వణిక్సంపూజయామాస త్రికాలం చ కృతాదరః ౪౫.
ఒక వాణికుడు, భక్తితో, రోజుకు మూడుసార్లు ఆ లింగాన్ని పూజించాడు.
నాజ్ఞాతం తస్య కించిచ్చ యద్ధర్మేషు ప్రకీర్త్యతే ౪౫.
ధర్మ విషయాల్లో చెప్పబడిన ఏది అతనికి తెలియనిది లేదు.
కర్మణా మనసా వాచా ధర్మమేనముపాశ్రితః ౪౫.
కర్మతో, మనసుతో, మాటతో, అతడు ఈ ధర్మాన్ని ఆశ్రయించాడు.
విదోషో యో హి సర్వత్ర నిశ్చిత్యైవం వ్యవస్థితః ౪౫.
ఏ విషయంలోనూ దోషం లేని వాడు, ఇలా నిర్ణయించి స్థిరంగా ఉన్నాడు.
నిర్మథ్య నన్దభద్రేణ ఆహృతం తన్నిశామయ ౪౫.
నందభద్రుడు మథించి తీసుకొచ్చినదాన్ని విను.
పరిచ్ఛిన్నైః కాష్ఠతృణైః శరణం తేన కారితమ్ ౪౫.
పగిలిన కట్టెలు, గడ్డి వాడి, అతడు ఒక ఆశ్రయం నిర్మించాడు.
సర్వభూతేషు వాణిజ్యమల్పలాభేన సోఽచరత్ ౪౫.
అన్ని జీవుల్లో, తక్కువ లాభంతో వాణిజ్యం చేశాడు.
అమాయయైవ భూతేభ్యో విక్రీణాత్యస్య సద్వ్రతమ్ ౪౫.
అతడు మాయ లేకుండా, జీవులకు అమ్మాడు — ఇదే అతని శుభవ్రతం.
దోషమేనం వినిశ్చిత్య శ్రృణు తం పాండునన్దన ౪౫.
ఈ లోపాన్ని గ్రహించి విను, ఓ పాండునందన.
యజన్యజ్ఞైర్జగద్ధంతి స్వం చాంధతమసం నయేత్ ౪౫.
యజ్ఞయాగాలతో లోకాన్ని నాశనం చేసి, తనను తాను అంధకారంలోకి నడిపిస్తాడు.
ఆదిత్యాజ్జాయతే వృష్టిర్వృష్టేరన్నం తతః ప్రజాః ౪౫.
సూర్యుని వల్ల వర్షం వస్తుంది; వర్షం వల్ల అన్నం పుడుతుంది; ఆ అన్నం వల్ల ప్రజలు పుడతారు.
చౌరప్రాయస్య కలుషాజ్జన్మ జాయేజ్జనస్య హి ౪౫.
చోరీ వల్ల కలిగే అపవిత్రతతోనే ప్రజల జననం ఎక్కువగా జరుగుతుంది.
పశవో లకుటైర్హన్యుర్యజమానం మృతం హతాః ౪౫.
పశువులను కర్రలతో కొడతారు; యజమానుడు చనిపోయిన తర్వాత అతనిని హతమార్చినట్లే.
యజ్ఞ ఏవం విచార్యాసౌ యజ్ఞసారం సమాస్థితః ౪౫.
యజ్ఞాన్ని ఇలా విచారించి, యజ్ఞసారాన్ని అనుసరిస్తాడు.
నైవేద్యం హవిషశ్చైవ యజ్ఞోఽయం హి వికల్మషః ౪౫.
నైవేద్యం, హవిస్సు—ఈ యజ్ఞం నిజంగా పాపరహితం.
కేచిచ్ఛంసన్తి సంన్యాసం నన్దభద్రో న మన్యతే ౪౫.
కొంతమంది సంయాసాన్ని ప్రశంసిస్తారు, కానీ నందభద్రుడు అంగీకరించడు.
ఉభయభ్రష్ట ఏవాసౌ భిన్నా భూమిర్వినశ్యతి ౪౫.
అతడు రెండింటినీ కోల్పోయినవాడే; విడిపోయిన భూమి నశిస్తుంది.
కస్యచిన్నైవ కర్మాణి శపతే వా ప్రశంసతి ౪౫.
ఎవరిపనినీ శపించడు, ప్రశంసించడు కూడా.
న ద్వేష్టి నో కామయతే న విరుద్ధోఽనురుధ్యతే ౪౫.
అతడు ద్వేషించడు, ఆశపడడు; వ్యతిరేకంగా ఉండడు, ఆకర్షించబడడు.
అభయః సర్వభూతేభ్యో యథాంధబధిరాకృతిః ౪౫.
అతడు అందరికీ భయరహితుడు, అంధుడు, చెవిటివాడిలా కనిపిస్తాడు.
కారణాద్ధర్మమన్విచ్ఛన్న లోభం చ తతశ్చరన్॥ ౪౫.
ఒక కారణంతో ధర్మాన్ని కోరుతూ, ఆ తరువాత లోభంతో ప్రవర్తిస్తాడు.
వివిచ్య నందభద్రస్తత్సారం మోక్షేషు జగృహే ౪౫.
ఆ సారాన్ని తెలుసుకొని, నందభద్రుడు మోక్ష మార్గాల్లో దాన్ని స్వీకరించాడు.
యస్యాం ఛిందంతి వృషణా వృషాణాం చైవ నాసికామ్ ౪౫.
అందులో వృషభాల వృషణాలను, ముక్కులను కోస్తారు.
బహుదంశమయాన్దేశాన్నయంతి బహుకర్దమాన్ ౪౫.
వారు అనేక కాటే పురుగులు, మట్టితో నిండిన ప్రాంతాలకు తీసుకెళ్తారు.
మన్యంతే భ్రూణహత్యాపి విశిష్టా నాస్య కర్మణః ౪౫.
బ్రూణహత్య కూడా ఈ కార్యానికి మించినదని వారు భావిస్తారు.
భూమిం భూమిశయాంశ్చైవ హంతి కాష్ఠమయోముఖమ్ ౪౫.
వాడు భూమిని, భూమిపై పడుకున్నవారిని, కలప లేదా ఇనుప ఆయుధంతో హతమార్చుతాడు.
ఆదిత్యశ్చంద్రమా వాయుః ప్రభూత్యైవ చ తాంస్తు యః ౪౫.
సూర్యుడు, చంద్రుడు, గాలి మొదలైన శక్తులు ఎవరు అయినా సరే,
అజోఽగ్నిర్వరుణో మేషః సూర్యశ్చ పృథివీ విరాట్ ౪౫.
అజుడు, అగ్ని, వరుణుడు, మేషం, సూర్యుడు, భూమి, విరాట్ ఇవన్నీ కూడి,
ఏవంవిధసహస్రైశ్చ యుతా దోషైః కృషిః సదా ౪౫.
ఇలాంటి వేలాది దోషాలతో కూడిన వ్యవసాయం ఎప్పుడూ ఉంటుంది.
ధర్మే దద్యాత్పశూన్వృద్ధాన్పుష్యాదేషా కృషిః కుతః ౪౫.
ధర్మబద్ధంగా వృద్ధమైన పశువులను ఇస్తే, ఈ వ్యవసాయం ఎలా పవిత్రంగా ఉంటుంది?