ఇతి జ్ఞాత్వా మహాభాగత్యక్త్వా శల్యాని కృత్స్నశః ౪౬.
ఈ విషయాన్ని తెలుసుకొని, మహాభాగ, అన్ని అడ్డంకులను పూర్తిగా విడిచిపెట్టు.
యోహి నష్టేష్వభీష్టేషు ప్రాప్తేష్వపి చ శోచతి ౪౬.
తనకు ఇష్టమైనవి పోయినా, కొత్తవి వచ్చినా, వాటి కోసం బాధపడేవాడు —
నమస్తుభ్యమబాలాయ బాలరూపాయ ధీమతే ౪౬.
బాలుడివై కనిపించే, జ్ఞానంతో నిండినవాడా, నీకు నమస్కారం.
బహవోఽపి మయా వృద్ధా దృష్టాశ్చోపాసితాః సదా ౪౬.
చాలా మంది వృద్ధులను నేను ఎప్పుడూ చూశాను, సేవ చేశాను కూడా.
యేన మే జన్మసందేహా నాశితా లీలయైవ చ ౪౬.
నా జన్మసందేహాలను ఎవరు సులభంగా తొలగించారో, వారివల్లే నాకు ఈ జ్ఞానం కలిగింది.
మహదేతత్సమాఖ్యేయమేకాగ్రః శ్రృణు తత్త్వతః ౪౬.
ఇది గొప్ప కథ. నీవు ఏకాగ్రతతో నిజాన్ని విను.
వైదిశే నగరే విప్రో నామ్నాఽసం ధర్మజాలికః ౪౬.
వైదిశ అనే నగరంలో ధర్మజాలికుడు అనే ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు.
వ్యాఖ్యాతా ధర్మశాస్త్రాణాం యథా సాక్షాద్బృహస్పతిః ౪౬.
ఆయన ధర్మశాస్త్రాలను బృహస్పతి లాగా వివరించేవాడు.
స్వయం చాతిదురాచారః పాపినామపి పాపరాట్ ౪౬.
కానీ తాను మాత్రం చాలా చెడ్డవాడు, పాపులలో అతి పెద్ద పాపి.
అసత్యభాషీ దమ్భీచ సదా ధర్మధ్వజీ ఖలః ౪౬.
అతడు ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పేవాడు, మోసగాడు, ధర్మాన్ని చూపిస్తూ దుర్మార్గి.
యస్మాజ్జాలికవజ్జాలం లోకేభ్యోఽహం క్షిపామి చ ౪౬.
నేను జాలికుడిలా, ప్రజలలో మాయాజాలాన్ని విస్తరించేవాడిని.
సోఽహం తైర్బహుభిశ్చీర్ణైః పాతకైరంత ఆగతే ౪౬.
అలా, ఎన్నో పెద్ద పాపాలు చేసి, వాటితో కూడి, నేను ఇక్కడికి వచ్చాను.
యమదుతైస్తతః కృష్టః స్మార్యమామః స్వచేష్టితమ్ ౪౬.
అప్పటికి యమదూతలు నన్ను లాగుతూ, నా చేసిన పనులన్నీ గుర్తు చేయించారు.
ఆత్మానం బహుధా నిందఞ్ఛాశ్వతీర్న్యవసం సమాః ౪౬.
అనేక విధాలుగా నన్ను నేనే నిందించుకుంటూ, నదికొండల వద్ద గడ్డి తింటూ సంవత్సరాలు గడిపాను.
సా చేన్ముహూర్తమాత్రం స్యాదపి ధన్యస్తతః పుమాన్ ౪౬.
ఒక క్షణమైనా ఎవరికైనా శుభం కలిగితే, అతడు నిజంగా అదృష్టవంతుడు.
యస్యాం ముహూర్తమాత్రేణ యుగైరపి న నశ్యతి ౪౬.
ఆ ఒక్క క్షణంలో కలిగిన శుభం యుగాలు గడిచినా నశించదు.
తైః సహాహం ప్రముక్తశ్చ కథంచిదవపీడితః ౪౬.
వారితో కలిసి ఎట్లాగో విడిపోవడం జరిగినా, నేను బాధపడి, పీడించబడ్డాను.
కీటోహమభవం పశ్చాత్తీరే సారస్వతే శుభే ౪౬.
తర్వాత, పవిత్రమైన సరస్వతి నది తీరం వద్ద నేను ఒక పురుగు అయ్యాను.
ఆగచ్ఛతో రథస్యాస్య శబ్దమశ్రౌషమున్నతమ్ ౪౬.
ఒక రథం దగ్గరికి వస్తుండగా, దాని గంభీరమైన శబ్దం నేను విన్నాను.
మార్గముత్సృజ్య దూరేణ ప్రపలాయనమాచరమ్ ౪౬.
ఆ మార్గాన్ని వదిలేసి, దూరంగా పారిపోవడం ప్రారంభించాను.
స మామపశ్యత్త్రస్తం చ కృపయా సంయుతో మునిః ౪౬.
ఆ సమయంలో, ముని కరుణతో నన్ను భయంతో ఉన్నదిగా చూశాడు.
విప్రజన్మని తస్యైవ ప్రభావాద్వ్యాససంగమః ౪౬.
ఆ మహర్షి ప్రభావంతో, బ్రాహ్మణ జన్మలో నాకు వ్యాసునితో కలవడం జరిగింది.
కిమేవం నశ్యసే కీట కస్మాన్మృత్యోర్బిభేషి చ ౪౬.
పురుగూ! నీవు ఇలా ఎందుకు నశిస్తున్నావు? మరణాన్ని ఎందుకు భయపడుతున్నావు?
ఇత్యుక్తో మతిమాన్పూర్వపుణ్యాద్వ్యాసం తదోచివాన్ ౪౬.
అలా అడిగినప్పుడు, పూర్వజన్మలోని పుణ్యంతో కూడిన జ్ఞానంతో నేను వ్యాసునితో మాట్లాడాను.
ఏతదేవ భయం మాన్య గచ్ఛేయమధమాం గతిమ్ ౪౬.
భగవన్! నాకు భయం ఇదే — నేను నీచమైన స్థితికి చేరిపోవచ్చు.
తాసు గర్భాదికక్లేశభీతస్త్రస్తోఽస్మి నాన్యథా॥ ౪౬.
ఆ జన్మల్లో, గర్భాదిక బాధలకు భయపడి, నేను భయంతో ఉన్నాను, వేరే కారణం లేదు.
మా భయం కురు సర్వాభ్యో యోనిభ్యశ్చ చిరాదివ ౪౬.
ఇప్పటినుంచి ఎప్పటికీ ఏ జన్మకూ భయపడవద్దు.
ఇత్యుక్తోహం కాలియేన తం ప్రణమ్య జగద్గురుమ్ ౪౬.
కాళియుడు ఇలా చెప్పిన తర్వాత, నేను జగద్గురువైన ఆయనకు నమస్కరించాను.
తతః కాకశ్రృగాలాదియోనిష్వస్మి యదాఽభవమ్ ౪౬.
ఆ తరువాత, కాకులు, నక్కలు వంటి జంతువుల జన్మల్లో నేను పుట్టాను.
తతో బహువిధా యోనీః పరిక్రమ్యాస్మి కర్షితః ౪౬.
తర్వాత, అనేక రకాల జన్మల్లో తిరుగుతూ, నేను బాధపడ్డాను.