అస్మిఁల్లోకే సదా కాలం స్మృతిరేషా ప్రగీయతే 4.1.8.
ఈ లోకంలో ఎప్పుడూ, అన్ని కాలాల్లో ఈ జ్ఞాపకమే పాడబడుతుంది.
ఇతి శృణ్వన్క్షణాత్ప్రాప పునరన్యన్మనోహరమ్
ఇలా విని, వెంటనే మరొక ఆకర్షణీయమైన దాన్ని పొందాడు.
గణావూచతుః అసౌ వైద్యాధరో లోకో నానా విద్యా విశారదాః
గణులు చెప్పారు: ఈ వైద్యాధర లోకం ఎన్నో విద్యల్లో నిపుణులతో నిండి ఉంది.
ఔషధాన్యపి యచ్ఛంతి తత్పీడాశమనాని హి
వారు బాధను తగ్గించే మందులు కూడా ఇస్తారు.
శిష్యం పుత్రేణ పశ్యంతి వస్త్ర తాంబూల భోజనైః
వారు శిష్యులను కుమారుల్లా చూసుకుంటూ, వస్త్రాలు, తాంబూలం, భోజనం ఇస్తారు.
అభిలాషధియా నిత్యం పూజయంతీష్టదేవతాః
మనసులో కోరికతో, వారు ఎప్పుడూ తమ ఇష్టదేవతలను పూజిస్తారు.
యావదిత్థం కథాం చక్రుస్తావత్సంయమినీపతిః
వారు ఇలా సంభాషణ కొనసాగిస్తుండగా, అప్పటికి సంయమినీ అధిపతి—
సోమ్యమూర్తిర్విమానస్థో ధర్మజ్ఞైః పరివారితః
సౌమ్యమైన రూపంతో, విమానంలో కూర్చొని, ధర్మజ్ఞులతో చుట్టుముట్టబడి,
ధర్మరాజ ఉవాచ కులోచితం బ్రాహ్మణానాం భవతా ప్రతిపాదితమ్
ధర్మరాజు పలికాడు: బ్రాహ్మణులకు వంశానుగుణంగా ఏది యోగ్యమో నువ్వు వివరించావు.
వేదాభ్యాసః కృతః పూర్వం గురవశ్చాపి తోషితాః
వేదాభ్యాసం ముందు జరిగింది, గురువులు కూడా సంతృప్తి చెందారు.
క్షాలితం ముక్తిపుర్యద్భిరాశుగంతృశరీరకమ్ 4.1.8.
మీ వల్ల ముక్తిపురికి త్వరగా చేరే శరీరం శుద్ధి చేయబడింది.
కలేవరం పూతిగంధి సదైవాశుచిభాజనమ్
ఈ శరీరం ఎప్పుడూ దుర్గంధంతో, అపవిత్రతకు పాత్రమే.
అతఏవాహి పాండిత్యమాద్రింయతే విచక్షణాః
అందుకే, జ్ఞానులు పాండిత్యాన్ని గౌరవిస్తారు.
నిమేషాన్పంచపాన్మర్త్యే ప్రాణంతి ప్రాణినో ధ్రువమ్
మనుష్యలోకంలో ప్రాణులు ఖచ్చితంగా ఐదు క్షణాలపాటు శ్వాస తీసుకుంటారు.
స్థిరాపాయః సదా కాయో న ధనం నిధనేఽవతి
ఈ శరీరం ఎప్పుడూ నిలకడగా ఉండదు, చివరికి నశించిపోతుంది. మరణ సమయం వచ్చినప్పుడు సంపద కూడా మనతో ఉండదు.
సత్వరం గత్వరం చాయుర్లోకః శోకసమాకులః
మన జీవితం చాలా త్వరగా గడిచిపోతుంది. ఈ లోకం అంతా బాధలతో నిండిపోయి ఉంది.
సత్కర్మణో విపాకోఽయం తవ వంద్యౌ మమాప్యహో
నీ సత్కర్మల ఫలితం ఇదే. ఇది ఎంత గొప్పదో, నాకు కూడా పూజ్యమే.
మమాజ్ఞా దీయతాం తస్మాత్సాహాయ్యం కరవాణి కిమ్
అందుకే, నీవు ఏం ఆజ్ఞాపిస్తావో చెప్పు. నేను ఏ సహాయం చేయాలో చెప్పు.
అద్య ధన్యతరోస్మీహ యద్దృష్టౌ భగవద్గణౌ
ఈ రోజు ఇక్కడ నేను ఎంతో భాగ్యవంతుడిని, ఎందుకంటే భగవంతుని గణాలను చూడగలిగాను.
తతః ప్రస్థాపితస్తాభ్యాం ప్రావిశత్స్వపురీం యమః
ఆ తరువాత వాళ్లిద్దరూ పంపిన తర్వాత, యముడు తన నగరంలోకి ప్రవేశించాడు.
ధర్మ్యాణ్యేవ వచాంస్యస్య మనః ప్రీతికరాణి చ ।। 4.1.8.
ఆయన మాటలు నిజంగా ధర్మబద్ధంగా, మనసుకు ఆనందాన్ని కలిగించేలా ఉన్నాయి.
పురీ సంయమనీ సేయమతీవ శుభలక్షణా
ఈ సంయమనీ నగరం ఎంతో శుభప్రదమైన లక్షణాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
యమరూపం వర్ణయంతి మర్త్యలోకేఽన్యథా జనాః
మనుషులు మానవ లోకంలో యముని రూపాన్ని వేరేలా వర్ణిస్తారు.
కేన పశ్యంత్యముం లోకం నివసంతి తథాత్ర కే
ఎవరెవరు ఆ లోకాన్ని ఎలా చూస్తారు? అక్కడ ఎవరు నివసిస్తున్నారు?
ధర్మమూర్తిః ప్రకృత్యైవ నిఃశంకైః పుణ్యరాశిభిః
ధర్మమూర్తి సహజంగా ధైర్యంగా ఉండే పుణ్యుల సమూహంతో చుట్టుముట్టబడి ఉంటాడు.
అయమేవ హి పింగాక్షః క్రోధరక్తాంతలోచనః
ఇతనే పింగళవర్ణ కళ్లవాడు, కోపంతో కళ్లల్లో రక్తం మరిగిపోతుంది.
ఊర్ధ్వకేశోఽతికృష్ణాంగః ప్రలయాంబుదనిఃస్వనః
అతని జుట్టు పైకి లేచింది, శరీరం బాగా నల్లగా ఉంది, అతని స్వరం ప్రళయ మేఘంలా గర్జించిపోతుంది.
ఆనయైనం పాతయైనం బధానాముంచ దుర్దమ
వచ్చించు! నేలపై పడవేయి! కట్టివేయి! అదుపులో లేని వాడిని విడిచిపెట్టు!
ఆతాడయైనం దుర్వృత్తం ధృత్వా పాదౌ శిలాతలే
ఈ దుర్మార్గుడిని కొట్టు! అతని కాళ్లను రాయిపై ఉంచి పట్టుకో!
ఏతస్య గల్లావుత్ఫుల్లౌ క్షురేణాశువి పాటయ
ఈ వాడి ఉబ్బిన చెంపలను కత్తితో వేగంగా చీల్చు!