తుష్టావాష్టతనుం తుష్టః ప్రఫు ల్ల నయనాంచలః 4.1.16.
ఆష్టమూర్తి స్వరూపుడైన దేవుని, ఆనందంతో వికసించిన కళ్లతో, సంతోషంగా స్తుతించాడు.
భార్గవ ఉవాచ త్వం భాభిరాభిరభిభూయ తమః సమస్తమస్తం నయస్యభిమతాని నిశాచరాణామ్
భార్గవుడు ఇలా అన్నాడు: ప్రభూ! నీ కాంతులతో నీవు సమస్త అంధకారాన్ని తొలగిస్తావు, రాత్రివేళ సంచరించే ప్రాణుల కోరికలను కూడా నశింపజేస్తావు.
అష్టమూర్త్యష్టకేనేష్టం పరిష్టూయేతి భార్గవః 4.1.16.
భార్గవుడు, ఆ అష్టమూర్తి స్వరూపుడైన దేవునిని, ఎనిమిది విధాలుగా పూజించి స్తుతించాడు.
అత్యర్కమత్యగ్నిం(?) చ తే తేజో వ్యోమ్న్యతితారకమ్ 4.1.16.
ప్రభూ! నీ తేజస్సు సూర్యుడిని మించి, అగ్నిని మించి, ఆకాశంలో నక్షత్రాలను కూడా మించిపోతుంది.
అగస్త్య ఉవాచ ఇత్థం సధర్మిణి కథాం శుక్రలోకస్య సువ్రతే 4.1.16.
అగస్త్యుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ సత్కారిణీ! ఇదే శుక్రలోక కథను ధర్మబద్ధంగా చెప్పిన విధానం.
యస్యాః శ్రవణమాత్రేణ ప్రీణితే శ్రవణే మమ
ఆమెను గురించి వినగానే, నా చెవులు ఆనందంతో నిండిపోతున్నాయి.
కస్య పుణ్యనిధేర్లోకః శోకహృత్త్వేష నిర్మలః
ఈ లోకంలో, పుణ్యరాశిగా ఉన్నవారిలో ఎవరి మనసు ఆమె వల్ల శోకమuktంగా, పవిత్రంగా మారదు?
ధయిత్వా శ్రోత్రపాత్రాభ్యాం వాణీమమృతరూపిణీమ్
ఆమె మాటలు అమృతంలా ఉండి, చెవుల ద్వారా ఆస్వాదించబడతాయి.
ఉత్పత్తిం చాస్య వక్ష్యావో భూసుతోయం యథాభవత్
ఇప్పుడు భూమిపై ఆయన ఎలా జన్మించాడో, ఆయన ఉద్భవాన్ని వివరంగా చెప్పబోతున్నాము.
పురా తపస్యతః శంభోర్దాక్షాయణ్యా వియోగతః
పూర్వం, శంభుడు తపస్సు చేస్తుండగా, దాక్షాయణి వేరుగా ఉండగా,
తతః కుమారః సంజజ్ఞే లోహితాంగో మహీతలాత్
అప్పుడు భూమి నుంచి, ఎర్రటి అవయవాలతో కూడిన కుమారుడు జన్మించాడు.
మాహేయ ఇత్యతః ఖ్యాతిం పరామేష గతః సదా
అందుకే, అతడు ఎప్పుడూ మాహేయుడిగా ప్రసిద్ధి పొందాడు.
అసిశ్చ వరణా చాపి సరితౌ యత్ర శోభనే
అందాలవతీ, అక్కడ ఖడ్గం, చెట్లు, అలాగే రెండు నదులు ఉన్నాయి.
సర్వగోపి హి విశ్వేశో యత్ర నిత్యం ప్రకాశతే
అక్కడే విశ్వానికి అధిపతి, అన్నిచోట్ల ఉన్నవాడు, ఎప్పుడూ తనను తాను ప్రదర్శిస్తాడు.
అమృతం హి భవంత్యేవ మృతా యత్ర శరీరిణః 4.1.17.
అక్కడ మరణించినవారు నిజంగా అమరులవుతారు.
అపునర్భవదేహాస్తే యేఽవిముక్రేతనుత్యజః
అవిముక్తాన్ని ఎప్పుడూ వదలని వారి శరీరాలు మళ్లీ పుట్టవు.
సంస్థాప్య లింగం విధినా స్వనామ్నాంగారకేశ్వరమ్
అక్కడ విధానం ప్రకారం, తన పేరుతో అంగారకేశ్వర లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు.
జ్వలదంగారవత్తేజో యావత్తస్యశరీరతః
ఆయన శరీరం నుండి వెలువడిన అంగారాల్లా ప్రకాశించే తేజస్సుతో అది ఉండేది.
తతోంగారక నామ్నా స సర్వలోకేషు గీయతే
అందుకే అంగారక అనే పేరుతో ఆయన అన్ని లోకాలలో ప్రశంసించబడుతున్నాడు.
అంగారక చతుర్థ్యాం యే స్నాత్వోత్తరవహాంభసి
అంగారక చతుర్థి రోజున ఉత్తరదిశగా ప్రవహించే నీటిలో స్నానం చేసే వారు,
న తేషాం గ్రహపీడా చ కదాచిత్క్వాపి జాయతే
వారికి ఎప్పుడూ, ఎక్కడా గ్రహబాధలు కలుగవు.
ఉపరాగసమం పర్వ తదుక్తం కాలవేదిభిః
ఆ పర్వదినం గ్రహసమాగమానికి సమానమని కాలాన్ని తెలిసిన వారు చెబుతారు.
శ్రద్ధయా శ్రాద్ధదా యే వై చతుర్థ్యంగారయోగతః
అంగారక చతుర్థి సంయోగంలో, విశ్వాసంతో శ్రాద్ధం చేసే వారు,
అంగారకచతుర్థ్యాం తు పురా జజ్ఞే గణేశ్వరః
అంగారక చతుర్థి రోజునే పురాతన కాలంలో గణేశ్వరుడు జన్మించాడు.
ఏకభక్తవ్రతీ తత్ర సంపూజ్య గణనాయకమ్ 4.1.17.
అక్కడ ఒకే భోజనం వ్రతం పాటిస్తూ, గణనాయకుని పూజించాలి.
అంగారేశ్వర భక్తా యే వారాణస్యాం నరోత్తమాః
వారాణసిలో అంగారేశ్వరునికి భక్తులైన ఉత్తమ పురుషులు,
అగస్త్య ఉవాచ ఇత్థం కథయతోరేవ రమ్యాం పుణ్యవతీం కథామ్
అగస్త్యుడు ఇలా అన్నాడు: ఈ విధంగా, ఆయన ఆ అందమైన పుణ్యకథను చెబుతుండగా,
నేత్రానందకరీం దృష్ట్వా శివశర్మాఽథ తాం పురీమ్
కళ్లకు ఆనందాన్ని ఇచ్చే ఆ పురిని చూసిన శివశర్మ తరువాత—
అధ్వఖేదాపనోదాయ పునరస్యాః పురః కథామ్
ప్రయాణం వల్ల కలిగిన అలసటను పోగొట్టేందుకు, మళ్లీ ఆ పురి కథను—
విధేర్విధిత్సతః పూర్వం త్రిలోకీరచనాం ముదా
సృష్టికర్త సంకల్పాన్ని తెలుసుకోవాలని ఆశించి, ఆనందంతో ముందుగా మూడు లోకాల సృష్టిని ఆలోచించాడు.