యదేకే స్థావరాః కీటాః పతంగా మానుషాదికాః పిబ క్రీడనకైః సార్ధం భోగాన్సత్యమిదం భువి॥ ౪౫.
కొంతమంది స్థావరాలు, పురుగులు, పక్షులు, మనుషులు మొదలైనవారు ఈ భూమిపై ఆటపాటలతో కూడిన సుఖాలను అనుభవిస్తున్నారు — ఇది నిజం.
ఇత్యేతైరముఖైర్వాక్యైరయుక్తైరసమంజసైః॥ ౪౫.
ఇలాంటి ముఖం లేని, అనర్ధకమైన, అసంబద్ధమైన మాటలతో,
సత్యవ్రతస్య నాకమ్పన్నందభద్రో మహామనాః ౪౫.
సత్యవ్రతుడు మహాత్ముడు కదలలేదు, నందభద్రుడూ స్థిరంగా ఉన్నాడు.
యద్భవానాహ ధర్మిష్ఠాః సదా దుఃఖస్య భాగినః ౪౫.
మీరు చెప్పింది, ధర్మబద్ధులు ఎప్పుడూ దుఃఖాన్ని అనుభవిస్తారని.
వధబంధపరిక్లేశాః పుత్రదారాది పంచతా ౪౫.
హత్య, బంధనం, బాధలు, కుమారులు భార్య మొదలైనవారి నష్టం —
అయం సాధురహో కష్టం కష్టమస్య మహాజనాః ౪౫.
ఈ సద్గుణుడు ఎంత బాధపడుతున్నాడో చూడండి; గొప్పవారు కూడా ఎక్కువగా బాధపడతారు.
దారాదిద్రవ్యలోభార్యం విశతః పాపినో గృహే ౪౫.
భార్యలు ఇతర వస్తువుల పట్ల లోభంతో పాపులు ఇళ్లలోకి ప్రవేశిస్తారు.
యథాస్య జగతో బ్రూషే నాస్తి హేతుర్మహేశ్వరః ౪౫.
ఈ లోకానికి కారణం లేదని మీరు అంటారు; కాని మహేశ్వరుడే కారణం.
యచ్చ బ్రవీషి పాషాణం మిథ్యా లింగం సమర్చసి ౪౫.
నీవు చెబుతున్నదీ, నీవు ఒక రాయి ని శివలింగంగా పూజిస్తున్నావని —
బ్రహ్మాదాయః సురా సర్వే రాజానశ్చ మహర్ద్ధికాః ౪౫.
బ్రహ్మ మొదలుకొని అన్ని దేవతలు, మహారాజులు —
స్వనామకాని చిహ్నాని తేషాం లింగాని సంతి చ ౪౫.
వారివారి పేర్లు, గుర్తులు ఉన్న లింగాలు ఉన్నాయి —
ప్రతిష్ఠాప్య పురా బ్రహ్మా పుష్కరే నీలలోహితమ్ ౪౫.
పూర్వం బ్రహ్మ, పుష్కరంలో నీలం-ఎరుపు రంగు లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు —
విష్ణునాపి నిహత్యాజౌ రావణం పయసాంనిధేః ౪౫.
విష్ణువు, పాలసముద్రం దగ్గర రావణుడిని సంహరించి —
వృత్రం హత్వా పురా శక్రో మహేంద్రే స్థాప్య శంకరమ్ ౪౫.
ఇంద్రుడు, పురాతన కాలంలో వృత్రాసురుడిని సంహరించి, మహేంద్రపర్వతంలో శంకరుని ప్రతిష్ఠించాడు —
స్థాపయిత్వా శివం సూర్యో గంగాసాగరసంగమే ౪౫.
సూర్యుడు, గంగాసముద్ర సంగమంలో శివుని ప్రతిష్ఠించాడు —
కాశ్యాం యమశ్చ ధనదః సహ్యే గరుడకశ్యపౌ ౪౫.
కాశీలో యముడు, సహ్యపర్వతంలో కుబేరుడు, గరుడుడు, కశ్యపుడు —
అస్మిన్నేవ స్తంభతీర్థే కుమారేణం గుహో విభుః ౪౫.
ఇక్కడే ఈ స్థంభతీర్థంలో కుమారుడు, గుహుడు మహాశక్తితో ప్రతిష్ఠించాడు —
ఏవమన్యైః సురైర్యాని పార్థివైర్మునిభిస్తథా ౪౫.
ఇలా, ఇతర దేవతలు, రాజులు, మునులు కూడా —
పృథివీవాసినః సర్వే యే చ స్వర్గనివాసినః ౪౫.
భూమిపై నివసించే వారు, స్వర్గంలో ఉండే వారందరూ —
యచ్చ బ్రవీషి గీర్వాణా న సంతి సన్తి చేత్కుతః ౪౫.
నీవు చెబుతున్నదీ, గంధర్వులు లేరు అంటావు — వారు లేరు అయితే, వారు ఎక్కడి నుండి వచ్చారు —
రంకవత్కిం స్మ తే దేవా యాచంతాం త్వాం కులత్థవత్ ౪౫.
దేవతలు బిక్షగాళ్లలా, నిన్ను కొంత కొర్రకుదురు అడుగుతున్నట్టు ఉన్నారా —
స్వబావాన్నైవ సర్వార్థాః సంసిద్ధా యది తే మతే ౪౫.
నీ అభిప్రాయం ప్రకారం, అన్ని విషయాలు సహజంగానే జరుగుతాయంటే —
బదరీమంతరేణాపి దృశ్యంతే కణ్టకా న హి ౪౫.
బదరిపండు చెట్టు లేకపోయినా, ముల్లు కనిపిస్తాయి కదా —
యచ్చ బ్రవీషి పశ్వాద్యాః సుఖినో ధన్యకాస్త్వమీ ౪౫.
నీవు చెప్పినదీ, పశువులు మొదలైనవి సుఖంగా, ధనికులుగా ఉన్నారని —
తామసా వికలా యే చ కష్టం తేషాం చ శ్లాఘ్యతామ్ ౪౫.
అజ్ఞానంగా, వికలాంగంగా ఉన్నవారి కష్టాన్ని గొప్పదిగా అంటారు —
సత్యం తవ వ్రతం మన్యే నరకాయ త్వయాఽఽదృతమ్ ౪౫.
నీ వ్రతం నిజమేనని నేను భావిస్తున్నాను, కానీ నీవు దాన్ని నరకానికి స్వీకరించావు —
ఆదావాడంబరేణైవ ధ్రువతోఽజ్ఞానమేవ మే ౪౫.
ప్రారంభంలో నేను వాగ్వాదంతోనే ఉన్నాను. నిజంగా, నాకు అప్పుడు అజ్ఞానం మాత్రమే ఉండేది.
మాయావినాం హి బ్రువతాం వాక్యం చాండబరావృతమ్ ౪౫.
మాయాచేసేవారు మాట్లాడే మాటలు ఎప్పుడూ పుకార్లతో, అర్థంలేని గొప్పతనంతో కప్పబడి ఉంటాయి.
ఆదౌ మధ్యే తథా చాంతే యేషాం వాక్యమదోషవత్ ౪౫.
ప్రారంభంలో, మధ్యలో, చివరలో కూడా ఎవరి మాటలు తప్పులేకుండా ఉంటాయో వారు నిజంగా గొప్పవారు.
త్వయాన్యథా ప్రతిజ్ఞాతముక్తం చైవాన్యథా పునః ౪౫.
నువ్వు ఒకటి వాగ్దానం చేసి, మళ్లీ వేరేలా మాట్లాడావు.