కశ్చిద్ధి పన్నగీ భూయ ఫటాటోపభయానకః
ఎవరైనా పాము రూపంలో, ఫణాన్ని బిగించి భయపెట్టేలా,
కశ్చిచ్చ మహిషాకారః క్షిపఞ్శృంగాగ్రతో గిరోన్
మరొకరు, మహిషి రూపంలో, కొమ్ముల కొనలను కొండపైకి విసురుతూ,
కశ్చిద్దావానలాలీఢ ఖర్జూరద్రుమసన్నిభమ్
అక్కడ ఎవరో అడవి అగ్నిలో కాలిపోయి, ఖర్జూర చెట్టు లా కనిపించేవాడు.
మౌలిజైరభ్రసంఘర్షం కుర్వన్దీర్ఘకృశోదరః
తన జటలు మేఘాలను తాకుతూ, పొడవుగా, బలహీనమైన పొట్టతో ఉన్నాడు.
కృపాణపాణిర్భగ్నాస్యో వామహస్తకపాలధృత్
ఒక చేతిలో ఖడ్గం పట్టుకుని, నోరు విరిగిపోయి, ఎడమ చేతిలో కపాలాన్ని పట్టుకున్నాడు.
విశాల సాలమాదాయ కుర్వన్కిల కిలారవమ్
విశాలమైన శాలవృక్షాన్ని పట్టుకుని, గట్టిగా అరుస్తూ శబ్దం చేశాడు.
తమః సంకేతసదనం వ్యాఘ్రం వై వదనం మహత్
చీకటి అతని రహస్య నివాసంగా ఉండేది, అతని పెద్ద నోరు పులి నోరు లా కనిపించేది.
ఉలూకాకారతాం ధృత్వా ఫూత్కారైరతిదారుణైః
పెద్దగా భయంకరంగా అరుస్తూ, గుడ్లగూబ రూపాన్ని ధరించాడు.
యక్షిణీ కాచిదానీయ రుదంతం కస్యచిచ్ఛిశుమ్
ఒక యక్షిణి, ఎవరో ఒకరి ఏడుస్తున్న చిన్నవాడిని పట్టుకుంది.
పిపాసితాద్య రుధిరం తేపి పాస్యామ్యహం ధువ 4.1.20.
ఈ రోజు నాకు రక్తం తాగాలని దాహంగా ఉంది, నీదే తాగుతాను అని చెప్పింది.
అనీయ తృణదారూణి పరిస్తీర్య సమంతతః
గడ్డి, కట్టెలు తీసుకొచ్చి, వాటిని చుట్టూ పరచింది.
వేతాలీ రూపమాస్థాయ భంక్త్వా కాచిత్తరూన్గిరీన్
ఒక వేటాళి రూపం ధరించి, కొండలు, చెట్లు విరగ్గొట్టింది.
అన్యా సునీతిరూపేణ తమభిప్రేక్ష్య దూరతః
మరోదీ సునీతి రూపంలో, దూరం నుండి అతన్ని చూశింది.
ఉవాచ చ వచశ్చాటు బహుమాయా వినిర్మితమ్
ఆమె మాయతో కూడిన మధురమైన మాటలు చెప్పింది.
త్వదేకశరణాం వత్స బత మృత్యుర్జిఘాంసతి
ఓ బిడ్డా! నీవే నాకు ఆశ్రయం, మరణం నన్ను చంపాలని చూస్తోంది.
ప్రతిగ్రామం ప్రతిపురం ప్రత్యధ్వం ప్రతికాననమ్
ఒక్కో గ్రామం, ఒక్కో పట్టణం, ఒక్కో మార్గం, ఒక్కో అడవి గుండా తిరిగాను.
యదా ప్రభృతి రే బాల నిరగాత్తపసే భవాన్
బాలా! నువ్వు తపస్సు కోసం వెళ్లినప్పటినుంచి—
తైస్తైః సపత్నీదుర్వాక్యైర్దునోపి త్వం యథార్భక
నీ సహధర్మిణి చెప్పిన కఠినమైన మాటలతో, నీవు చిన్నవాడిలా బాధపడుతున్నావు.
న నిద్రామి న జాగర్మి నాశ్నామి న పిబామ్యహమ్
నేను నిద్రపోను, మేలుకోను, తినను, తాగను కూడా.
నిద్రాదరిద్రనయనా స్వప్నేపి న తవాననమ్ 4.1.20.
నాకు నిద్ర లేకుండా పోయింది; కలలో కూడా నీ ముఖం కనపడటం లేదు.
త్వదాననప్రతినిధిర్విధుర్విధురయా మయా
నీ ముఖాన్ని చూడకపోతే, నేను వెలుతురు లేని చంద్రునిలా శూన్యంగా మారిపోయాను.
త్వదాలాపసమాలాపం కలయన్కిలకాకలీమ్
నీ మాటల్ని అనుకరిస్తూ, కోయిల కూసినట్టు మృదువుగా పలుకుతూ ఉంటాను.
త్వదంగసంగమధురో ధ్రువధూపితయామయా
నీ ఆలింగనం మాధుర్యాన్ని కోరుకుంటూ, ఎప్పటికీ నన్ను తపన పట్టేసింది.
కే దేశాః కాశ్చ సరితః కే శైలాస్త్వత్కృతే ధ్రువ
ఓ ధృవా, నీ కోసం నేను ఎలాంటి దేశాలు, నదులు, పర్వతాలు దాటి పోవడానికైనా సిద్ధంగా ఉన్నాను.
అధ్రువం సర్వమేవైతత్పశ్యంత్యంధీకృతాస్మ్యహమ్
ఇవి అన్నీ నశ్వరమని చూసి, వాటిపట్ల నాకు ఆసక్తి పోయింది.
మృదులాని తవాంగాని క్వేమాని క్వ తపస్త్విదమ్
నీ అవయవాలు ఎంత మృదువుగా ఉన్నాయి! ఇవి ఇలాంటి తపస్సును ఎలా భరించగలవు?
అనేన తపసా వత్స త్వయాఽఽప్యం కిమనేనసా
నాయనా, ఈ తపస్సుతో నీవు ఏమి పొందుతావు? ఇది నీకు ఏమి ఉపయోగం?
అనేన వయసా బాల ఖేలనీయం త్వయాఽనిశమ్
ఈ వయసులో, బిడ్డా, నీవు ఎప్పుడూ ఆటలతో కాలం గడపాలి.
తతః కౌమారమాసాద్య వయోఽభిధ్యానశీలినా
తర్వాత, యవ్వనాన్ని చేరినప్పుడు, చదువులో, ధ్యానంలో నిమగ్నం కావాలి.
వయోథ చతురం ప్రాప్య యోషాస్రక్చందనాదికాన్ 4.1.20.
పూర్తి వయస్సు వచ్చినప్పుడు, సుగంధ ద్రవ్యాలు, పుష్పమాలలు, స్త్రీల సాంగత్యం వంటి సుఖాలను అనుభవించాలి.