మహామతే మాంటిపుత్ర న ధార్యం తే భయం హృది ౪౦.
మహామతివంతుడా మాండి కుమారా, నీ హృదయంలో భయాన్ని ఉంచుకోకూడదు.
తతోఽపరాస్త్వధర్మాద్యాః ప్రోచుర్నైవ తథా వయమ్ ౪౦.
తర్వాత, అధర్మాది ఇతరులు ఇలా అన్నారు: 'మేము అలా కాదము.'
ఇత్యుక్తే స విభూతీభిః శీఘ్రమేవ కుమారకః ౪౦.
ఇలా అన్న వెంటనే, ఆ బాలుడు త్వరగా శక్తులతో నిండిపోయాడు.
తతో విభూతయః ప్రాహుర్మాంటే తవ సుతస్త్వసౌ ౪౦.
తర్వాత ఆ శక్తులు ఇలా ప్రకటించాయి: 'మాండి, ఇతడు నీ కుమారుడు.'
కాలభీతిరితి ఖ్యాతస్తస్మాదేష భవిష్యతి ౪౦.
అతడు కాలాన్ని భయపడి 'కాలభీతిః' అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతాడు.
సోఽపి బాలః ప్రవవృధే శుక్లపక్ష ఇవోడుపః ౪౦.
ఆ బాలుడు కూడా శుక్లపక్షంలో పెరుగుతున్న చంద్రుడిలా మెరుగ్గా ఎదిగాడు.
పంచమంత్రాఞ్జపఞ్ఛుద్ధస్తీర్థయాత్రాపరోఽభవత్ ౪౦.
ఐదు మంత్రాలను జపించి పవిత్రుడై, పవిత్రతీర్థ యాత్రల్లో నిమగ్నమయ్యాడు.
కాలభీతిగుప్తక్షేత్రగుణాఞ్ఛ్రుత్వాభ్యుపాయయౌ ౪౦.
కాలభీతిః కాపాడుతున్న ఆ స్థలపు మహిమలు విని, అక్కడికి చేరాడు.
నివృత్తో నాతిదూరేథ బిల్వవృక్షం దదర్శ సః ౪౦.
అతడు అక్కడి దగ్గరే ఆగి, ఒక బిల్వవృక్షాన్ని చూశాడు.
జపతస్తస్య విప్రస్య ఇంద్రియాణి లయం యయుః ౪౦.
ఆ బ్రాహ్మణుడు జపం చేస్తుండగా, అతని ఇంద్రియాలు లోనికి లయమయ్యాయి.
తస్యానందస్య నౌపమ్యం స్వర్గాదీనాం భవేత్క్వచిత్ ౪౦.
ఆనందానికి స్వర్గాదులలో ఎక్కడా సరితూగేదేమీ లేదు.
తత్ర లీనో ముహుర్తేన పునశ్చాభూద్యథా పురా ౪౦.
అక్కడ కొంతసేపు లీనమై, మళ్లీ పూర్వంలా బయటకు వచ్చాడు.
నాయం మమ మహానన్దో వారాణస్యాం న నమిషే ౪౦.
వారాణసి, నమీషలో నాకు ఇంత గొప్ప ఆనందం కలగలేదు.
శ్రీపర్వతే న చాన్యత్ర యాదృశోద్యప్రవర్త్తతే ౪౦.
శ్రీపర్వతంలోనూ, మరెక్కడా కూడా ఇలాంటి ఆనందం కలుగదు.
భూతేషు పరమా ప్రీతిస్త్రిజగద్ద్యోతతే స్ఫుటమ్ ౪౦.
భూతాల్లో పరమమైన ఆనందం ఉద్భవించి, మూడు లోకాలను ప్రకాశింపజేసింది.
అహో స్థానప్రభావోఽయం స్ఫుటం చాప్యత్ర ప్రోచ్యతే ౪౦.
ఈ స్థలపు మహిమ స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది, ఇక్కడ అందరూ చెప్పినదీ ఇదే.
తత్ర స్థితస్య ధర్మార్థస్తద్వద్భూయాత్సహస్రధా ౪౦.
ఇక్కడ నిలిచినవారికి ధర్మార్ధాలు వెయ్యిరెట్లు పెరుగుతాయి.
విశిష్టం కాశిముఖ్యేభ్యస్తీర్థేభ్యః స్థానకం త్విదమ్ ౪౦.
ఈ స్థలం కాశీ మొదలైన ప్రముఖ తీర్థాలకన్నా గొప్పది.
ఇదం చేదం తీర్థమితి సదా యస్తృషితశ్చరేత్ ౪౦.
ఈదే ఆ పవిత్రతీర్థమని ఎప్పుడూ渴గా తిరిగే వాడెవడైనా,
ఇతి సంచింత్య బిల్వస్య వృక్షస్యాధో వ్యవస్థితః ౪౦.
అలా ఆలోచించి, బిల్వవృక్షం కింద కూర్చున్నాడు.
గృహీత్వా నియమం తోయబిందుం వర్షశతేఽగ్నివత్ ౪౦.
నియమంగా ఒక నీటి బొట్టును వంద సంవత్సరాలు అగ్నిలా స్వీకరించాడు.
కశ్చిత్తోయభృతం కుమ్భం గృహీత్వా నర ఆవ్రజత్ ౪౦.
అప్పుడు ఒకడు నీటితో నిండిన కుంభాన్ని ఎత్తుకుని అక్కడికి వచ్చాడు.
అద్య తే నియమః పూర్ణస్తోయమేతన్మహామతే ౪౦.
ఈ రోజు నీ నియమం పూర్తయింది, మహామతి! ఈ నీరు కూడా నిండిపోయింది.
కో భవాన్వర్ణతో బ్రూహి కిమాచారశ్చ తత్త్వతః ౪౦.
నువ్వెవరో చెప్పు, నీ వర్ణం ఏమిటి? నీ ఆచారం నిజంగా ఎలా ఉందో వివరించు.
న జానే పితరౌ స్వీయౌ నష్టౌ వా సర్వథా న హి ౪౦.
నాకు నా తల్లిదండ్రులు ఎవరో తెలియదు; వారు పూర్తిగా నాకు దూరమయ్యారు.
ఆచారైశ్చాపి ధర్మైశ్చ న కార్యం మమ కించన ౪౦.
ఆచారాలు గానీ, ధర్మాలు గానీ నాకు ఏమీ అవసరం లేదు.
యద్యేవం నోదకం తుభ్యం గ్రహీష్యామ్యస్మి కర్హిచిత్ ౪౦.
ఇలా అయితే, నేను నీ నుండి నీటిని ఎప్పుడూ స్వీకరించను.
న జ్ఞాయతే కులం యస్య బీజశుద్ధిం వినా తతః ౪౦.
ఎవరికి వంశం తెలియదో, వంశశుద్ధి లేకపోతే, అతడిని ఎవరూ గుర్తించరు.
యశ్చ రుద్రం న జానాతి రుద్రభక్తశ్చ యో నహి ౪౦.
ఎవరు రుద్రుని తెలియకపోతే, లేదా రుద్రభక్తుడు కాకపోతే,
అజ్ఞాత్వా యః శివం భుంక్తే కథ్యతే సోఽత్ర బ్రహ్మహా ౪౦.
ఎవరు శివుని తెలియకుండానే భోజనం చేస్తారో, అతడిని ఇక్కడ బ్రాహ్మణహంతకుడని అంటారు.