పర్వతాదిమహాభారవహనం లీలయైవ చ
పర్వతాలు వంటి భారీ భారాలను సులభంగా మోయగలగడం.
అంగుల్యగ్రనిపాతేన భూమేః సర్వత్ర కమ్పనమ్
వేలి చివరతో భూమిని ఎక్కడైనా కంపించగలగడం.
చతుర్వింశతిః పూర్వాశ్చాప్యష్టావేతాశ్చ సిద్ధయః
మునుపటి ఇరవై నాలుగు, ఇంకా ఈ ఎనిమిది సిద్ధులు.
ఛాయావిహీననిష్పత్తిరింద్రియాణామదర్శనమ్
నిజమైన నీడ లేకుండా కనిపించడం, ఇంద్రియాలు కనిపించకుండా పోవడం.
దూరే చ శబ్దగ్రహణం సర్వశబ్దావగాహనమ్
దూరంలో ఉన్న శబ్దాలను వినగలగడం, అన్నీ శబ్దాల్లో లీనమవడం.
అష్టౌ వాతాత్మికాశ్చైన్ద్రే ద్వాత్రింశదపి పూర్వకాః
ఎనిమిది వాయువు స్వభావం కలవి, మునుపటి ముప్పై రెండు ఇంద్రునివి.
సర్వత్రాభిభవశ్చైవ సర్వగుహ్యనిదర్శనమ్
ప్రపంచంలో ఎక్కడైనా అధికారం కలిగి ఉండడం, అన్ని రహస్యాలను తెలిసికొనడం.
చత్వారింశచ్చ పూర్వాశ్చ సోమలోకే స్మృతాస్త్విమాః 1.2.55.
మునుపటి నలభై, ఇంకా ఇవి సోమలోకంలో గుర్తించబడినవిగా చెప్పబడ్డాయి.
సర్వభూత ప్రసాదత్వం మృత్యుకాలజయస్తథా
అన్ని జీవుల అనుగ్రహాన్ని పొందడం, మరణ సమయాన్ని జయించడం.
ఆకారేణ జగత్సష్టిస్తథానుగ్రహ ఏవ చ
రూపంతో జగత్తును సృష్టించడం, అలాగే అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించడం.
అసాదృశ్యమిదం వ్యక్తం నిర్వాణం చ పృథక్పృథక్
వేరుగా కనిపించే ప్రత్యేకత, విడివిడిగా మోక్షం కలగడం.
షట్పంచాశత్తథా పూర్వాశ్చతుఃషష్టిరిమే గుణాః
మునుపటి యాభై ఆరు, ఇంకా ఇవే అరవై నాలుగు లక్షణాలు.
జీవతో దేహభేదే వా సిద్ధ్యశ్చైతాస్తు యోగినామ్
బతికుండగా లేదా శరీరం విడిచినప్పుడు, ఈ సిద్ధులు యోగులకు లభిస్తాయి.
ఏతాన్గుణాన్నిరాకృత్య యుఞ్జతో యోగినస్తదా
ఈ లక్షణాలను వదిలిపెట్టి యోగులు యోగాన్ని ఆచరిస్తారు.
అణిమా లఘిమా చైవ మహిమా ప్రాప్తిరేవ చ
అణుత్వం, లఘుత్వం, మహత్త్వం, సాధన — ఇవన్నీ సిద్ధులు.
యత్ర కామావసాయిత్వం మాహేశ్వరపదస్థితాః
ఎక్కడ కోరికలపై నియంత్రణ ఉంటుందో, అక్కడ మహేశ్వరుని స్థితిని పొందినవారు ఉంటారు.
మహిమా శేషపూజ్యత్వాత్ప్రాప్తిర్నాప్రాప్యమస్య యత్
ప్రతి ఒక్కరి పూజకు అర్హత వల్లే మహత్త్వం వస్తుంది; సాధన అంటే, అతనికి సాధించలేనిది ఏదీ ఉండదు.
వశిత్వాద్వశితా నామ సప్తమీ సిద్ధిరుత్తమా 1.2.55.
నియంత్రణ వల్లే ఏడవదీ, అత్యుత్తమమైన సిద్ధి 'వశిత్వం' అని పిలవబడుతుంది.
ఐశ్వరం పదమాప్తస్య భవంత్యేతాశ్చ సిద్ధయః
దైవస్థితిని పొందినవారికి ఈ సిద్ధులు కలుగుతాయి.
ఏష ముక్త ఇతి ప్రోక్తో య ఏవం ముక్తిమాప్నుయాత్
ఈ విధంగా మోక్షాన్ని పొందినవారిని 'ముక్తుడు' అని అంటారు.
తథైవం సాత్మ్యమభ్యేతి యోగినామాత్మా పరాత్మనా
ఇలా యోగులకు వారి ఆత్మ పరమాత్మతో ఏకత్వాన్ని పొందుతుంది.
అత్రోపమాం వ్యాహరంతి యోగార్థం యోగినోఽ మలాః
ఇక్కడ యోగార్థం కోసం పవిత్రమైన యోగులు ఒక ఉపమానం చెబుతారు.
సముత్సృజతి నైకః సన్నుపమా సాస్తి యోగినః
ఒకరు అనేక రూపాల్లో ఉన్నా, అన్నిటిని వదిలిపెట్టినప్పుడు, అదే యోగికి ఉపమానం.
ధ్వస్తే యాంత్యన్యతో దుఃఖం న తేషాం సోపమా యతేః
బాధలు నశించి, వారు వేరే స్థితికి చేరినప్పుడు, ప్రయత్నించే యోగికి ఉపమానం ఉండదు.
కరోతి మృద్భాగచయముపదేశః స యోగినః
ఎలా మట్టి ముద్దల్ని పోగు చేస్తారో, అలాగే యోగికి ఉపదేశం ఉంటుంది.
వృక్షం విలుప్యమానం చ లబ్ధ్వా సిధ్యంతి యోగినః
వేరులు తీయబడుతున్న వృక్షాన్ని పొందినట్లయితే, యోగులు విజయాన్ని సాధిస్తారు.
సహ తేన వివర్ధేత యోగీ సిద్ధిముపాశ్నుతే
దానితో పాటు యోగి అభివృద్ధి చెంది, సిద్ధిని పొందుతాడు.
తుంగమార్గం విలోక్యైవం విజ్ఞాతం కి న యోగినామ్ 1.2.55.
ఈ విధంగా ఉన్న ఉన్నతమైన మార్గాన్ని చూసిన యోగులకు తెలియని విషయం ఏముంటుంది?
యేన నిష్పాద్యతే చార్థః స్వయం స్యాద్యోగసిద్ధయే
దానివల్లే కార్యం పూర్తవుతుంది; అదే యోగసిద్ధికి కారణమవుతుంది.
జ్ఞానానాం బహుతా యేయం యోగవిఘ్నకరీ హి సా
జ్ఞానమంతా ఎక్కువైతే, అది యోగానికి అడ్డంకి అవుతుంది.