గృహ్యత్రాప్రత్యూష్టేః క్షణం నావతిష్ఠతి
ప్రయాణానికి సమయం రాకపోతే, క్షణమంతకూ అక్కడ ఉండడు.
యోజనానాం సహస్రే ద్వే ద్వే శతే ద్వే చ యోజనే
రెండు వేల, రెండు వందలు, రెండు యోజనాల దూరం ఉంది.
గతే బహుతిథేకాలే ప్రాచ్యౌదీచ్యాం భృశార్దితాః
చాలా కాలం గడిచిన తర్వాత, తూర్పు, ఉత్తర దిశల్లో ఉన్నవారు తీవ్రమైన బాధను అనుభవించారు.
పాశ్చాత్యా దక్షిణాత్యాశ్చ నిద్రాముద్రితలోచనాః 4.1.2.
పడమర, దక్షిణ దిశల్లో ఉన్నవారు నిద్రలో కన్నులు మూసుకున్నారు.
అహోనాహస్కరాభావాన్నిశానైవాఽనిశాకరాత్
పగలు సూర్యుడు లేక, రాత్రి చంద్రుడు లేక, అంధకారం మాత్రమే ఉంది.
బ్రహ్మాండం కిమకాండే వై లయమేష్యతి తత్కథమ్
బ్రహ్మాండం కూలిపోకపోతే, ఈ జగత్తు ఎలా లయమవుతుంది?
స్వాహాస్వధావషట్కారవర్జితే జగతీతలే
స్వాహా, స్వధా, వషట్ లేని భూమిపై,
సూర్యోదయాత్ప్రవర్తంతే యజ్ఞాద్యాః సకలాః క్రియాః
సూర్యోదయంతోనే యజ్ఞాది అన్ని కర్మలు ప్రారంభమవుతాయి.
చిత్రగుప్తాదయః సర్వే కాలం జానంతి సూర్యతః
చిత్రగుప్తుడు మొదలుకుని అందరూ కాలాన్ని సూర్యుని ద్వారా తెలుసుకుంటారు.
తత్సూర్యస్య గతిస్తంభాత్స్తంభితం భువనత్రయమ్
సూర్యుని ప్రయాణం ఆగిపోవడంతో, మూడు లోకాలు కూడా నిలిచిపోయాయి.
ఏకతస్తిమిరాన్నైశాదేకతస్తు దివాతపాత్
ఒకవైపు రాత్రి చీకటి, మరోవైపు పగటి వేడి ఉండేవి.
ఇతి వ్యాకులితే లోకే సురాసురనరోరగే
ఇలా దేవతలు, దానవులు, మనుషులు, పాములు అందరూ కలసి లోకమంతా కలవరపడింది.
తతః సర్వే సమాలోక్య బ్రహ్మాణం శరణం యయుః
అప్పుడు వారు అందరూ ఈ స్థితిని చూసి బ్రహ్మను ఆశ్రయించారు.
నమో హిరణ్యరూపాయ బ్రహ్మణే బ్రహ్మరూపిణే 4.1.2.
హిరణ్యమయ రూపముగల బ్రహ్మకు, బ్రహ్మస్వరూపుడైన బ్రహ్మకు నమస్కారం.
యన్న దేవా విజానంతి మనో యత్రాపి కుంఠితమ్
దేవతలు కూడా గ్రహించలేని, మనస్సు కూడా చేరలేని ఆ పరమాత్మకు నమస్కారం.
యోగినో యం హృదాకాశే ప్రణిధానేన నిశ్చలాః
యోగులు మనస్సును ఏకాగ్రపరచి హృదయాకాశంలో ధ్యానించేవారు ఆయనను దర్శిస్తారు.
కాలాత్పరాయ కాలాయ స్వేచ్ఛయాపురుషాయ చ
కాలానికి అతీతుడైన, కాలానికి అధిపతియైన, తన ఇష్టానుసారంగా ఉండే పరమపురుషునికి నమస్కారం.
విష్ణవే సత్త్వరూపాయ రజోరూపాయ వేధసే
సత్త్వరూపుడైన విష్ణువుకు, రజోరూపుడైన సృష్టికర్తకు నమస్కారం.
నమో బుద్ధిస్వరూపాయ త్రిధాహంకృతయే నమః
బుద్ధిస్వరూపుడైనవారికి, మూడు విధాల అహంకారానికి మూలమైనవారికి నమస్కారం.
నమో బ్రహ్మాండరూపాయ తదంతర్వర్తినే నమః
బ్రహ్మాండరూపుడైన, అందులో నివసించేవారికి నమస్కారం.
అనిత్యనిత్యరూపాయ సదసత్పతయే నమః
నశ్వరమైన, నిత్యమైన రూపాలు కలవారికి, సత్త్వాసత్త్వాలకు అధిపతికి నమస్కారం.
తవ నిఃశ్వసితం వేదాస్తవ స్వే దోఖిలం జగత్
వేదాలు నీ ఊపిరి, ఈ జగత్తంతా నీ స్వంతమైన లోకం.
నాభ్యా ఆసీదంతరిక్షం లోమాని చ వనస్పతిః 4.1.2.
నీ నాభి నుండి ఆకాశం, నీ వెంట్రుకల నుండి చెట్లు, మొక్కలు పుట్టాయి.
త్వమేవ సర్వం త్వయి దేవ సర్వం స్తోతా స్తుతిః స్తవ్య ఇహ త్వమేవ
ప్రభూ! నీవే అన్నీ, అన్నీ నీవే. ఇక్కడ నీవే ఆరాధ్యుడు, నీవే స్తోత్రం, నీవే స్తోత.
ఇతి స్తుత్వా విధిం దేవా నిపేతుర్దండవత్క్షితౌ
ఇలా సృష్టికర్తను స్తుతించి, దేవతలు భూమిపై దండంగా పడ్డారు.
ఉత్తిష్ఠత ప్రసన్నోస్మి వృణుధ్వం వరముత్తమమ్
లేచి నిలబడి! నేను సంతోషించాను. మీరు ఉత్తమమైన వరాన్ని కోరుకోండి.
యః స్తోష్యత్యనయా స్తుత్యా శ్రద్ధావాన్ప్రత్యహం శుచిః
ఈ స్తోత్రంతో ప్రతి రోజు శ్రద్ధగా, పవిత్రంగా నన్ను స్తుతించే వాడెవడైనా
దాస్యామః సకలాన్కామాన్పుత్రాన్పౌత్రాన్పశూన్వసు
అతనికి కావలసిన అన్ని కోరికలు—కుమారులు, మనవళ్లు, పశువులు, ధనం—ఇవన్నీ నేను ఇస్తాను.
ఐహికాముష్మికాన్భోగానపవర్గం తథాఽక్షయమ్
ఈ లోకంలోను, పరలోకంలోను అనుభవించే సుఖాలు, మోక్షం, అలాగే ఎప్పటికీ నశించని ఫలితాలు —
తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన పఠితవ్యః స్తవోత్తమః
కాబట్టి, అన్ని విధాలా ప్రయత్నించి, ఈ ఉత్తమ స్తోత్రాన్ని పఠించాలి.