హే యక్షరాజ రజనీకర చారుమూర్తే శ్రీపూర్ణభద్రసుతనాయక దండపాణే
హే యక్షరాజా! చంద్రునిలా ప్రకాశించే అందమైన రూపముతో, శ్రీపూర్ణభద్రుని కుమారులకు అధిపతివై, దండాన్ని ధరించినవాడవు—
త్వమన్నదస్త్వం కిల జీవదాతా త్వం జ్ఞానదస్త్వం కిల మోక్షదోపి
నీవు అన్నాన్ని ఇచ్చేవాడవు, నిజంగా ప్రాణాలను ప్రసాదించేవాడవు. నీవు జ్ఞానాన్ని ఇవ్వువాడవు, నిజంగా మోక్షాన్నికూడా ప్రసాదించేవాడవు.
గణౌ త్వదీయౌ కిల సంభ్రమోద్భ్రమావత్రస్థవృత్తాంత విచారకోవిదౌ
నీకు చెందిన ఆ ఇద్దరు గణులు, ఇక్కడ జరిగే సంగతులను బాగా తెలుసుకునే వారు, త్వరగా తిరుగుతూ పరిశీలించేవారు.
శృణు ప్రభో ఢుంఢివినాయక త్వం వాచం మదీయాం తురటామ్యనాథవత్ ।। త్వత్స్థాః సమస్తాః కిల విఘ్నపూగాః కిమత్ర దుర్వృత్తవదాస్థితోహమ్
ప్రభూ ఢుండివినాయకా! నా మాట వినండి. నేను త్వరలో, ఎవరి సహాయం లేకుండా ఉన్నాను. అన్ని విఘ్నాలు నీ వద్దనే ఉంటాయని అంటారు. మరి నేను దురాచారిగా బాధపడటమేంటి?
శృణ్వంత్వమీ పంచ వినాయకాశ్చ చింతామణిశ్చాపి కపర్దినామా
ఈ అయిదు వినాయకులు, కపర్దినామకుడైన చింతామణి కూడా వినండి.
పరాపవాదో న మయా కిలోక్తః పరాపకారోపి మయా కృతో న 4.1.5.
నేను ఎవరినీ నిందించలేదు, ఎవరికీ హాని చేయలేదు.
గంగా త్రికాలం పరిసేవితా మయా శ్రీవిశ్వనాథోపి సదా విలోకితః
గంగను మూడు కాలాల్లో సేవించాను, శ్రీవిశ్వనాథుని ఎప్పుడూ దర్శించాను.
మాతర్విశాలాక్షి భవానిమంగలే జ్యేష్ఠేశిసౌభాగ్యవిధానసుందరి
విశాలమైన కళ్ళతో ఉన్న అమ్మా భవానీ! మంగళకరమైనవాడవు, పెద్దవారి అధిపతికి భార్యవు, సౌభాగ్యాన్ని ప్రసాదించే అందమైనవాడవు.
సాక్షిణ్య ఏతా కిలకాశిదేవతాః శృణ్వంతు న స్వార్థమహం వ్రజామ్యతః
ఈ కాశీ దేవతలు సాక్షిగా ఉండాలి, వారు వినాలి. ఇందులో నేను నా స్వార్థం కోసం చేయడం లేదు.
దధీచిరస్థీని న కిం పురా దదౌ జగత్త్రయం కిం న దదేఽర్థినే బలిః
దధీచి తన ఎముకలు ఇచ్చిన సంగతి గుర్తుంది కదా? బలి అడిగినవాడికి మూడు లోకాలను ఇచ్చాడే కదా?
ఆపృచ్ఛ్య సర్వాన్సమునీన్మునీశ్వరః సబాలవృద్ధానపి తత్రవాసినః
అక్కడ ఉన్న అన్ని మునులను, పిల్లలను, వృద్ధులను కూడా వీడుకుని, మునీశ్వరుడు వెళ్లాడు.
ప్రోషితస్య పరితోపి లక్షణైర్నీచవర్త్మపరివర్తినోపి వా
ఎవరైనా దూరంగా ఉన్నా, వెళ్లిపోతున్న సూచనలు ఉన్నా, లేదా చెడ్డ మార్గాన్ని ఎంచుకున్నా—
వరం హి కాశ్యాం తృణవృక్షగుల్మకాశ్చరంతి పాపం న చరంతి నాన్యతః
కాశీలో గడ్డి, చెట్లు, పొదలు తిరుగుతున్నా మంచిదే. ఎందుకంటే పాపం ఇక్కడే తిరుగుతుంది, ఇతర చోట్ల కాదు.
అసిం హ్యుపస్పృశ్య పునఃపునర్మునిః ప్రాసాదమాలాః పరితో విలోకయన్
ఆ ముని, మళ్లీ మళ్లీ నీటిని తాకి, చుట్టూ ఉన్న గుడుల వరుసలను చూసాడు.
స్వైరం హసంత్వద్య విధాయ తాలికాం మిథఃకరేణాపి కరం ప్రగృహ్య
ఈరోజు వారు హాయిగా నవ్వుతూ, చేతులు చప్పట్లు కొడుతూ, పరస్పరం చేతులు పట్టుకుని ఆనందంగా ఆడుకోవచ్చు.
ఇత్థం విలప్య బహుశః స మునిస్త్వగస్త్యస్తత్క్రౌంచయుగ్మవదహో అబలాసహాయః 4.1.5.
అలా పదే పదే విలపిస్తూ, ఆ ముని అగస్త్యుడు తన ప్రియమైన భార్య లేక ఒంటరిగా, విడిపోయిన క్రౌంచ పక్షుల జంటలా మిగిలిపోయాడు.
స్థిత్వా క్షణం శివశివేతి శివేతి చోక్త్వా యావఃప్రియేతి కఠినాహి దివౌకసస్తే
ఒక క్షణం నిలబడి, 'శివా శివా' అని, 'ప్రియమైనవాడా' అని, గొంతు కట్టుకుని దేవతలను పిలిచాడు.
యావద్వ్రజేత్త్రిచతురాణి పదాని ఖేదాత్స్వేదోదబిందుకణికాంచితభాలదేశః
మూడు నాలుగు అడుగులు వేసేలోపే, అలసటతో అతని నుదుటిపై చెమటబిందువులు మెరిసాయి.
తపోయానమివారుహ్య నిమేషార్ధేన వై మునిః
తపస్సు అనే రథాన్ని ఎక్కి, ఆ ముని క్షణంలో అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయాడు.
చకంపే చాచలస్తూర్ణం దృష్ట్వైవాగ్రస్థితమ మునిమ్
ఆ ముని శిఖరంపై నిలబడిన దృశ్యం చూసి, ఆ పర్వతం బలంగా కంపించిపోయింది.
తపఃక్రోధసముత్థాభ్యాం కాశీవిరహజన్మనా
తపస్సు, కోపం వల్ల, కాశీ లేకపోవడం వల్ల పుట్టినదే అది.
గిరిః ఖర్వతరో భూత్వా వివిక్షురవనీమివ
ఆ పర్వతం భూమిలోకి దూరాలని అనుకున్నట్టు, చిన్నదిగా మారిపోయింది.
పునరాగమనం చేన్మే తావత్ఖర్వతరో భవ
అతడు మళ్లీ వస్తే, మరింత చిన్నదిగా మారిపో.
ఇత్యుక్త్వా దక్షిణామాశాం సనాథామకరోన్మునిః
అలా చెప్పి, ఆ ముని దక్షిణ దిశను ఆశ్రయంగా చేసుకున్నాడు.
గతే తస్మిన్మునివరే వేపమానస్తదా గిరిః
ఆ గొప్ప ముని అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయిన తరువాత, ఆ పర్వతం వణికిపోయింది.
అద్యాజాతః పునరహం న శప్తో యదగస్తినా 4.1.5.
ఈరోజు నేను తిరిగి జన్మించాను, ఎందుకంటే అగస్త్యుడు నన్ను శపించలేదు.
అరుణోపి చ తత్కాలే కాలజ్ఞో ఽశ్వానకాలయత్
ఆ సమయంలో, సమయాన్ని తెలిసిన అరుణుడు, ఉదయాన్ని ఆలస్యంగా చేశాడు.
అద్య శ్వో వా పరశ్వో వాప్యాగమిప్యతి వై మునిః
ఈరోజో, రేపో, ఎల్లుండో ఆ ముని తిరిగి రావచ్చు.
నాద్యాపి మునిరాయాతి నాద్యాపిగిరిరేధతే
ఇప్పటికీ ఆ ముని రాలేదు, పర్వతం కూడా మునుపటి స్థితికి రాలేదు.
వివర్ధిషతి యో నీచః పరాసూయాం సముద్వహన్
ఎవరైనా నీచుడు, ఇతరులపై అసూయ పెంచుకుంటే, అతడు ఎదగడు.