ఏతేన శ్రుతిశాస్త్రాణి పురాణం చ వృతైవ కిమ్ ౪౦.
దీనివల్ల శ్రుతి, శాస్త్రాలు, పురాణం అన్నీ కలిసిపోతాయి — ఇంకేమైనా అవసరమా?
ముగ్ధాః సర్వేఽభవన్దక్షా యే హి వేదం గతా హ్యను ౪౦.
వివేకం లేకుండా వేదాన్ని అనుసరించినవారు అందరూ మాయలో పడి, సహనం కోల్పోయారు.
తిష్ఠంతి రాజసా మధ్యే హ్యధో గచ్ఛంతి తామసాః ౪౦.
రాజోగుణులు మధ్యలో నిలుస్తారు; తమోగుణులు దిగువకు వెళ్తారు.
న చైతదప్య సూయామో యద్భూతేషు శివో న హి ౪౦.
దీనిని మనం నిందించకూడదు, ఎందుకంటే శివుడు భూతాలలో లేనే లేడు అనడం కరాదు.
యథా సువర్ణజాతాని భూషణాని బహూని చ ౪౦.
ఎలా బంగారం నుండి అనేక ఆభరణాలు తయారవుతాయో,
స్వర్ణం సర్వేషు చాస్త్యేవ తథైవ స సదాశివః ౪౦.
ఆభరణాలన్నింటిలో బంగారం ఉన్నట్లే, సదాశివుడు ఎప్పుడూ అందరిలో ఉంటాడు.
తథేదం శోధితం దేహం శుద్ధం దివి వ్రజేత్స్ఫుటమ్ ౪౦.
అలాగే, శుద్ధమైన ఈ శరీరం స్పష్టంగా స్వర్గానికి చేరుతుంది.
చేదిదం శోధయేద్దేహం నైవ గ్రాహ్యం సమంతతః ౪౦.
ఈ శరీరాన్ని శుద్ధి చేయకపోతే, దాన్ని ఏ విధంగా అయినా అంగీకరించకూడదు.
శుచిః స్యాదల్పదివసాత్పాషాణోఽసౌ భవేత్స్ఫుటమ్ ౪౦.
అతి తక్కువ కాలంలో అతడు పవిత్రుడవుతాడు; ఆ రాయి స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
సాధువాప్యథవాఽసాధు ప్రమాణం నః శ్రుతిః పరా ౪౦.
ఏది మంచిదైనా, కాదైనా, మనకు పరమాధికారం వేదమే.
అంగుష్ఠేన లిఖన్భూమిం చక్రే గర్తం మహోత్తమమ్ ౪౦.
తన బొటనవేలు తో నేలను గీసి, గొప్పమైన గొయ్యిని చేసాడు.
అత్యరిచ్యత తోయం చ చక్రే పాదేన సంలిఖన్ ౪౦.
నీరు పొంగిపొర్లింది, అతడు తన కాలితో గీతలు వేశాడు.
తదద్భుతం మహద్దృష్ట్వా నైవ విప్రో విసిష్మియే ౪౦.
ఆ అద్భుతమైన గొప్ప దృశ్యాన్ని చూసినా, ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆశ్చర్యపోలేదు.
తచ్చిత్రేణ న జహ్యాచ్చ శ్రుతిమార్గం సనాతనమ్॥ ౪౦.
ఆ అద్భుతాన్ని చూసినా, వేదమార్గాన్ని అతడు వదల్లేదు.
అతిమూర్ఖోసి విప్ర త్వం ప్రజ్ఞావాదాంశ్చ భాషసే కూపోన్యస్య ఘటోఽన్యస్య రజ్జురన్యస్య భారత॥ ౪౦.
బ్రాహ్మణా, నీవు ఎంతో మూర్ఖుడవు, అయినా జ్ఞానమయమైన మాటలు మాట్లాడుతున్నావు. ఎవరికో బావి ఉంది, మరొకరికి మట్టికుండ ఉంది, ఇంకొకరికి కయ్యి ఉంది, ఓ భారత వంశజా.
పాయంత్యన్యే పిబంత్యన్యే సర్వే తే సమభాగినః ౪౦.
కొంతమంది నీళ్లు తీస్తారు, మరికొందరు తాగుతారు; అందరికీ సమానమైన భాగం లభిస్తుంది.
తతో విమమృశే శ్లోకో బహుధా సమభాగినామ్ ౪౦.
తర్వాత, అందరికీ సమానమైన భాగం అనే శ్లోకాన్ని అతడు అనేక విధాలుగా ఆలోచించాడు.
బహుపోతద్రవ్యక్షేపః సర్వైః సా సమభాగితా ౪౦.
చాలామంది పాత్రలు, వస్తువులు కలిపినప్పుడు, అందరికీ సమానంగా భాగం వస్తుంది.
యః శుచిశ్చ శివం ధ్యాయన్ప్రాసాదకూపకర్తరి ౪౦.
ఎవడు పవిత్రుడై, శివుని ధ్యానం చేస్తూ, గుడి లేదా బావి నిర్మాణం చేస్తాడో,
ఇతి నిశ్చిత్య ప్రోవాచ కాలభీతిర్నరం చ తమ్ ౪౦.
అలా నిర్ణయించుకొని, మరణాన్ని భయపడుతున్నవాడు ఆ మనిషితో ఇలా అన్నాడు.
దృష్ట్వా ప్రత్యక్షతో మాదృక్కథం పిబతి భో వద ౪౦.
నేను ప్రత్యక్షంగా చూసిన తరువాత, నా వంటి వాడెట్లా తాగగలడో చెప్పు స్వామీ.
ఏవం వినిశ్చయం దృష్ట్వాస్య స్థిరం కురునందన ౪౦.
అతని దృఢమైన సంకల్పాన్ని ఇలా చూసి, ఓ కురునందనా,
కాలభీతిశ్చ పరమం విస్మయం సముపాగతః ౪౦.
మరణాన్ని భయపడినవాడు అత్యంత ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు.
తతశ్చింతయతస్తస్య బిల్వాధస్తాత్సుశోభనమ్ ౪౦.
తర్వాత అతడు ఆలోచిస్తున్నప్పుడు, బిల్వవృక్షం క్రింద ఒక అందమైన వస్తువు కనిపించింది.
ప్రాదుర్భావే తతస్తస్య మహాలింగస్య భారత ౪౦.
తర్వాత, ఓ భారతా, ఆ మహాలింగం అక్కడ ప్రత్యక్షమైంది.
పారిజాతమయీం పుష్పవృష్టిమింద్రో ముమోచ హ ౪౦.
ఇంద్రుడు పారిజాత పువ్వులతో చేసిన పుష్పవృష్టిని కురిపించాడు.
తస్మిన్మహతి కౌరవ్య వర్తమానే మహోత్సవే ౪౦.
ఓ కౌరవా, ఆ గొప్ప ఉత్సవంలో ఎంత అద్భుతమైన వేడుక జరుగుతోంది.
పాపస్య కాలం భవపంకకాలం కలాకలం కాలమార్గస్య కాలమ్ ౪౦.
పాపకాలం, జనన మరణాల కలుషిత కాలం, కళల కాలం, మరణకాలం, కాలమార్గంలో జరిగే కాలం ఇవన్నీ కలిసిన సమయం.
ఈశానవక్త్రం ప్రణమామి త్వాహం స్తౌతి శ్రుతిః సర్వవిద్యేశ్వరస్త్వమ్ ౪౦.
ఈశానముఖమైన నీకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను. వేదాలు నిన్ను స్తుతిస్తున్నాయి. నీవే సమస్త విద్యలకు అధిపతి.
యం స్తౌతి వేదస్తమహం ప్రపద్యే తత్పురుషసంజ్ఞం శరణం ద్వితీయమ్ ౪౦.
వేదాలు యారిని స్తుతిస్తాయో, ఆ తత్పురుషుని నేను శరణు కోరుతున్నాను.