భృత్యానాం చ పరిత్యాగః సాధుబంధుతపస్వినామ్ ౪౧.
ఉపాధ్యాయులు, మంచి వారు, బంధువులు, తపస్సు చేసే వారిని వదిలిపెట్టడం.
శివాశ్రమతరూణాం చ పుష్పారామవినాశనమ్ ౪౧.
పుణ్య ఆశ్రమాలకు లేదా పవిత్ర వృక్షాలకు చెందిన పుష్పవాటికలను నాశనం చేయడం.
యజ్ఞారామతడాగాదిదారాపత్యస్య విక్రయః ౪౧.
యజ్ఞస్థలాలు, చెరువులు, భార్యలు, పిల్లలను అమ్మడం.
స్త్రీధనాన్యుపజీవంతి స్త్రీభిరత్యంతనిర్జితాః ౪౧.
స్త్రీల సంపదపై ఆధారపడి జీవించే వారు, స్త్రీల చేత పూర్తిగా జయించబడిన వారు.
ఋణానామప్రదానం చ మిథ్యాఘృద్ధ్యుపజీవనమ్ ౪౧.
ఋణాలు తీర్చకపోవడం, అబద్ధమైన లోభంతో జీవించడం.
విషమారణయంత్రాణాం ప్రోయగో మూలకర్మణామ్ ౪౧.
విషాలు, పాశాలు, హానికరమైన మూలికలు వాడి ప్రాణహానికి ప్రయత్నించడం.
జిహ్వాకామోపభో గార్థం యస్యారంభః స్వకర్మసు ౪౧.
రుచికోసం లేదా ఆనందం కోసం మాత్రమే పనులు ప్రారంభించే వారు.
వ్రాత్యతా వ్రతసంత్యాగః సర్వాహారనిషేవణమ్ ౪౧.
వెదురు, వ్రతాలను వదిలిపెట్టడం, ఏదైనా తినడంలో తేడా లేకుండా ఉండటం.
దేవాగ్నిగురుసాధూనాం నిందా గోబ్రాహ్మణస్య చ ౪౧.
దేవతలు, అగ్ని, గురువులు, సద్గురు, ఆవులు, బ్రాహ్మణులను నిందించడం.
ఉత్సన్నపతృదేవేజ్యాః స్వకర్మత్యాగినశ్చ యే ౪౧.
పితృదేవతలకు పూజలు నిలిపివేసిన వారు, తమ కర్తవ్యాలను వదిలేసిన వారు.
పర్వకాలే దివా చాప్సు వియోనౌ పశుయోనిషు ౪౧.
పర్వదినాల్లో, పగలు సమయంలో, నీటిలో, ఆకాశంలో, జంతువులలో ఎక్కడైనా—
స్త్రీపుత్రమిత్రసుహృదామాశాచ్ఛేదకరాశ్చ యే ౪౧.
స్త్రీలు, పిల్లలు, స్నేహితులు, మిత్రుల ఆశలను నాశనం చేసే వారు—
భేత్తా తడాగకూపానాం సంక్రమాణాంరసస్య చ ౪౧.
చెరువులు, బావులు, వంతెనలు పగలగొట్టేవారు, రసం దొంగిలించేవారు—
ఇత్యేతైశ్చ నరాః పాపైరుపపాతకినః స్మృతాః ౪౧.
ఇలాంటి వారు, వీరి వంటి పాపాలు చేసే వారు చిన్నపాటి పాతకులు అని చెప్పబడతారు.
యే గోబ్రాహ్మణకన్యానాం స్వామిమిత్రతపస్వినామ్ ౪౧.
ఆవులు, బ్రాహ్మణులు, కన్యలు, యజమానులు, మిత్రులు, తపస్సు చేసే వారిని బాధించే వారు—
పరశ్రియాభితప్యంతే హీనాం సవంతి యే స్త్రియామ్ ౪౧.
ఇతరుల ధనాన్ని ఆశపడేవారు, తక్కువ స్థాయిలో ఉన్న స్త్రీతో సంభోగించేవారు—
గోష్ఠాగ్నిజలరథ్యాసు తరుచ్ఛాయానగేషు చ ౪౧.
గోశాలలో, అగ్ని దగ్గర, నీటివద్ద, రహదారులపై, చెట్ల నీడలో, గుడిలో—
గీతవాద్యరతా నిత్యా మత్తాః కిలకిలాపరాః ౪౧.
ఎప్పుడూ పాటలు పాడటంలో, వాద్యాలలో మునిగిపోయి, మత్తులో, శబ్దం చేస్తూ తిరిగేవారు—
కూటశాసనకర్తారః కూటయుద్ధకరాశ్చ యే ౪౧.
తప్పు తీర్పులు చెప్పేవారు, మోసం చేసే యుద్ధాలు చేసే వారు—
మిథ్యాప్రసాదితో వాక్యమాకర్ణయతి యః శనైః ౪౧.
తప్పుగా పొగడబడినప్పుడు, ఆ మాటలు నిశ్శబ్దంగా వినేవాడు—
యో భార్యాపుత్రమిత్రాణి బాలవృద్ధకృశాతురాన్ ౪౧.
భార్య, పిల్లలు, స్నేహితులు, చిన్నవారు, వృద్ధులు, బలహీనులు, అనారోగ్యంతో ఉన్నవారిని వదిలిపెట్టేవాడు—
యః స్వయం మృష్టమశ్నాతి విప్రాయాన్యత్ప్రయచ్ఛతి ౪౧.
తానే మంచి ఆహారం తిని, బ్రాహ్మణుడికి వేరే దాన్ని ఇచ్చేవాడు—
నియమాన్స్వయమాదాయ యే త్యజంత్యజితేంద్రియాః ౪౧.
తానే నియమాలు తీసుకుని, ఇంద్రియాలను నియంత్రించుకోలేక వాటిని వదిలేసేవారు—
దుర్బలాన్నైవ పుష్ణంతి ప్రణష్టార్థా ద్విషంతి చ ౪౧.
బలహీనులను పోషించని వారు, సంపద కోల్పోయినవారిని ద్వేషించే వారు—
తేషా మదత్త్వా చాశ్రంతి చికిత్సంతి న రోగిణః ౪౧.
వారు నాకు దక్కిన దానం లేకుండా మందులు ఇవ్వరు, రోగులను చికిత్స చేయరు—
హీనవర్ణాత్మవృత్తిశ్చ వైద్యో ధర్మధ్వజీ చ యః ౪౧.
తక్కువ స్వభావం గల వైద్యుడు, జీవనోపాధి కోసం మాత్రమే వైద్యం చేసే వాడు, బయటకు ధార్మికుడిలా నటించే వాడు—
సదా దణ్డరుచిర్యశ్చ యో వా దణ్డరుచిర్న హి ౪౧.
ఎప్పుడూ శిక్షించడాన్ని ఇష్టపడేవాడు, లేదా శిక్షించడాన్ని అసహ్యపడేవాడు—
యస్య రాజ్ఞః ప్రజా రాష్ట్రే పచ్యతే నరకేషు సః ౪౧.
ఎవరి రాజ్యంలో ప్రజలు బాధపడతారో, ఆ రాజు నరకంలో తానే తపించబడతాడు.
ఆలస్యోపహతో రాజా వ్యసనీ నరకం వ్రజేత్ ౪౧.
ఆలస్యంతో, దురాచారంతో బాధపడే రాజు నరకంలో పడతాడు.
యద్వాతద్వా పరద్రవ్యమపి సర్షపమాత్రకమ్ ౪౧.
బలవంతంగా గానీ, మోసంతో గానీ, ఇతరుల సొత్తు — గింజంతైనా — తీసుకుంటే,