అశుచిర్దేవతాశ్చైవ యదా పూజయతే నరః ౪౬.
ఒక అపవిత్రుడు దేవతలను పూజించినప్పుడు,
విమూఢశ్చాప్టయకార్యాణి తాని తాని నిషేవతే శుచిర్వాభ్యర్చయేద్యశ్చ తస్య చేదశుభం భవేత్॥ ౪౬.
అవివేకి మళ్ళీ మళ్ళీ తప్పుడు పనులు చేస్తూ ఉంటాడు; పవిత్రుడు పూజించినా, ఏదైనా అశుభం సంభవిస్తే,
తస్య పూర్వకృతం వ్యక్తం కర్మణాం కోటి ముచ్యతే ౪౬.
అతని గత జన్మలలో చేసిన పాపఫలితాలు స్పష్టంగా బయటపడతాయి, అనేక ఫలితాలు విడుదలవుతాయి.
సస్నౌ తీర్థేషు కస్మాచ్చ ఇతరో ముచ్యతే కథమ్ ౪౬.
ఒకరు తీర్థాలలో స్నానం చేస్తారు, మరొకరు ఎలా విముక్తి పొందుతారు? ఇది ఎలా జరుగుతుంది?
సీతాపహారమాపేదే రామోఽన్యో ముచ్యతే కథమ్ ౪౬.
రాముడు సీతను అపహరించాడు; మరొకరు ఎలా విముక్తి పొందగలుగుతారు?
ఇంద్రచంద్రరవివిష్ణుప్రముఖాః ప్రాప్నుయుః కృతమ్ ౪౬.
ఇంద్రుడు, చంద్రుడు, రవి, విష్ణువు మొదలైన వారు చేసిన పనుల ఫలితాన్ని పొందుతారు.
ముచ్యతే కోఽపి స్వకృతాన్నైవేతి శ్రుతినిర్ణయః ౪౬.
తన చేత చేసిన పనుల నుంచి ఎవరూ తప్పించుకోలేరు; ఇదే శాస్త్ర నిర్ణయం.
బహుభిర్జన్మభిర్భోజ్యం భుజ్యేతైకేన జన్మనా ౪౬.
అనేక జన్మల్లో అనుభవించాల్సిన ఫలితాన్ని ఒక్క జన్మలో అనుభవించవచ్చు.
యే తప్యంతే గతైః పాపైః శుచయో దేవతావ్రతాః ౪౬.
పవిత్రులు, దేవతావ్రతాలు పాటించే వారు, గత పాపాల వల్ల కలిగిన బాధలను అనుభవిస్తారు.
తస్మాద్దేవాః సదా పూజ్యాః శుచిభిః శ్రద్ధయాన్వితైః ౪౬.
కాబట్టి, పవిత్రులైన వారు, విశ్వాసంతో దేవతలను ఎప్పుడూ పూజించాలి.
స్వనుష్ఠితోఽపి ధర్మః స్యాత్క్లేశాయైవ వినాశివమ్ ౪౬.
సరైన విధంగా ఆచరించిన ధర్మమూ కూడా, నాశనం కాకపోయినా, కష్టాన్ని కలిగించవచ్చు.
భోక్తవ్యం స్వకృతం తస్మాత్పూజనీయః సదాశివః ౪౬.
తన చేత చేసిన పనిని అనుభవించక తప్పదు; అందువల్ల సదాశివుడిని ఎప్పుడూ పూజించాలి.
శుద్ధప్రజ్ఞ కిమేతచ్చ పాపినోఽపి నరా యదా ౪౬.
పవిత్రమనస్సున్నవాడా! పాపులు కూడా ఇలా చేయగలరంటే, ఇది ఏమిటి?
వ్యక్తం తైస్తమసా దత్తం దానం పూర్వేషు జన్మసు ౪౬.
వారు చీకటిలో చేసిన దానం, స్పష్టంగా, గత జన్మల్లో ఇచ్చినదే.
కిం తు యత్తమసా కర్మ కృతం తస్య ప్రభావతః ౪౬.
అయితే, అంధకారపు ప్రభావంతో చేసిన పని దానికి తగిన ఫలితాన్ని ఇస్తుంది.
భుక్త్వా పుణ్యఫలం యాతి నరకం సంశయః ౪౬.
పుణ్యఫలం అనుభవించిన తరువాత, మనిషి నరకానికి వెళ్తాడు — ఇది నిస్సందేహం.
ఇహైవైకస్య నాముత్ర అముత్రైకస్య నో ఇహ ౪౬.
ఈ లోకంలో ఒక్కొక్కరికి తన పుణ్యమే ఉపయోగపడుతుంది; పరలోకంలో కూడా తనదే, ఇతరులది కాదు.
పూర్వోపాత్తం భవేత్పుణ్యం భుక్తిర్నైవార్జయన్త్యపి ౪౬.
మునుపు సంపాదించిన పుణ్యం మిగిలి ఉంటుంది; అనుభవించడంవల్ల కొత్త పుణ్యం కలగదు.
పూర్వోపాత్తం యస్య నాస్తి తపోభిశ్చార్జయత్యపి ౪౬.
మునుపు సంపాదించిన పుణ్యం లేని వారికి, ఎంత తపస్సు చేసినా అది లభించదు.
పూర్వోపాత్తం యస్య నాస్తి పుణ్యం చేహాపి నార్జయేత్ ౪౬.
మునుపు సంపాదించిన పుణ్యం లేనివారు, ఈ లోకంలో కూడా పుణ్యం సంపాదించలేరు.
ఇతి జ్ఞాత్వా మహాభాగత్యక్త్వా శల్యాని కృత్స్నశః ౪౬.
ఈ విషయాన్ని తెలుసుకొని, మహాభాగ, అన్ని అడ్డంకులను పూర్తిగా విడిచిపెట్టు.
యోహి నష్టేష్వభీష్టేషు ప్రాప్తేష్వపి చ శోచతి ౪౬.
తనకు ఇష్టమైనవి పోయినా, కొత్తవి వచ్చినా, వాటి కోసం బాధపడేవాడు —
నమస్తుభ్యమబాలాయ బాలరూపాయ ధీమతే ౪౬.
బాలుడివై కనిపించే, జ్ఞానంతో నిండినవాడా, నీకు నమస్కారం.
బహవోఽపి మయా వృద్ధా దృష్టాశ్చోపాసితాః సదా ౪౬.
చాలా మంది వృద్ధులను నేను ఎప్పుడూ చూశాను, సేవ చేశాను కూడా.
యేన మే జన్మసందేహా నాశితా లీలయైవ చ ౪౬.
నా జన్మసందేహాలను ఎవరు సులభంగా తొలగించారో, వారివల్లే నాకు ఈ జ్ఞానం కలిగింది.
మహదేతత్సమాఖ్యేయమేకాగ్రః శ్రృణు తత్త్వతః ౪౬.
ఇది గొప్ప కథ. నీవు ఏకాగ్రతతో నిజాన్ని విను.
వైదిశే నగరే విప్రో నామ్నాఽసం ధర్మజాలికః ౪౬.
వైదిశ అనే నగరంలో ధర్మజాలికుడు అనే ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు.
వ్యాఖ్యాతా ధర్మశాస్త్రాణాం యథా సాక్షాద్బృహస్పతిః ౪౬.
ఆయన ధర్మశాస్త్రాలను బృహస్పతి లాగా వివరించేవాడు.
స్వయం చాతిదురాచారః పాపినామపి పాపరాట్ ౪౬.
కానీ తాను మాత్రం చాలా చెడ్డవాడు, పాపులలో అతి పెద్ద పాపి.
అసత్యభాషీ దమ్భీచ సదా ధర్మధ్వజీ ఖలః ౪౬.
అతడు ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పేవాడు, మోసగాడు, ధర్మాన్ని చూపిస్తూ దుర్మార్గి.