తప ఏవ హి చేన్మాతః కారణం సర్వసంపదామ్
తల్లి, తపస్సే అన్ని ఐశ్వర్యాలకు కారణమైతే—
ఏకమేవ హి సాహాయ్యం కురు మాతరతంద్రితా
అయితే తల్లి, నీవు నాకు ఒక్క సహాయం చేయాలి: అలసత్వం లేకుండా ఉండాలి.
సాపి జ్ఞాత్వా మహావీర్యం కుమారం కుక్షిసంభవమ్
ఆ తల్లి కూడా, తన గర్భంలో పుట్టిన కుమారుని గొప్ప వీరత్వాన్ని తెలుసుకొని,
అనుజ్ఞాతుం న శక్తాఽహం త్వాముత్తానశయాంగజ
నీవు నిద్రిస్తున్న బిడ్డా, నిన్ను అనుమతించడానికి నేను శక్తివంతురాలిని కాను.
సపత్నీవాక్యభల్లీభిర్భిన్నే మహతి మే హృది
సహధర్మిణుల మాటల బాణాలతో నా హృదయం లోతుగా గాయపడింది.
తాని మన్యేఽత్ర మార్గేణ స్రవంత్యవిరతం శిశో
ఆ గాయాలు ఈ మార్గంలో ఎడతెరిపిలేకుండా ప్రవహిస్తున్నాయని నేను అనుకుంటున్నాను, బిడ్డా.
త్వదేకతనయా తాత త్వదాధారైకజీవితా 4.1.19.
నీవే నా ఏకైక కుమారుడు, నా ప్రాణం నీవే ఆధారం.
లబ్ధోసి కతిభిః కష్టైరిష్టాః సంప్రార్థ్య దేవతాః
ఎన్ని కష్టాలు పడి, దేవతలను ప్రార్థించి, నిన్ను పొందాను.
ఆనన్దపయసాపూర్య కుచావుద్వేలితో భవేత్
నీ కోసం నా వక్షోజాలు ఆనందపాలతో నిండిపోవాలని కోరుకుంటున్నాను.
సుఖంశయే సుశయనే ప్రావృత్య పులకాంబరమ్
నీవు మృదువైన మంచంపై సంతోషంగా నిద్రపోయి, ఆనందంతో గడ్డిపోషకంగా ఉండే వస్త్రాన్ని కప్పుకుని ఉండాలి.
త్వదాస్యస్యౌష్ఠపుటక దుగ్ధవార్ధి వివర్ధితామ్
నీ పెదవుల స్పర్శతో నా వక్షోజాలు పాలతో నిండిపోవాలని కోరుకుంటున్నాను.
త్వదీయః శీతలాలాపః ప్రాప శ్రుతిపథం యదా
నీ మృదువైన, చల్లని మాటలు నా చెవులకు చేరినప్పుడు,
యదంగ నిద్రాసిచిరం ధ్యాయంత్యస్మి తదేత్యహమ్
నీవు ఎక్కువసేపు నిద్రపోతే, నేను నిన్ను గురించి ఎప్పుడూ ఆలోచిస్తూనే ఉంటాను.
యదోపేయా గృహాన్వత్స ఖేలిత్వా బాలఖేలనైః
నీవు బొమ్మలతో ఆడి ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన ప్రతిసారీ,
యదా సౌధాద్వినిర్యాయాః పద్మరేఖాంకితం పదమ్
నీవు మేడపై నుండి దిగివచ్చి, పద్మరేఖలతో అలంకరించిన పాదాలతో నడిచే ప్రతిసారీ,
యదాయదా బహిర్యాసి పుత్ర త్రిచతురం పదమ్
నీవు బయటకు మూడు నాలుగు అడుగులు వేస్తూ వెళ్ళే ప్రతిసారీ, కుమారుడా,
చిత్రం పుత్ర త్వరయతి యాతుం మే మానసాండజః 4.1.19.
ఇది ఎంత ఆశ్చర్యమో కుమారుడా, నా హృదయం నుంచి పుట్టిన మనస్సు నిన్ను వెళ్ళమని తొందరపడుతోంది.
అథ తిష్ఠంతు కఠినాః ప్రాణాః కంఠాటవీతటే
అయితే, నా గాఢమైన శ్వాసలు గొంతు అటవీ అంచునే ఉండిపోవచ్చు.
ఇత్యనుజ్ఞామనుప్రాప్య జననీ చరణాంబుజౌ
ఇలా అనుమతి తీసుకుని, తల్లి కుమారుని పద్మపాదాలను తాకింది.
తయాపి ధైర్యసూత్రేణ సునీత్యా పరిగుంఫ్య చ
ఆమె కూడా ధైర్యం అనే దారంతో, మంచి నడవడితో తనను తాను స్థిరపర్చుకుంది.
మాత్రాతన్మార్గరక్షార్థం తదా తదనుగీకృతాః
తల్లి దారి రక్షణ కోసం, అప్పుడు వారిని అంగీకరించబడారు.
స్వసౌధాత్స వినిర్గత్య బాలోఽబాలపరాక్రమః
తన రాజప్రాసాదం విడిచిపెట్టి, చిన్న వయసులోనే ధైర్యంగా ఉన్న వాడు బయలుదేరాడు.
సమరుత్తరుశాఖాగ్ర ప్రసారణమిషేణ సః
పోరుకు ముందుకు సాగాలని ఉద్దేశంతో, అతడు అతి ఎత్తైన చెట్టు కొమ్మ చివరకు చేరాడు.
సమాతృదైవతోభిజ్ఞః కేవలం రాజవర్త్మని
తల్లి, దైవాన్ని బాగా గుర్తు చేసుకుంటూ, రాజమార్గంలోనే నడిచాడు.
యావదున్మీల్య నయనే పురః పశ్యతి స ధ్రువః
కళ్ళు తెరిచిన వెంటనే, అతడు ముందుగా ధృవుడిని స్పష్టంగా చూశాడు.
వాలిశేష్వసహాయేషు భవేద్భాగ్యం సహాయకృత్
ఇతర పిల్లల్లో సహాయకులు లేనప్పుడు, అదృష్టమే సహాయంగా మారుతుంది.
క్వ రాజతనయో బాలో గహనం క్వ చ తద్వనమ్ 4.1.19.
రాజు కుమారుడు చిన్న వయసులో ఉన్నాడు, ఆ దట్టమైన అడవి ఎక్కడ?
యత్ర యస్య హి యద్భావ్యం శుభం వాఽశుభమేవ చ
ఎక్కడ, ఎవరికీ, ఏది జరగాల్సి ఉంటే, అది శుభమైనదైనా, అశుభమైనదైనా జరుగుతుంది.
అన్యథా విదధాత్యేష మానవో బుద్ధివైభవాత్
లేకపోతే, ఈ మనిషి తన బుద్ధి ప్రకారం వ్యవహరిస్తాడు.
నవయో న చ వై చిత్ర్యం న చిత్రం విదధేహితమ్
చిన్నవారికి ఆశ్చర్యమైనదేమీ లేదు; గొప్పగా జరిగిందనిపించేదేమీ ఉండదు.