బహూదకస్య కుండస్య తీరస్థం లింగముత్తమమ్ ౪౬.
చాలా నీరు ఉన్న కుండకు ఒడ్డున ఒక అద్భుతమైన లింగం ఉంది.
ప్రణమ్య చాగ్రతస్తస్థౌ ప్రబద్ధకరసంపుటః ౪౬.
ఆయన నమస్కరించి, చేతులు జోడించి ఆ లింగం ముందే నిలబడ్డాడు.
స్రష్టారమస్య జగతశ్చేత్పశ్యామి సదాశివమ్ ౪౬.
ఈ జగత్తుకు సృష్టికర్త అయిన సదాశివుడిని నేను చూస్తున్నాను.
అపూర్యమాణం తవ కిం జగత్సంసృజనం వినా ౪౬.
ప్రపంచ సృష్టి లేకుండా, నీకు నిండకపోవడం వల్ల ఉపయోగం ఏముంది?
సచేతనేన శుద్ధేన రాగాదిరహితేన చ ౪౬.
స్పష్టమైన మనస్సుతో, నిర్మలంగా, మోహం లేని హృదయంతో,
నిర్వైరేణ సమేనాథ సుఖదుఃఖభవాభవైః ౪౬.
వైరము లేకుండా, ఆనందం, బాధ, జననం, అజననం అన్నిటిలో సమభావంతో, ఓ ప్రభూ,
కాంశ్చిత్స్వర్గేథ నరకే పాతయంస్త్వం సదాశివ ౪౬.
కొంతమందిని స్వర్గానికి, మరికొంతమందిని నరకానికి నీవే పంపిస్తావు, ఓ సదాశివా,
ఇష్టైః పుత్రాదిభిర్నాథ వియుక్తా మానవా హ్యమీ ౪౬.
ప్రభూ! ఈ మనుషులు తమకు ప్రియమైన కుమారులు మొదలైనవారి నుండి వేరుపడుతున్నారు,
అతీవ నోచితం సర్వమేతదీశ్వర సర్వథా ౪౬.
ఈ విధంగా జరిగేవి అన్నీ, ఓ ఈశ్వరా, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ శ్రేయస్కరమైనవి కావు,
ఏవంవిధేన సంసారచారిత్రేణ విమోహితాః ౪౬.
ఇలాంటి లోకజీవితపు ప్రవర్తన వల్ల మనుషులు మోహమునకు లోనవుతున్నారు,
మరణాంతమేవ యాస్యామి స్థాస్యే సంచింతయన్నదః ౪౬.
ఆ ఆలోచనతోనే నేను మరణాంతం వరకు ఉంటాను, దానిని మనస్సులో ఉంచుకుంటాను,
తతశ్చతుర్థే దివసే బహూకతటే శుభే ౪౬.
అనంతరం, నాల్గవ రోజున, పవిత్రమైన నది ఒడ్డున,
కృశోతీవ గలత్కుష్ఠీ ప్రముహ్యంశ్చ పదేపేద ౪౬.
అతడు బలహీనంగా, కుష్టురోగం కరిగిపోతూ, నడవడంలో తడబడుతూ,
అహో సురూపసర్వాంగ కస్మాద్దుఃఖీ భవానపి ౪౬.
అయ్యో! నీవు అందమైన అవయవాలతో ఉన్నావు, అయినా ఎందుకు బాధపడుతున్నావు?
శ్రుత్వా తత్కారణం సర్వం బాలో దీనమనా బ్రవీత్ ౪౬.
అది విన్న బాలుడు, మనస్సు దిగులుతో, ఆ కారణాన్ని వివరించాడు,
సంపూర్ణేంద్రియగాత్రా యన్మర్తుమిచ్ఛంతి వై వృథా ౪౬.
అవయవాలు సంపూర్ణంగా ఉన్నవారు, మరణించాలనుకుంటే, అది వ్యర్థమే,
తదహో భారతం ఖండం సత్యాయుషి త్యజేద్ధి కః ౪౬.
నిజమైన ఆయుష్షుతో ఉన్నవాడు, భారతదేశాన్ని వదిలిపెట్టే వాడు ఎవరు?
అశక్తశ్చలితుం వాపి మర్తుమిచ్ఛామి నాపి చ ౪౬.
నడవలేకపోతున్న నేను, మరణించాలన్నా, చేయలేను, చేయాలన్నా, మనసు లేదు,
సంతోషోఽప్యుచితస్తుభ్యం దేహం యస్య దృఢం త్విదమ్ ౪౬.
బలమైన దేహం ఉన్న నీకు సంతృప్తి తగినదే,
క్షణేక్షణే చ తత్కుర్యాం భుజ్యతే యద్యుగేయుగే ౪౬.
ప్రతి క్షణం, ప్రతి యుగంలో అనుభవించదగినదైతే, దానిని చేయాలి,
సోఽప్యన్యదిచ్ఛతే చేచ్చ కోఽన్యస్తస్మాదచేతనః ౪౬.
అతడే ఇంకేదైనా కోరుకుంటే, అతడికంటే మరింత జ్ఞానం లేనివాడు ఇంకెవడు?
దివసే దివసే మూఢమావశంతి న పండితమ్ ౪౬.
ప్రతి రోజూ, మూర్ఖులు ఇతరులవశమవుతారు, జ్ఞానులు మాత్రం కాదు.
మూలఘాతిషు సజ్జంతే బుద్ధిమంతో భవద్విధాః ౪౬.
మీ వంటి జ్ఞానులు మూలాన్ని తాకే విషయాలపైనే మనస్సు పెట్టుతారు.
శ్రుతిస్మృత్యవిరుద్ధా సా బుద్ధిస్త్వయ్యస్తి నిర్మలా ౪౬.
మీలో ఉన్న ఆ నిర్మలమైన బుద్ధి వేదాలకు, స్మృతులకు విరుద్ధంగా ఉండదు.
శారీరమానసైర్దుఃఖైర్న సీదంతి భవద్విధాః ౪౬.
మీ వంటి వారు శరీర సంబంధమైనా, మనస్సు సంబంధమైనా బాధలకు లోనవ్వరు.
ఆపత్సు చ న ముహ్యంతి నరాః పండితబుద్ధయః ౪౬.
పండితులు ఎంతటి కష్టాల్లోనైనా గందరగోళానికి లోనవ్వరు.
తయోర్వ్యాససమాసాభ్యాం శమోపాయమిమం శ్రృణు ౪౬.
ఇప్పుడు నేను చెప్పే శాంతిని పొందే మార్గాన్ని సంక్షిప్తంగానూ, విస్తృతంగానూ వినండి.
చతుర్భిః కారణైర్దుఃఖం శీరీరం మానసం చ యత్ ౪౬.
శరీర, మనస్సు సంబంధమైన బాధలు నాలుగు కారణాల వల్ల కలుగుతాయి.
ద్విప్రకారం మహాకష్టం ద్వయోరేతదుదాహృతమ్ ౪౬.
ఈ రెండు విధాలుగా ఉండే గొప్ప కష్టం రెండింటికీ వర్తిస్తుంది.
అయఃపిండేన తప్తేన కుంభసంస్థమివోదకమ్ ౪౬.
ఎర్రగా కండిపోయిన ఇనుపగుండుతో మడిగిన నీరు మంటపడి వేడెక్కినట్లు,