మహాపాపౌఘశమనీం పుణ్యోపచయకారిణీమ్
అది గొప్ప పాపాలను తొలగించి, పుణ్యాన్ని పెంచుతుంది.
ఏవం జ్ఞాత్వా తు మేధావీ నావిముక్తం త్యజేన్నరః
ఇలా తెలిసినవాడు, అవిముక్తాన్ని ఎప్పుడూ విడిచిపెట్టకూడదు.
అవిముక్తస్య మాహాత్మ్యం షడ్భిర్వక్త్రైః కథం మయా
నా ఆరు నోళ్లతోనైనా, అవిముక్త మహిమను ఎలా వివరించగలను?
అగస్తిరువాచ ప్రసన్నోసి యది స్కంద మయి ప్రీతిరనుత్తమా
అగస్త్యుడు ఇలా అన్నాడు: స్కందా! నీవు నన్ను ప్రసన్నంగా చూసి, నాకు అపూర్వమైన ప్రేమ చూపిస్తే,
అవిముక్తమిదం క్షేత్రం కదారభ్య భువస్తలే
ఈ అవిముక్త క్షేత్రం భూమిపై ఎప్పుడు ప్రారంభమైంది?
కథమేషా త్రిలోకీడ్యా గీయతే మణికర్ణికా
మూడు లోకాల్లోను ప్రశంసలు పొందే మణికర్ణికా ఎలా కీర్తించబడుతోంది?
వారాణసీతి కాశీతి రుద్రావాస ఇతి ప్రభో ఆనందకాననం రమ్యమవిముక్తమనంతరమ్
ప్రభూ, వారాణసిని 'కాశి' అని, 'రుద్రుని నివాసం' అని, అందమైన ఆనందకాననం, అవిముక్తం అని కూడా పిలుస్తారు. ఇవన్నీ వారాణసిలోనే ఉన్నాయి.
మహాశ్మశాన ఇతి చ కథం ఖ్యాతం శిఖిధ్వజ
పావనమైన వారాణసిని 'మహాశ్మశానం' అని ఎలా పిలుస్తారు, నీలకంఠుని పక్షిరాజ ధ్వజా?
ప్రశ్నభారోయమతులస్త్వయా యః సముదాహృతః
నీ అడిగిన ఈ ప్రశ్న నిజంగా గొప్పది, ఇతర ప్రశ్నలతో పోల్చలేనిది.
యథా చ దేవదేవేన సర్వజ్ఞేన నివేదితమ్
దేవతల దేవుడైన, అన్నీ తెలిసిన వాడు చెప్పినట్లు నేను చెబుతాను.
మహాప్రలయ కాలే చ నష్టే స్థావరజంగమే
మహాప్రళయ సమయంలో, స్థావరజంగమములన్నీ నశించినప్పుడు,
అచంద్రమనహోరాత్రమనగ్న్యనిలభూతలమ్
చంద్రుడు లేని, మనస్సు లేని, పగలు రాత్రి లేని, అగ్ని, గాలి, భూమి లేని సమయంలో,
ద్రష్టృత్వాది విహీనం చ శబ్దస్పర్శసముజ్ఝితమ్ 4.1.26.
చూసేవాడు, చూడబడేది లేనిది, శబ్దం, స్పర్శ కూడా లేని స్థితిలో,
ఇత్థం సత్యంధతమసి సూచీభేద్యే నిరంతరే
అలా, ఆ నిరంతరమైన, చీలనీయని సత్యాంధకారంలో,
అమనోగోచరోవాచాం విషయం న కథంచన
అది మనస్సుకు అందని, మాటలకు అందని దానిగా ఉంటుంది.
అహ్రస్వదీర్ఘమలఘుగురుత్వపరివర్జితమ్
దానికి చిన్నదనమూ, పొడవూ, తేలిక, బరువు ఏదీ ఉండదు.
అభిధత్తే స చకితం యదస్తీతి శ్రుతిః పునః
అయినా, వేదములు భయపడి అయినా 'అది ఉంది' అని చెప్పినట్లు చెబుతాయి.
అప్రమేయమనాధారమవికారమనాకృతి
అది కొలవలేనిది, ఆధారం లేనిది, మార్పు లేనిది, రూపం లేనిది.
నిర్వికల్పం నిరారంభం నిర్మాయం నిరుపద్రవమ్
దానికి భేదం లేదు, ఆరంభం లేదు, మాయ లేదు, కలహం లేదు.
తస్యైకలస్య చరతో ద్వితీయేచ్ఛా భవత్కిల
ఆ ఒక్కటే ఉండగా, దానికి రెండవ కోరిక పుట్టిందని చెబుతారు.
సర్వైశ్వర్యగుణోపేతా సర్వజ్ఞానమయీ శుభా
అది అన్ని ఐశ్వర్య గుణాలతో, సర్వజ్ఞానముతో, మంగళకరమైనదిగా ఉంది.
సర్వైకవంద్యా సర్వాద్యా సర్వదా సర్వసంకృతిః
అది అందరికీ పూజ్యమైనది, మొదటిది, ఎప్పుడూ ఉండేది, సృష్టికి మూలమైనది.
అంతర్దధే పరాఖ్యం యద్బ్రహ్మసర్వంగమవ్యయమ్ ।। 4.1.26.
ఆ పరమమైన, అన్నింటికీ వ్యాపించిన, నశించని బ్రహ్మం లోపలికి లీనమైంది.
అమూర్తం యత్పరాఖ్యం వై తస్య మూర్తిరహం ప్రియే
ప్రియమైనవాడా, పరమమైన రూపం లేనిది, దానికి నేను రూపంగా ఉన్నాను.
తతస్తదైకలేనాపి స్వైరం విహరతామయా
ఆ సమయంలో, ఒక్క క్షణంలోనే నేను స్వేచ్ఛగా సంచరిస్తూ ఉండగా,
ప్రధానం ప్రకృతిం త్వాం చ మాయాం గుణవతీం పరామ్
ప్రధానమైన ప్రకృతిని, ఇంకా నిన్ను — గుణాలతో కూడిన పరమ మాయను — నేను చూశాను.
యుగపచ్చ త్వయా శక్త్యా సాకం కాలస్వరూపిణా
అదే సమయంలో, నీ శక్తితో పాటు కాలస్వరూపంతో కూడి,
సా శక్తిః ప్రకృతిః ప్రోక్తా స పుమానీశ్వరః పరః
ఆ శక్తిని ప్రకృతి అంటారు; ఆ పరమేశ్వరుడు పురుషుడు.
పరమానందరూపాభ్యాం పరమానందరూపిణీ
పరమానందరూపాలిద్దరిలో, ఆమె పరమానంద స్వరూపిణి.
మునే ప్రలయకాలేపి న తత్క్షేత్రం కదాచన
ఓ మునీశ్వరా, ప్రళయకాలంలో కూడా ఆ క్షేత్రం ఎప్పుడూ నాశనం కాదు.