్ని మథించిన హరి, పద్మంలో నివసించే ఆవిడతో ఇలా మాట్లాడాడు.
ధన్యోఽహం దేవి సుశ్రోణి యత్పశ్యావో జగత్పతిమ్
ఓ దేవి, మృదులమైన నడుము కలదానివి, మనం జగత్తు పాలకుడిని దర్శించగలిగినందుకు నేను ఎంత అదృష్టవంతుడినో!
అనాదిః శరణః శాంతః పరః షడ్వింశసంమితః
ఆయన ఆదిహీనుడు, శరణ్యుడు, శాంత స్వభావుడు, పరముడు, ఇరవై ఆరు రూపాలుగా భావించబడతాడు.
సర్వభూతాంతరాత్మాఽయం సర్వేషాం సర్వదః సదా
ఆయనే అన్ని జీవులలో అంతరాత్మ, ఎప్పుడూ అందరికీ దాతగా ఉంటాడు.
ధియా పశ్యంతి హృదయే సోయమద్య సమీక్ష్యతామ్
బుద్ధిమంతులు ఆయనను హృదయంలో దర్శిస్తారు; ఈ రోజు ఇక్కడ ఆయనను మనం చూడగలము.
యం దృష్ట్వా న పునర్జన్మ లభ్యతే మానవైర్భువి
ఎవరైనా ఆయనను దర్శించినవారు, ఈ భూమిపై మానవులు, మళ్లీ జన్మను పొందరు.
సోయమాయాతి భగవాంస్త్ర్యంబకః శశిభూషణః
ఇదిగో, చంద్రాన్ని అలంకరించుకున్న త్రినేత్రుడు, భాగ్యశాలి భగవంతుడు, ఇక్కడికి వస్తున్నాడు.
ధిగ్ధిక్పదం తు దేవానాం పరం దృష్ట్వాఽత్ర శంకరమ్
ఇక్కడ పరమ శంకరుడు దర్శనమిస్తుంటే, దేవతల స్థానం ఏమి విలువ కలిగిఉంటుంది!
దేవత్వాదశుభం కించిద్దేవలోకే న విద్యతే
ఓ దేవి, దేవతలలో, దేవలోకంలో ఏదీ అశుభం ఉండదు.
ఏవముక్త్వా హృషీకేశః సంప్రహృష్టతనూరుహః 4.1.31.
ఇలా చెప్పి, హృషీకేశుడు ఆనందంతో ఒంటరిచర్మం పులకరించిపోయాడు.
కిమిదం దేవదేవేన సర్వజ్ఞేన త్వయా విభో
ఓ దేవతల అధినాయకుడా, సర్వజ్ఞుడా, ప్రభూ, ఇది నీవు చేసినది ఏమిటి?