అథేశ్వరః పద్మయోనేః శ్రుత్వా గర్వవతీం గిరమ్
అప్పుడు పద్మంలో పుట్టినవాడి గర్వభరితమైన మాటలు వినిన ఈశ్వరుడు,
ప్రాహ పంకజజన్మాసౌ శాస్యస్తే కాలభైరవ
'ఈ పద్మంలో జన్మించినవాడిని నీవే శిక్షించాలి, కాలభైరవా,' అని అన్నాడు.
విశ్వం భర్తుం సమర్థోఽసి భరణాద్భైరవః స్మృతః
'నీవు ఈ జగత్తును పోషించగలవు కనుక, నిన్ను భైరవుడని అంటారు.'
ఆమర్దయిష్యతి భవాంస్తుష్టో దుష్టాత్మనో యతః
'నీవు సంతోషపడినప్పుడు, దుష్టహృదయులను నీవే సంహరిస్తావు.'
యతః పాపాని భక్తానాం భక్షయిష్యతి తత్క్షణాత్
'భక్తుల పాపాలను నీవు వెంటనే నాశనం చేస్తావు.'
యా మే ముక్తిపురీ కాశీ సర్వాభ్యోపి గరీయసీ
'నా ముక్తిపురి అయిన కాశీ, అన్నిటికన్నా గొప్పది.'
తత్ర యే పాపకర్తారస్తేషాం శాస్తా త్వమేవ హి
'అక్కడ పాపాలు చేసే వారిపై నీవే పాలకుడవు.'
ఏతాన్వరాన్ప్రగృహ్యాఽథ తత్క్షణాత్కాలభైరవః
ఈ వరాలు అందుకున్న కాలభైరవుడు వెంటనే—
యదంగమపరాధ్నోతి కార్యం తస్యైవ శాసనమ్
'ఎవరైనా తప్పు చేస్తే, అతడిని శిక్షించడం నీ కర్తవ్యం.'
యజ్ఞమూర్తిధరో విష్ణుస్తతస్తుష్టావ శంకరమ్ 4.1.31.
తర్వాత యజ్ఞమూర్తిగా ఉన్న విష్ణువు శంకరుని స్తుతించాడు.
ఆశ్వాస్య తౌ మహాదేవః ప్రీతః ప్రణతవత్సలః
వందనం చేసిన వారిని ప్రేమించే మహాదేవుడు, ఆనందంతో వారిద్దరిని ఆదరించాడు.
మాన్యోఽధ్వరోసౌ భవతా తథా శతధృతిస్త్వయమ్
'ఈయనను నీవు యజ్ఞాధిపతిగా గౌరవించాలి, అలాగే ఈ ఇంద్రుడిని కూడా.'
బ్రహ్మహత్యాపనోదాయ వ్రతం లోకాయ దర్శయన్ ఇత్యుక్త్వాంఽతర్హితో దేవస్తేజోరూపస్తదా శివః
బ్రాహ్మణ హత్య పాపాన్ని తొలగించేందుకు, లోకానికి ఒక వ్రతాన్ని చూపిస్తూ పరమేశ్వరుడు ఇలా చెప్పి, వెంటనే తేజోరూపంగా అంతర్ధానమయ్యాడు.
ఉత్పాద్య కన్యామేకాం తు బ్రహ్మహత్యేతి విశ్రుతామ్
ఆయన బ్రాహ్మణ హత్యగా ప్రసిద్ధమైన ఒక కన్యను సృష్టించాడు.
దంష్టాకరాలవదనాం లలజ్జిహ్వాతిభీషణామ్
ఆమె ముఖం భయంకరంగా ఉండి, పెద్ద దంతాలు బయటకు వచ్చి, ఊదిరిన నాలుకతో భయానకంగా కనిపించింది.
కర్త్రీం కర్పరహస్తాగ్రాం స్ఫురత్పింగోగ్రతారకామ్
ఆమె చేతుల్లో ఒక కత్తి, ఒక ఖపాలాన్ని పట్టుకుని, పింగళవర్ణపు కోపంతో కళ్లు మంటలు వేస్తున్నాయి.
యావద్వారాణసీం దివ్యాం పురీమేష గమిష్యతి
ఈమె దివ్యమైన వారాణసి నగరాన్ని చేరేవరకు—
సర్వత్ర తే ప్రవేశోస్తి త్యక్త్వా వారాణసీం పురీమ్
వారాణసి నగరాన్ని మినహాయించి, నీకు ఎక్కడైనా ప్రవేశం ఉంది.
తత్సాన్నిధ్యాద్భైరవోపి కాలోభూత్కాలకాలతః
ఆమె సమీపంలో ఉండటంతో, భైరవుడే కాలాన్ని సంహరించే కాలంగా మారాడు.
కపాలపాణిర్విశ్వాత్మా చచార భువనత్రయమ్ 4.1.31.
ఖపాలాన్ని చేతిలో పట్టుకుని, జగత్తుకు ఆత్మ అయిన హరుడు మూడు లోకాల్లో సంచరించాడు.
సత్యలోకేపి వైకుంఠే మహేంద్రాది పురీష్వపి
సత్యలోకం, వైకుంఠం, మహేంద్రుని నగరాలు మొదలైనవన్నీ—even there—
ప్రతితీర్థం భ్రమన్నాపి విముక్తో బ్రహ్మహత్యయా
ప్రతి తీర్థాన్ని తిరిగినా, బ్రాహ్మణ హత్య పాపం నుండి విముక్తి కలగలేదు.
అనేనైవానుమానేన మహిమా త్వవగమ్యతామ్
ఈ ఉదాహరణ ద్వారానే ఆ మహిమను తెలుసుకోవాలి.
సంతి తీర్థాన్యనేకాని బహూన్యాయతనాని చ
చాలా తీర్థాలు, అనేక పుణ్యక్షేత్రాలు ఉన్నాయి.
తావద్గర్జంతి పాపాని బ్రహత్యాదికాన్యలమ్
అయినా బ్రాహ్మణ హత్య వంటి పాపాలు అప్పటివరకు మిగిలే ఉంటాయి.
ప్రమథైః సేవ్యమానోఽయం త్రిలోకీం విచరన్హరః
ప్రమథగణాలతో కూడిన హరుడు మూడు లోకాల్లో సంచరించాడు.
అథాయాంతం మహాకాలం త్రినేత్రం సర్పకుండలమ్
అప్పుడు మూడు కన్నులు కలిగి, పాము కుండలాలు ధరించిన మహాకాళుడు వచ్చాడు.
పపాత దండవద్భూమౌ దృష్ట్వా తం గరుడధ్వజః
ఆయనను చూసిన వెంటనే, గరుడధ్వజుడు భూమిపై దండవత్ప్రణామం చేశాడు.
నిపేతుః ప్రణిపత్యైనం ప్రణతః కమలాపతిః
వారు అందరూ నమస్కరించి వందనం చేశారు; పద్మపతి కూడా వినయంగా నమస్కరించాడు.
క్షీరోదమథనో తాం ప్రాహ పద్మాలయాం హరిః 4.1.31.
క్షీరసాగరాన్ని మథించిన హరి, పద్మంలో నివసించే ఆవిడతో ఇలా మాట్లాడాడు.