అమరా దానవా దైత్యాః సిద్ధా విద్యాధరా నరాః
అమరులు, దానవులు, దైత్యులు, సిద్ధులు, విద్యాధరులు, మనుష్యులు—
స్వర్గస్త్వమపవర్గస్త్వం త్వమోంకారస్త్వమధ్వరః
నీవే స్వర్గం, నీవే మోక్షం; నీవే ఓంకారం, నీవే యజ్ఞం.
త్వమాదిర్మధ్యమంతశ్చ తస్థుషాం జగ్ముషామపి
నీవే స్థిరమైన వాటికీ, చలించేవాటికీ ఆదియూ, మధ్యమూ, అంతమూ.
పరేశః పరతః శాస్తా సర్వానుగ్రాహకః శివః
నీవే పరమేశ్వరుడు, నీవే పరాత్పర గురువు, నీవే అందరికీ దయచేసేవాడు, శివుడు.
యం దృష్ట్వా శరణం ప్రాప్తో నిఃశ్రేయసమవాప్నుయాత్
నీ రూపాన్ని చూసి ఆశ్రయం పొందినవాడు పరమ మంగళాన్ని పొందుతాడు.
తచ్ఛ్రుత్వైష కృపాం కుర్యాదవశ్యం సర్వతః శ్రుతిః
ఇది విని వేదమే అన్ని చోట్ల కరుణ చూపుతుంది.
తమేవ తైజసం స్తంభం ప్రణమ్య పరమేశ్వరమ్ హఠాత్తేన విరంచేన వార్యమాణోపి సస్మితమ్ ।। 1.3.2.14.
ఆ తేజోమయమైన స్తంభానికి, పరమేశ్వరుడికి నమస్కరించి, బ్రహ్మ దేవుడు అడ్డుకున్నా కూడా, హర్షంగా మళ్లీ ప్రయత్నించాడు.
కాలాంతక క్రతుధ్వంసిన్నీలకంఠేందుశేఖర
కాలాంతకా, యజ్ఞాలను నాశనం చేసేవాడా, నీలకంఠుడా, చంద్రశేఖరా,
జయ శంభో శివేశాన శర్వ త్ర్యంబక ధూర్జటే
జయహో శంభూ, శివా, ఈశానా, శర్వా, త్రినేత్రుడా, జటాధరా!
జయేశ ఖండపరశో శూలిన్పశుపతే హర
జయహో విజయానికి అధిపతీ, విరిగిన పరశు ధరించేవాడా, త్రిశూలధారి, పశుపతీ, హరా!
జయ రుద్ర మఖారాతే పినాకిన్ప్రమథాధిప
జయహో రుద్రా, యజ్ఞాలను సంహరించేవాడా, పినాకిని ధరించేవాడా, ప్రమథగణాధిపతీ!
జయ భీమ మృగవ్యాధ కృత్తివాసః కృపానిధే
జయహో భీమా, మృగవ్యతా, చర్మాన్ని ధరించేవాడా, కరుణాసముద్రా!
త్వదాజ్ఞయా మరుద్రాతి ఫణీ వహతి భూభరమ్
నీ ఆజ్ఞతో వాయుదేవుడు, సర్పుడు భూమిని మోయుతున్నారు.
జ్యోతీంషి సంచరంతే ఖే సర్వం త్వచ్ఛాసనాత్ప్రభో
ప్రభూ, నీ ఆజ్ఞతోనే ఆకాశంలో నక్షత్రాలు, గ్రహాలు సంచరిస్తున్నాయి.
విధాయ కల్పసే పుష్ట్యై సూతే సస్యాని మేదినీ
నీవు నిర్ణయించగా, భూమి పంటలను పండించి, సమృద్ధిని పెంచుతుంది.
అణిమాదిమహాసిద్ధినిఃసాధారణవైభవః
నీవు అణిమాది మహాసిద్ధులైన అసాధారణ వైభవాన్ని కలిగి ఉన్నావు.
విశుక్త్వే విస్మరామస్త్వాం స్మరామః సంకటేపి చ 1.3.2.14.
బంధనాల నుంచి విముక్తులైతే మేము నిన్ను మరచిపోతాము; కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు మాత్రం నిన్ను గుర్తుచేసుకుంటాము.
యదా విధిత్సేర్భక్తిం త్వం యదా చ ప్రావృణోషి తామ్
ప్రభూ! నీవు భక్తిని అనుగ్రహించినప్పుడు, అలాగే దాన్ని తీసివేసినప్పుడు—
ఇతి స్తుతస్సాంజలిబద్ధపాణినా పతిః పశూనామథ చక్రపాణినా
ఈ విధంగా అంజలితో ప్రార్థించగా, చక్రాన్ని ధరించిన పశుపతీ దేవుడు—
కైలాసకూటధవలం వృషేన్ద్రమధితస్థివాన్
కైలాస శిఖరంలా తెల్లగా ఉన్న వృషభంపై ఆయన ఎక్కారు.
జటాజూటవతా బాలచంద్రచూడేన మౌలినా
జటాజూటంతో, తలపై బాలచంద్రుడిని అలంకరించుకొని,
నాగకుండలిభిః ఫాలఫలకోద్భాసిలోచనైః
పాము కుండలాలతో, విస్తారమైన నుదిటి నుంచి మెరిసే కళ్లతో,
శూలం కపాలం డమరుం సారంగం పరశుం ధనుః
త్రిశూలం, ఖపాలం, డమరువు, జింక, పరశు, ధనుస్సు—all these he held.
శ్వసితోద్ధూలితాకారో గజచర్మోత్తరీయవాన్
ఆయన శరీరం ఊపిరితో పొడి పడినట్టుగా కనిపించింది; పై వస్త్రంగా ఏనుగు చర్మాన్ని ధరించారు.
పరిధానీకృతవ్యాఘ్రచర్మా తాభ్యామదర్శి సః
కిందటి వస్త్రంగా పులి చర్మాన్ని ధరించి, వారు ఆయనను చూశారు.
న కించిదపి జానానో ముమోహ చ సరోజభూః
ఏమీ తెలియని పద్మసంభవుడు బ్రహ్మా అయోమయానికి లోనయ్యాడు.
దృశాభినంద్య మాధవం ప్రసన్నయా మహేశ్వరః
ప్రసన్నమైన చూపుతో మహేశ్వరుడు మాధవుని ఆనందంగా చూశాడు.
జగాద చాధికారితామదాద్యువాం సముద్ధతౌ
సృష్టి ప్రారంభంలో మీ ఇద్దరికీ ఉన్న అధికారాన్ని గురించి ఆయన వివరించాడు.
పరీక్ష్య వైభవం మమ ప్రబోధవానభూద్ధరిః 1.3.2.15.
నా మహిమను పరీక్షించిన తరువాత హరి సత్యాన్ని గ్రహించాడు.
అశాసి పంచవక్త్రతా యదోపహాసితో హ్యహమ్
నన్ను అపహాస్యం చేసినప్పుడు, నీవు ఐదు ముఖాల కోరికపడ్డావు.