భోగః పరిజనైః సార్ధం దానావంధ్యదినాగమః
ఆమె తన స్నేహితులతో ఆనందాలను అనుభవిస్తుంది, ఆమె రోజులు ఎప్పుడూ దానం లేకుండా ఉండవు.
యశసః సంచయో నిత్యం నిత్యం ధర్మస్య సంచయః
ఆమె ఎప్పుడూ కీర్తిని కూడగడుతుంది, ధర్మాన్ని కూడా ఎల్లప్పుడూ పెంపొందిస్తుంది.
సద్భిశ్చ సంగతిర్నిత్యం మైత్రీ చ పితృమిత్రకైః
ఆమె సద్బుధ్ధి కలవారితో ఎప్పుడూ కలిసిపోతుంది, పెద్దవాళ్ళు, స్నేహితులతో స్నేహాన్ని కొనసాగిస్తుంది.
విపద్యపి పరం ధైర్యం స్థైర్యం సంపత్సమాగమే
కష్టంలో కూడా ఆమె ధైర్యంగా ఉంటుంది, సంతోషంలో స్థిరంగా ఉంటుంది.
దేహే పరైకా కృశతా తపోభిర్నియమైర్యమైః
తపస్సు, నియమాలు, నియంత్రణ వల్ల ఆమె దేహం సన్నగా ఉంటుంది.
తస్మాదల్పతపస్త్వాద్వై త్వం చాహం చ మహామతే
కాబట్టి తపస్సు తక్కువగా ఉన్నందున, మహామతి, నీవు నేను ఇద్దరం—
మానాపమానయోస్తస్మాత్స్వకృతం కారణం పరమ్ మా శోచస్త్వమతః పుత్ర దిష్టమిష్టం సమర్పయేత్ ।।4.1.19.
గౌరవం, అవమానం అన్నీ మనమే చేసిన పనుల వల్ల వస్తాయి, ఇతరుల వల్ల కాదు. అందుకే, నా కుమారా, విధిగా జరిగే దాన్ని, కోరినదాన్ని సమర్పించు, విచారించవద్దు.
ఇత్యాకర్ణ్య సునీత్యాస్తన్మహావాక్యం సునీతిమత్
సునీతి చెప్పిన ఆ గొప్ప ఉపదేశాన్ని వినగానే, సునీతి కుమారుడు—
ధ్రువ ఉవాచ జనయిత్రి సునీతే మే శృణు వాక్యమనాకులమ్
ధ్రువుడు పలికాడు: తల్లి సునీతి, నా మాటలను ప్రశాంతంగా విను.
యద్యహం మానవే వంశే జాతోస్మ్యత్యంత పావనే
నేను మనువు వంశంలో, అత్యంత పవిత్రమైన వంశంలో పుట్టినవాడినయితే—
తప ఏవ హి చేన్మాతః కారణం సర్వసంపదామ్
తల్లి, తపస్సే అన్ని ఐశ్వర్యాలకు కారణమైతే—
ఏకమేవ హి సాహాయ్యం కురు మాతరతంద్రితా
అయితే తల్లి, నీవు నాకు ఒక్క సహాయం చేయాలి: అలసత్వం లేకుండా ఉండాలి.
సాపి జ్ఞాత్వా మహావీర్యం కుమారం కుక్షిసంభవమ్
ఆ తల్లి కూడా, తన గర్భంలో పుట్టిన కుమారుని గొప్ప వీరత్వాన్ని తెలుసుకొని,
అనుజ్ఞాతుం న శక్తాఽహం త్వాముత్తానశయాంగజ
నీవు నిద్రిస్తున్న బిడ్డా, నిన్ను అనుమతించడానికి నేను శక్తివంతురాలిని కాను.
సపత్నీవాక్యభల్లీభిర్భిన్నే మహతి మే హృది
సహధర్మిణుల మాటల బాణాలతో నా హృదయం లోతుగా గాయపడింది.
తాని మన్యేఽత్ర మార్గేణ స్రవంత్యవిరతం శిశో
ఆ గాయాలు ఈ మార్గంలో ఎడతెరిపిలేకుండా ప్రవహిస్తున్నాయని నేను అనుకుంటున్నాను, బిడ్డా.
త్వదేకతనయా తాత త్వదాధారైకజీవితా 4.1.19.
నీవే నా ఏకైక కుమారుడు, నా ప్రాణం నీవే ఆధారం.
లబ్ధోసి కతిభిః కష్టైరిష్టాః సంప్రార్థ్య దేవతాః
ఎన్ని కష్టాలు పడి, దేవతలను ప్రార్థించి, నిన్ను పొందాను.
ఆనన్దపయసాపూర్య కుచావుద్వేలితో భవేత్
నీ కోసం నా వక్షోజాలు ఆనందపాలతో నిండిపోవాలని కోరుకుంటున్నాను.
సుఖంశయే సుశయనే ప్రావృత్య పులకాంబరమ్
నీవు మృదువైన మంచంపై సంతోషంగా నిద్రపోయి, ఆనందంతో గడ్డిపోషకంగా ఉండే వస్త్రాన్ని కప్పుకుని ఉండాలి.
త్వదాస్యస్యౌష్ఠపుటక దుగ్ధవార్ధి వివర్ధితామ్
నీ పెదవుల స్పర్శతో నా వక్షోజాలు పాలతో నిండిపోవాలని కోరుకుంటున్నాను.
త్వదీయః శీతలాలాపః ప్రాప శ్రుతిపథం యదా
నీ మృదువైన, చల్లని మాటలు నా చెవులకు చేరినప్పుడు,
యదంగ నిద్రాసిచిరం ధ్యాయంత్యస్మి తదేత్యహమ్
నీవు ఎక్కువసేపు నిద్రపోతే, నేను నిన్ను గురించి ఎప్పుడూ ఆలోచిస్తూనే ఉంటాను.
యదోపేయా గృహాన్వత్స ఖేలిత్వా బాలఖేలనైః
నీవు బొమ్మలతో ఆడి ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన ప్రతిసారీ,
యదా సౌధాద్వినిర్యాయాః పద్మరేఖాంకితం పదమ్
నీవు మేడపై నుండి దిగివచ్చి, పద్మరేఖలతో అలంకరించిన పాదాలతో నడిచే ప్రతిసారీ,
యదాయదా బహిర్యాసి పుత్ర త్రిచతురం పదమ్
నీవు బయటకు మూడు నాలుగు అడుగులు వేస్తూ వెళ్ళే ప్రతిసారీ, కుమారుడా,
చిత్రం పుత్ర త్వరయతి యాతుం మే మానసాండజః 4.1.19.
ఇది ఎంత ఆశ్చర్యమో కుమారుడా, నా హృదయం నుంచి పుట్టిన మనస్సు నిన్ను వెళ్ళమని తొందరపడుతోంది.
అథ తిష్ఠంతు కఠినాః ప్రాణాః కంఠాటవీతటే
అయితే, నా గాఢమైన శ్వాసలు గొంతు అటవీ అంచునే ఉండిపోవచ్చు.
ఇత్యనుజ్ఞామనుప్రాప్య జననీ చరణాంబుజౌ
ఇలా అనుమతి తీసుకుని, తల్లి కుమారుని పద్మపాదాలను తాకింది.
తయాపి ధైర్యసూత్రేణ సునీత్యా పరిగుంఫ్య చ
ఆమె కూడా ధైర్యం అనే దారంతో, మంచి నడవడితో తనను తాను స్థిరపర్చుకుంది.