తతః కణ్ఠం సమాశ్లిష్య తస్యా మతిమతాం వరః
ఆ తర్వాత, జ్ఞానంలో శ్రేష్ఠుడు ఆమె మెడను ఆలింగనం చేశాడు.
తం దృష్ట్వా విస్మితా సా చ యావన్ముంచతి కర్తికామ్
అతడిని చూసి, ఆమె ఆశ్చర్యపోయింది. కార్తికేయుడిని విడిచేవరకు ఆమె అలా ఉండిపోయింది.
పీడ్యమానే చ బలినా కంఠే తస్యా ముహుర్ముహుః
బలవంతుడైన అతడు ఆమె మెడను పదే పదే బిగించగా,
క్షణం రావాంస్తతో ముక్త్వా త్రాహి ముఞ్చేతి వక్త్యణు
ఒక క్షణం ఆమె అరవగా, వెంటనే విడిచిపెట్టమని, 'రక్షించు, విడిచిపెట్టు!' అని అంది.
శరణం తే ప్రపన్నాస్మి దాసీ కర్మకరీ తవ
నీ శరణు తీసుకున్నాను; నేను నీ దాసురాలు, నీ పనికిరావడిని.
కాశీశ్మశాననిలయాం దేవదానవదర్పహామ్ 1.2.63.
కాశీలోని శ్మశానంలో నివసిస్తూ, దేవతలూ, దానవుల గర్వాన్ని నశింపజేస్తుంది.
తతస్తపశ్చరిష్యామి సర్వభూతాభయప్రదా
అంతటితో నేను తపస్సు చేస్తాను, సమస్త జీవులకు భయరహితతను ప్రసాదిస్తాను.
యద్యేతద్వ్యత్యయం కుర్యాం భస్మీభూయాం తతః క్షణమ్
ఈ నియమాన్ని నేను ఉల్లంఘిస్తే, వెంటనే బూడిదైపోవాలి.
ముమోచ సాపి సంహృష్టా కృచ్ఛ్రా- న్ముక్తా యయౌ వనమ్
ఆమె కూడా ఆనందంతో తన కష్టాలనుండి విముక్తురాలై అడవిలోకి వెళ్లింది.
తతో మధ్యమరాత్రౌ చ గర్జితం శ్రూయతే మహత్
ఆ తరువాత అర్ధరాత్రి సమయంలో గొప్ప గర్జన శబ్దం వినిపించింది.
దదృశే చ తతః శైలః శతశృంగోఽతివిస్తరః
తర్వాత అక్కడ వంద కొమ్ములున్న, విస్తారమైన ఒక పర్వతం కనిపించింది.
నానానిర్ఝర సంఘోషం వవృషే శోణితం వహు
అది అనేక జలపాతాల శబ్దంతో కూడి, విస్తారంగా రక్తాన్ని పారబోసింది.
పర్వతో ద్విగుణో భూత్వా పర్వతం సహసాప్లుతః
ఆ పర్వతం రెట్టింపు పరిమాణంతో ఆకస్మాత్తుగా ఇంకొక పర్వతంపై దూకింది.
తదా విశీర్ణః సోఽభూచ్చ పర్వతో భూమిమండలే
అప్పుడు ఆ పర్వతం విరిగిపడి భూమిపై పడిపోయింది.
వక్త్రైర్ముంచన్మహాజ్వాలాం రేపలేన్ద్రోఽభ్యధావత
రేపలేంద్రుడు తన నోర్ల నుండి పెద్ద అగ్నిజ్వాలలు వెలువరిస్తూ దూసుకొచ్చాడు.
విధాయ తాదృశం రూపం నర్దన్తం చాప్యధావత 1.2.63.
అటువంటి రూపాన్ని ధరించి, గర్జిస్తూ అతడూ ముందుకు పరిగెత్తాడు.
యుయుధాతే బాణజాలైర్యథా ప్రావృషి తోయదౌ
వారు వర్షాకాలంలో మేఘాలు వాన కురిపించునట్లు, బాణాల వర్షంతో యుద్ధం చేశారు.
పర్వతావివ సత్పక్షౌ చిరం యుయుధతుః స్థిరమ్
బలమైన రెక్కలతో ఉన్న రెండు పర్వతాల్లా, వారు దీర్ఘకాలం స్థిరంగా యుద్ధం చేశారు.
భూమౌ ప్రధర్షయామాస ప్రసృతం చ ముమోచ హ
వాడు ప్రత్యర్థిని భూమిపై పడగొట్టి తన శక్తిని విడుదల చేశాడు.
తద్దూరే రేపలేన్ద్రాఖ్యం గ్రామమద్యాపి వర్తతే
దూరంలో రేపలేంద్ర అనే గ్రామం ఇప్పటికీ ఉంది.
నాథః శ్మశానస్యావన్త్యా విఘ్నకృన్నిహతోఽభవత్
అవంతి శ్మశానానికి అధిపతి, విఘ్నకర్త, సంహరించబడ్డాడు.
తతస్తృతీయయామే చ ప్రతీచ్యా దిశ ఆయయౌ
ఆ తరువాత మూడవ యామంలో, పశ్చిమ దిక్కునుంచి వచ్చాడు.
దుహద్రుహాఖ్యాశ్వతరీ మేఘభ్రష్టా తడిద్యథా
దుహద్రుహ అనే పేరు గల గాడిద, మేఘంలో నుంచి మెరుపు పడినట్లుగా ప్రత్యక్షమైంది.
ఉపసృత్య జవాద్భైమీ రురోహ ప్రహసన్నివ
భూమిపుత్రుడు వేగంగా దగ్గరికి వచ్చి, నవ్వుతున్నట్లు ఆ గాడిదపై ఎక్కాడు.
స్థాపయామాస తత్రైవ తస్థౌ సా చాతిపీడితా
అతడు ఆమెను అక్కడే ఉంచాడు, ఆమె తీవ్ర బాధతో అక్కడే నిలిచింది.
జగత్యామాశు చిక్షేప బర్బరీకం తథేచ్ఛకమ్ 1.2.63.
అతడు బర్బరీకుడిని తన ఇష్టానుసారం భూమిపై వేగంగా విసిరాడు.
పాదౌ చ వీరః సంగృహ్య చిక్షేప భువి లీలయా
ఆ వీరుడు వారి కాళ్లు పట్టుకుని, సులభంగా నేలమీదకు విసిరేశాడు.
ముష్టినా పాతయిత్వైవ దంతాన్కంఠమపీడయత్
తన ముష్టితో కొట్టి, వారి పళ్ళను పగలగొట్టి, గొంతును నలిపేశాడు.
ఏవం సీకోత్తరస్థానే స్మశానైకపదో ద్భవా
అలా, సీమ దాటి ఉన్న శ్మశానంలో ఒంటరిగా నిలబడి కనిపించాడు.
హత్వా తాం చాపి చిక్షేప ప్రతీచ్యామేవ లీలయా
వారిని సంహరించి, మళ్లీ సులభంగా పశ్చిమ దిశగా విసిరేశాడు.