అనీయ తృణదారూణి పరిస్తీర్య సమంతతః
గడ్డి, కట్టెలు తీసుకొచ్చి, వాటిని చుట్టూ పరచింది.
వేతాలీ రూపమాస్థాయ భంక్త్వా కాచిత్తరూన్గిరీన్
ఒక వేటాళి రూపం ధరించి, కొండలు, చెట్లు విరగ్గొట్టింది.
అన్యా సునీతిరూపేణ తమభిప్రేక్ష్య దూరతః
మరోదీ సునీతి రూపంలో, దూరం నుండి అతన్ని చూశింది.
ఉవాచ చ వచశ్చాటు బహుమాయా వినిర్మితమ్
ఆమె మాయతో కూడిన మధురమైన మాటలు చెప్పింది.
త్వదేకశరణాం వత్స బత మృత్యుర్జిఘాంసతి
ఓ బిడ్డా! నీవే నాకు ఆశ్రయం, మరణం నన్ను చంపాలని చూస్తోంది.
ప్రతిగ్రామం ప్రతిపురం ప్రత్యధ్వం ప్రతికాననమ్
ఒక్కో గ్రామం, ఒక్కో పట్టణం, ఒక్కో మార్గం, ఒక్కో అడవి గుండా తిరిగాను.
యదా ప్రభృతి రే బాల నిరగాత్తపసే భవాన్
బాలా! నువ్వు తపస్సు కోసం వెళ్లినప్పటినుంచి—
తైస్తైః సపత్నీదుర్వాక్యైర్దునోపి త్వం యథార్భక
నీ సహధర్మిణి చెప్పిన కఠినమైన మాటలతో, నీవు చిన్నవాడిలా బాధపడుతున్నావు.
న నిద్రామి న జాగర్మి నాశ్నామి న పిబామ్యహమ్
నేను నిద్రపోను, మేలుకోను, తినను, తాగను కూడా.
నిద్రాదరిద్రనయనా స్వప్నేపి న తవాననమ్ 4.1.20.
నాకు నిద్ర లేకుండా పోయింది; కలలో కూడా నీ ముఖం కనపడటం లేదు.
త్వదాననప్రతినిధిర్విధుర్విధురయా మయా
నీ ముఖాన్ని చూడకపోతే, నేను వెలుతురు లేని చంద్రునిలా శూన్యంగా మారిపోయాను.
త్వదాలాపసమాలాపం కలయన్కిలకాకలీమ్
నీ మాటల్ని అనుకరిస్తూ, కోయిల కూసినట్టు మృదువుగా పలుకుతూ ఉంటాను.
త్వదంగసంగమధురో ధ్రువధూపితయామయా
నీ ఆలింగనం మాధుర్యాన్ని కోరుకుంటూ, ఎప్పటికీ నన్ను తపన పట్టేసింది.
కే దేశాః కాశ్చ సరితః కే శైలాస్త్వత్కృతే ధ్రువ
ఓ ధృవా, నీ కోసం నేను ఎలాంటి దేశాలు, నదులు, పర్వతాలు దాటి పోవడానికైనా సిద్ధంగా ఉన్నాను.
అధ్రువం సర్వమేవైతత్పశ్యంత్యంధీకృతాస్మ్యహమ్
ఇవి అన్నీ నశ్వరమని చూసి, వాటిపట్ల నాకు ఆసక్తి పోయింది.
మృదులాని తవాంగాని క్వేమాని క్వ తపస్త్విదమ్
నీ అవయవాలు ఎంత మృదువుగా ఉన్నాయి! ఇవి ఇలాంటి తపస్సును ఎలా భరించగలవు?
అనేన తపసా వత్స త్వయాఽఽప్యం కిమనేనసా
నాయనా, ఈ తపస్సుతో నీవు ఏమి పొందుతావు? ఇది నీకు ఏమి ఉపయోగం?
అనేన వయసా బాల ఖేలనీయం త్వయాఽనిశమ్
ఈ వయసులో, బిడ్డా, నీవు ఎప్పుడూ ఆటలతో కాలం గడపాలి.
తతః కౌమారమాసాద్య వయోఽభిధ్యానశీలినా
తర్వాత, యవ్వనాన్ని చేరినప్పుడు, చదువులో, ధ్యానంలో నిమగ్నం కావాలి.
వయోథ చతురం ప్రాప్య యోషాస్రక్చందనాదికాన్ 4.1.20.
పూర్తి వయస్సు వచ్చినప్పుడు, సుగంధ ద్రవ్యాలు, పుష్పమాలలు, స్త్రీల సాంగత్యం వంటి సుఖాలను అనుభవించాలి.
ఉత్పాద్యాథ బహూన్పుత్రాన్గుణినో ధర్మవత్సలాన్
తర్వాత, నీతిమంతులైన, ధర్మాన్ని ప్రేమించే అనేక మంది కుమారులను కలిగించాలి.
ఇదానీమేవ తపసి బాల్యే వయసి కః శ్రమః
ఇప్పుడే, ఈ బాల్యంలో, తపస్సు చేయడంలో ఏమి కష్టం ఉంది?
విపక్షపరిభూతేన హృతమానేన కేనచిత్
విపక్షి అవమానించగా, గౌరవం పోయినప్పుడు—
హృతమానేన తప్తవ్యం నిశమ్యేతి వచో ధ్రువః
గౌరవం పోయినప్పుడు తపస్సు చేయాలని విని, ధృవుడు—
జనయిత్రీమనాభాష్య భూతభీతిం విహాయ చ
తల్లి మాటకు సమాధానం ఇవ్వకుండా, భయాన్ని పక్కన పెట్టి—
సాపి భూతావలీ భీతింబహుభీషణభూషణా
ఆ భూతగణం, ఎన్నో భయంకరమైన అలంకారాలతో అలంకరించబడి—
పరితః పరివేషాభం సూర్యస్యోచ్చైః స్ఫురత్ప్రభమ్
చుట్టూ వెలుగుతో మెరిసిపోతూ, మధ్యాహ్న సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తూ—
భూతావలీ తమాలోక్య స్ఫురచ్చక్రసుదర్శనమ్
ఆ భూతగణాన్ని, సుదర్శన చక్రం మెరిసిపోతూ చూసి—
అతీవ నిష్కంపహృదం గోవిదార్పితచేతసమ్
అతని హృదయం ఎంతగా అయినా కదలకుండా స్థిరంగా ఉంది, మనస్సంతా ఆపద్దుగ్ధులను కాపాడే గోవిందుని మీదే నిలిచింది.
సాపి ప్రత్యుతభీతాతం ధ్రువం ధ్రువవినిశ్చయమ్ 4.1.20.
ఆమె కూడా భయం లేని అతని ఎదురుగా నిలబడి, నిశ్చయంగా ధైర్యంగా నిలిచింది.