త్వదాస్యస్యౌష్ఠపుటక దుగ్ధవార్ధి వివర్ధితామ్
నీ పెదవుల స్పర్శతో నా వక్షోజాలు పాలతో నిండిపోవాలని కోరుకుంటున్నాను.
త్వదీయః శీతలాలాపః ప్రాప శ్రుతిపథం యదా
నీ మృదువైన, చల్లని మాటలు నా చెవులకు చేరినప్పుడు,
యదంగ నిద్రాసిచిరం ధ్యాయంత్యస్మి తదేత్యహమ్
నీవు ఎక్కువసేపు నిద్రపోతే, నేను నిన్ను గురించి ఎప్పుడూ ఆలోచిస్తూనే ఉంటాను.
యదోపేయా గృహాన్వత్స ఖేలిత్వా బాలఖేలనైః
నీవు బొమ్మలతో ఆడి ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన ప్రతిసారీ,
యదా సౌధాద్వినిర్యాయాః పద్మరేఖాంకితం పదమ్
నీవు మేడపై నుండి దిగివచ్చి, పద్మరేఖలతో అలంకరించిన పాదాలతో నడిచే ప్రతిసారీ,
యదాయదా బహిర్యాసి పుత్ర త్రిచతురం పదమ్
నీవు బయటకు మూడు నాలుగు అడుగులు వేస్తూ వెళ్ళే ప్రతిసారీ, కుమారుడా,
చిత్రం పుత్ర త్వరయతి యాతుం మే మానసాండజః 4.1.19.
ఇది ఎంత ఆశ్చర్యమో కుమారుడా, నా హృదయం నుంచి పుట్టిన మనస్సు నిన్ను వెళ్ళమని తొందరపడుతోంది.
అథ తిష్ఠంతు కఠినాః ప్రాణాః కంఠాటవీతటే
అయితే, నా గాఢమైన శ్వాసలు గొంతు అటవీ అంచునే ఉండిపోవచ్చు.
ఇత్యనుజ్ఞామనుప్రాప్య జననీ చరణాంబుజౌ
ఇలా అనుమతి తీసుకుని, తల్లి కుమారుని పద్మపాదాలను తాకింది.
తయాపి ధైర్యసూత్రేణ సునీత్యా పరిగుంఫ్య చ
ఆమె కూడా ధైర్యం అనే దారంతో, మంచి నడవడితో తనను తాను స్థిరపర్చుకుంది.
మాత్రాతన్మార్గరక్షార్థం తదా తదనుగీకృతాః
తల్లి దారి రక్షణ కోసం, అప్పుడు వారిని అంగీకరించబడారు.
స్వసౌధాత్స వినిర్గత్య బాలోఽబాలపరాక్రమః
తన రాజప్రాసాదం విడిచిపెట్టి, చిన్న వయసులోనే ధైర్యంగా ఉన్న వాడు బయలుదేరాడు.
సమరుత్తరుశాఖాగ్ర ప్రసారణమిషేణ సః
పోరుకు ముందుకు సాగాలని ఉద్దేశంతో, అతడు అతి ఎత్తైన చెట్టు కొమ్మ చివరకు చేరాడు.
సమాతృదైవతోభిజ్ఞః కేవలం రాజవర్త్మని
తల్లి, దైవాన్ని బాగా గుర్తు చేసుకుంటూ, రాజమార్గంలోనే నడిచాడు.
యావదున్మీల్య నయనే పురః పశ్యతి స ధ్రువః
కళ్ళు తెరిచిన వెంటనే, అతడు ముందుగా ధృవుడిని స్పష్టంగా చూశాడు.
వాలిశేష్వసహాయేషు భవేద్భాగ్యం సహాయకృత్
ఇతర పిల్లల్లో సహాయకులు లేనప్పుడు, అదృష్టమే సహాయంగా మారుతుంది.
క్వ రాజతనయో బాలో గహనం క్వ చ తద్వనమ్ 4.1.19.
రాజు కుమారుడు చిన్న వయసులో ఉన్నాడు, ఆ దట్టమైన అడవి ఎక్కడ?
యత్ర యస్య హి యద్భావ్యం శుభం వాఽశుభమేవ చ
ఎక్కడ, ఎవరికీ, ఏది జరగాల్సి ఉంటే, అది శుభమైనదైనా, అశుభమైనదైనా జరుగుతుంది.
అన్యథా విదధాత్యేష మానవో బుద్ధివైభవాత్
లేకపోతే, ఈ మనిషి తన బుద్ధి ప్రకారం వ్యవహరిస్తాడు.
నవయో న చ వై చిత్ర్యం న చిత్రం విదధేహితమ్
చిన్నవారికి ఆశ్చర్యమైనదేమీ లేదు; గొప్పగా జరిగిందనిపించేదేమీ ఉండదు.
అథ దృష్ట్వా స సప్తర్షీన్సప్తసప్త్యతితేజసః
ఆ తర్వాత, ఏడుగురు ఋషులను, ఏడుసూర్యుల కాంతిని మించిపోయిన వారిని చూశాడు.
తిలకాంకిత సద్భాలాన్కుశోపగ్రహితాంగులీన్
తిలకంతో అలంకరించబడిన, మంచితనంతో ఉన్న పిల్లలు, చేతుల్లో అంకుశాలతో ఉన్నారు.
సాక్షసూత్రకరాన్కించిద్వినిమీలితలో చనాన్
కొంతమంది జపమాలలు పట్టుకుని, మరికొంతమంది కొద్దిగా మూసిన కళ్లతో ఉన్నారు.
అకాండేపి మహాభాగాన్మిలితాన్సప్తనీరధీన్
దండం లేకున్నా, మహాభాగ్యశాలులు, ఏడుగురు సముద్రాల్లా ఒకచోట చేరారు.
ఉపగమ్య వినమ్రః స ప్రబద్ధకరసంపుటః
వారిని దగ్గరగా వెళ్లి, చేతులు జోడించి వినయంగా నమస్కరించాడు.
ఉత్తానపాదతనయం ధ్రువం నిర్విణ్ణమానసమ్
ఉత్తానపాదుని కుమారుడైన ధృవుడు, మనస్సు బాధతో ఉన్నాడు.
ఇదం వనమనుప్రాప్తం సనాథం యుష్మదంఘ్రిభిః 4.1.19.
మీ పాదాలతో ఈ అడవిలోకి నేను ప్రవేశించాను; ఇప్పుడు నాకు రక్షణ కలిగింది.
తే దృష్ట్వోర్జస్వలం బాలం స్వభావ మధురాకృతిమ్
వారు ప్రకాశవంతమైన, స్వభావం మధురంగా, రూపం మధురంగా ఉన్న బాలుడిని చూశారు.
ఉపోపవేశ్య శిశుకం ప్రోచుర్వై విస్మితా భృశమ్
ఆ బాలుడిని పక్కన కూర్చోబెట్టి, వారు ఎంతో ఆశ్చర్యపడి మాట్లాడారు.
విచార్యాపి న జానీమో వద నిర్వేదకారణమ్
మేము ఎంత ఆలోచించినా, నీ విరక్తికి కారణం ఏమిటో తెలియడం లేదు. దయచేసి చెప్పు.