భక్తిశ్రద్ధావతాం నౄణాం భూయాస్తాం భూతయే భృశమ్ ।।1.3.2.21.
భక్తి, విశ్వాసం ఉన్నవారికి ఇది గొప్ప మేలు కలగాలి.
తపోనురూపం భజతాం లోకేష్వాచంద్రతారకమ్
ఈ లోకాలలో చంద్రుడు, నక్షత్రాలు ఉన్నంతవరకు, ఆరాధించే వారి తపస్సుకు తగిన ఫలితాలు కలగాలి.
అద్యప్రభృతి కుర్వంతు సాన్నిధ్యం జగతాం శ్రియై
ఈ రోజు నుండి, వారు జగత్తు శ్రేయస్సు కోసం తమ సన్నిధిని ప్రసాదించాలి.
అరుణక్షేత్ర ఏవాత్ర నిత్యం కుర్వంతు సంనిధిమ్
అరుణక్షేత్రంలో వారు ఎప్పుడూ ఉండాలి.
త్వయాప్యరుణయా దేవ్యా స్థాతవ్యం కరుణార్ద్రయా
అరుణాదేవి, నీవు కూడా కరుణతో ఇక్కడ ఉండాలి.
తదస్మిన్నరుణక్షేత్రే సులభాః సర్వసిద్ధయః
ఈ అరుణక్షేత్రంలో అన్ని సిద్ధులు సులభంగా లభిస్తాయి.
ఇదం కృతం పర్వతరాజపుత్ర్యా ప్రసాదనం శోణగిరీశ్వరస్య
పర్వతరాజు కుమార్తె శోణగిరీశ్వరుని సంతోషపర్చడం కోసం ఇది చేసింది.
ఆహ్లాదితోఽస్మి శోణేశమాహాత్మ్యసుధయా త్వయా
శోణేశ్వరుని మహిమను నీవు అమృతంలా వివరించగా నేను ఆనందించాను.
కథం వజ్రాంగదః పాండ్యరాజః శోణవ్యతిక్రమమ్
వజ్రాంగదుడు, పాండ్యరాజు, శోణానదిని ఎలా దాటి వెళ్లాడు?
కథం విద్యాధరాధీశౌ కాంతిశాలికలాధరౌ
కాంతివంతులై, పుష్పమాలలు ధరించిన విద్యాధరాధిపతులు ఇద్దరూ ఎలా దాటి వెళ్లారు?
యదియం స్థేయసీ భక్తిర్భవతో భూతనాయకే
భూతనాయకునిపై నీ భక్తి నిలకడగా ఉంటే—
వక్ష్యే వజ్రాంగదోదంతం వృత్తం విద్యాభృతోరపి
వజ్రాంగదుని కథను, విద్యావంతుడి కార్యాలను కూడా చెబుతాను.
ఆసీద్వజ్రాంగదోనామ పురా పాండ్యేషు పార్థివః
పూర్వం పాండ్యులలో వజ్రాంగదుడు అనే రాజు ఉండేవాడు.
ధార్మికో న్యాయవిజ్జ్ఞాతా గంభీరో దక్షిణమ్ క్షమః
ఆయన ధార్మికుడు, న్యాయాన్ని తెలిసినవాడు, లోతైనవాడు, ఉదారుడు, సహనశీలి.
శివపూజార్చనరతః శ్రీమాఞ్ఛీలవతాం వరః
శివపూజలో నిమగ్నుడై, ధనవంతుడూ, సద్గుణులలో శ్రేష్ఠుడూ అయినవాడు.
కదాచిన్మృగయావ్యాజాత్స చరన్సుతురంగమః
ఒకసారి వేట అనే నెపంతో మంచి గుర్రంపై ఎక్కి బయలుదేరాడు.
స తత్ర బహలామోదం కంచిత్కస్తూరికామృగమ్ 1.3.2.22.
అక్కడ అతడు ఒక ముష్కసుగంధ మృగాన్ని, దాని నుండి బలమైన పరిమళం వెదజల్లుతుండగా చూశాడు.
స మృగోఽనుద్రుతస్తేన అభితః శోణపర్వతమ్
ఆ మృగాన్ని అతడు వెంబడించగా, అది శోణపర్వతం వైపు పరుగెత్తింది.
తతః స భగ్నసారోపి రాజా జాతశ్రమశ్చరన్
తర్వాత, తన విల్లు విరిగిపోయి, అలసటతో నిండిన రాజు తిరుగుతూ ముందుకు సాగాడు.
అజ్ఞాతకారణేనైవం మాతంగేనేవ పీడితః
ఏ కారణమూ తెలియకుండానే, ఏనుగు బాధించినట్టు అతడు బాధపడుతున్నాడు.
అచింతయచ్చ కోయం మే నిర్హేతుః సత్త్వవిప్లవః
‘ఈ కారణం లేని మనసు కలవరమేమిటి?’ అని ఆలోచించాడు.
ఇతి చింతాకులే తస్మింస్తజ్జ్ఞానేప్యపటీయసి
అలా ఆందోళనతో, కారణం గ్రహించలేక తడబడుతున్నప్పుడు,
నిరీక్షమాణ ఏవాస్మిన్హిత్వా తిర్యక్కలేవరమ్
అతడు చూస్తుండగా, తమ జంతు శరీరాలను వదిలిన ఇద్దరిని చూశాడు.
కిరీటినౌ కుణ్డలినౌ హారకేయూరధారిణౌ
వారిద్దరూ కిరీటాలు, కుండలాలు ధరించి, హారాలు, కంకణాలతో అలంకరించబడి ఉన్నారు.
అవోచతాం చ నృపతిమాశ్చర్యాకృష్టమానసమ్
వారు, ఆశ్చర్యంతో మనసు మునిగిపోయిన రాజుతో మాట్లాడారు.
రాజన్నలం విషాదేన శోణాద్రీశప్రభావతః
రాజా, నీకు బాధ అవసరం లేదు; ఇది శోణపర్వతాధిపతి ప్రభావం వల్లే జరిగింది.
తదోవాచ తయోః కించిదాశ్వస్తఇవ పార్థివః 1.3.2.22.
వారి మాటలతో కొంత ధైర్యం పొందిన రాజు మాట్లాడాడు.
కౌ యువాం నిర్మితో యాభ్యామభిషంగో మమేదృశః
మీరిద్దరు ఎవరు? మీ వల్ల నాకు ఇలాంటి సంఘటన ఎదురైంది?
ఇతి తేన కృతే ప్రశ్నే తమువాచ కలాధరః
అతడు ఇలా అడిగినప్పుడు, కలాధరుడు అతనికి సమాధానం చెప్పాడు.
అవేహి రాజన్నావాం హి పురావిద్యాధరేశ్వరౌ
రాజా, మేము ఒకప్పుడు విద్యాధరులలో ప్రభువులమయ్యే వాళ్లం అని తెలుసుకో.