కౌస్తుభోద్భాసితహృదః పీతకౌశేయవాససః
కౌస్తుభ మణి వెలుగుతో హృదయం మెరిసిపోతూ, పసుపు పట్టు వస్త్రాలు ధరించి,
మరుత్వతాతిమహతీ చింతాఽప్తా తత్తపోభయాత్
మరుత్పతి వల్ల, ఆ తపస్సు కారణంగా గొప్ప ఆందోళన కలిగింది,
సమర్థస్త్వప్సరోవర్గో నియంతుం యమినాం యమాన్
ఆప్సరసల సమూహం, నియమంగా ఉండేవారిని అదుపులో పెట్టగలదు,
తపస్వినాం తపో హంతుం ద్వౌ మత్సాహాయ్యకారిణౌ
తపస్సు చేసే వారికి తపస్సు భంగం చేయడానికి, ఇద్దరు నాకు సహాయం చేస్తారు,
ఏక ఏవ కిలోపాయో బాలే మే ప్రభవిష్యతి
బాలుడికి నిజంగా ఒక్క మార్గమే ఫలించబోతుంది,
బాలత్వాద్భీషితో భూతైస్తపస్త్యక్ష్యత్యసౌ ధ్రువమ్
బాల్యమవల్ల, భూతాల భయంతో, అతడు తప్పక తపస్సు వదిలేస్తాడు,
భల్లూకాకారసర్వాంగ ఉష్ట్రలంబశిరోధరః
ఎంతటా ఎలుగుబంటి ఆకారంతో, ఒంటి తల ఒంటరిగా ఒడ్డుకు వేలాడుతూ,
తం వ్యాఘ్రవదనః కశ్చిద్వ్యాదాయ వికటాననమ్
ఎవరైనా పులి ముఖంతో, భయంకరమైన నోరు విప్పి,
రయాత్తు మాంసకం భుంజన్కశ్చిద్వికటదంష్ట్రకః
మరొకరు, భయంకరమైన పళ్లతో, శరీరం నుండి మాంసాన్ని తినేస్తూ,
అతితీక్ష్ణైర్విషాణాగ్రైస్తటానుచ్చాన్విదారయన్ 4.1.20.
చాలా పదునైన కొమ్ముల కొనలతో, అవయవాలను పైకి ఎత్తి చీల్చుతూ,
కశ్చిద్ధి పన్నగీ భూయ ఫటాటోపభయానకః
ఎవరైనా పాము రూపంలో, ఫణాన్ని బిగించి భయపెట్టేలా,
కశ్చిచ్చ మహిషాకారః క్షిపఞ్శృంగాగ్రతో గిరోన్
మరొకరు, మహిషి రూపంలో, కొమ్ముల కొనలను కొండపైకి విసురుతూ,
కశ్చిద్దావానలాలీఢ ఖర్జూరద్రుమసన్నిభమ్
అక్కడ ఎవరో అడవి అగ్నిలో కాలిపోయి, ఖర్జూర చెట్టు లా కనిపించేవాడు.
మౌలిజైరభ్రసంఘర్షం కుర్వన్దీర్ఘకృశోదరః
తన జటలు మేఘాలను తాకుతూ, పొడవుగా, బలహీనమైన పొట్టతో ఉన్నాడు.
కృపాణపాణిర్భగ్నాస్యో వామహస్తకపాలధృత్
ఒక చేతిలో ఖడ్గం పట్టుకుని, నోరు విరిగిపోయి, ఎడమ చేతిలో కపాలాన్ని పట్టుకున్నాడు.
విశాల సాలమాదాయ కుర్వన్కిల కిలారవమ్
విశాలమైన శాలవృక్షాన్ని పట్టుకుని, గట్టిగా అరుస్తూ శబ్దం చేశాడు.
తమః సంకేతసదనం వ్యాఘ్రం వై వదనం మహత్
చీకటి అతని రహస్య నివాసంగా ఉండేది, అతని పెద్ద నోరు పులి నోరు లా కనిపించేది.
ఉలూకాకారతాం ధృత్వా ఫూత్కారైరతిదారుణైః
పెద్దగా భయంకరంగా అరుస్తూ, గుడ్లగూబ రూపాన్ని ధరించాడు.
యక్షిణీ కాచిదానీయ రుదంతం కస్యచిచ్ఛిశుమ్
ఒక యక్షిణి, ఎవరో ఒకరి ఏడుస్తున్న చిన్నవాడిని పట్టుకుంది.
పిపాసితాద్య రుధిరం తేపి పాస్యామ్యహం ధువ 4.1.20.
ఈ రోజు నాకు రక్తం తాగాలని దాహంగా ఉంది, నీదే తాగుతాను అని చెప్పింది.
అనీయ తృణదారూణి పరిస్తీర్య సమంతతః
గడ్డి, కట్టెలు తీసుకొచ్చి, వాటిని చుట్టూ పరచింది.
వేతాలీ రూపమాస్థాయ భంక్త్వా కాచిత్తరూన్గిరీన్
ఒక వేటాళి రూపం ధరించి, కొండలు, చెట్లు విరగ్గొట్టింది.
అన్యా సునీతిరూపేణ తమభిప్రేక్ష్య దూరతః
మరోదీ సునీతి రూపంలో, దూరం నుండి అతన్ని చూశింది.
ఉవాచ చ వచశ్చాటు బహుమాయా వినిర్మితమ్
ఆమె మాయతో కూడిన మధురమైన మాటలు చెప్పింది.
త్వదేకశరణాం వత్స బత మృత్యుర్జిఘాంసతి
ఓ బిడ్డా! నీవే నాకు ఆశ్రయం, మరణం నన్ను చంపాలని చూస్తోంది.
ప్రతిగ్రామం ప్రతిపురం ప్రత్యధ్వం ప్రతికాననమ్
ఒక్కో గ్రామం, ఒక్కో పట్టణం, ఒక్కో మార్గం, ఒక్కో అడవి గుండా తిరిగాను.
యదా ప్రభృతి రే బాల నిరగాత్తపసే భవాన్
బాలా! నువ్వు తపస్సు కోసం వెళ్లినప్పటినుంచి—
తైస్తైః సపత్నీదుర్వాక్యైర్దునోపి త్వం యథార్భక
నీ సహధర్మిణి చెప్పిన కఠినమైన మాటలతో, నీవు చిన్నవాడిలా బాధపడుతున్నావు.
న నిద్రామి న జాగర్మి నాశ్నామి న పిబామ్యహమ్
నేను నిద్రపోను, మేలుకోను, తినను, తాగను కూడా.
నిద్రాదరిద్రనయనా స్వప్నేపి న తవాననమ్ 4.1.20.
నాకు నిద్ర లేకుండా పోయింది; కలలో కూడా నీ ముఖం కనపడటం లేదు.