మమ శ్రమాంభసోద్భూతే మహాంభోధౌ నిమజ్జతః
నా శ్రమ జలముల వల్ల పుట్టిన మహాసముద్రంలో నేను మునిగిపోయినప్పుడు,
మదుపజ్ఞే మహాంభోధౌ స్రవతే కోఽపి పన్నగః
నేను సృష్టించిన ఆ మహాసముద్రంలో ఒక పాము ప్రవహిస్తోంది.
కుతస్తమోమయే బ్రూహి త్వయి సత్త్వగుణోదయః
నీవు అంధకారంతో నిండివుండగా, సత్త్వగుణం ఎలా ఉద్భవిస్తుంది చెప్పు.
జలాశయే ప్రస్వపతా దైత్యభీత్యా జనార్దన
జనార్దనుడు, నీరు నిండిన చోట దానవుల భయంతో నిద్రిస్తున్నాడు.
చతుర్భ్యో మమ వక్త్రేభ్యో వేదాః సముదయం గతాః 1.3.2.9.
నా నాలుగు నోళ్ల నుండి వేదాలు ఉద్భవించాయి.
మయా హి సృజ్యతే విశ్వమిదం స్థావరజంగమమ్
ఈ స్థావరజంగమమయమైన ప్రపంచాన్ని నేను సృష్టించాను.
తతః కథయ వైకుంఠ మన్నియోజ్యేషు కశ్చన
కాబట్టి, వైకుంఠా, నేను నియమించదగినవారిని చెప్పు.
నందికేశ్వర ఉవాచ ఇత్థం సరోషసంరంభే విధౌ పౌరుషభాషిణి
నందికేశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు — సృష్టికర్త కోపంతో, గర్వంతో మాట్లాడినప్పుడు,
నాభీసరోజసంజాతో మమ త్వమవధారయ
నీవు నా నాభికమలంలో జన్మించినవాడివని తెలుసుకో.
యోగనిద్రాం మయోన్ముచ్య పురా హ మధుకైటభౌ
ఒకప్పుడు యోగనిద్రను విడిచిపెట్టి మధు, కైటభులను సంహరించాను.
సోమకప్రముఖాన్దైత్యాన్హంతుమాత్మేచ్ఛయా మమ
సోమకుడు మొదలైన దానవులను నాశనం చేయడానికి నేను నా స్వేచ్ఛతో కార్యాచరణ చేస్తాను.
న కించిదపి పశ్యంతి రజసారూఢదృష్టయః
రజోగుణం అధికంగా ఉన్నవారు ఏదీ చూడలేరు.
అవినాభావినీ శక్తిర్నను మే పద్మవాసినీ
నా విడదీయరాని శక్తి పద్మంలో నివసించేది కదా.
భూతాన్యమూని కాలోఽయమాత్మనోప్యహమేవ హి
ఈ భూతాలు, ఈ కాలం, నా స్వంత రూపం — ఇవన్నీ నేనే.
ప్ర ఆదిత్యా వసవో రుద్రా దిక్పాలా మనవోఽప్యహమ్ 1.3.2.9.
ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, దిక్పాలకులు, మనువులు — వీరందరూ నేనే.
మమైవ వినియోగేన సృష్టిశక్తిః స్వయం స్థితా
నా ఆజ్ఞతో సృష్టిశక్తి స్థిరంగా ఉంది.
యయావనల్పసమయఃసవర్తసదృశస్తయో.
ఆమె వల్ల చిన్న క్షణమూ యుగంతో సమానమవుతుంది.
ఉదయాస్తమయౌ స్యాతాం న తదా చంద్రసూర్యయోః
సూర్యోదయం, అస్తమయం జరుగుతాయి కాని అప్పుడు చంద్రుడు, సూర్యునికి అవి ఉండవు.
నావవుర్మరుతో వా న జజ్వలుర్జాతవేదసః
మరుతులు వీయలేదు, అగ్నులు మండలేదు.
సముద్రాశ్చుక్షుభుస్సర్వే పర్వతాశ్చ చకంపిరే
అన్ని సముద్రాలు అలలతో ఉప్పొంగాయి, పర్వతాలు కంపించాయి.
పక్షమాసర్తువర్షాదికాలస్య నియమో గతః
పక్షం, మాసం, ఋతువు, సంవత్సరాల కాల నియమం నిలిచిపోయింది.
ఇన్ద్రాదయో లోకపాలా మరీచ్యాద్యా మహర్షయః
ఇంద్రుడు మొదలైన లోకపాలకులు, మరీచి వంటి మహర్షులు,
ఏవం జాతే మహాక్షోభే భూతాక్రన్దప్రచోదితః
అలా మహా కలకలం ఏర్పడినప్పుడు, భూతాల అరుపులతో ఆ కలకలం మరింత పెరిగింది.
వ్యచింతయచ్చ విశ్వాత్మా విశ్వసంరక్షణోద్యతః
అప్పుడే విశ్వానికి ఆత్మ అయినవాడు, లోకాన్ని కాపాడాలని సంకల్పించి లోతుగా ఆలోచించాడు.
స్వామినం సకలైశ్వర్యదాతారం మాం మదోద్ధతౌ 1.3.2.9.
అతడు, సమస్త ఐశ్వర్యాలను ప్రసాదించే యజమానిని, అహంకారంతో ఉన్న నన్ను గుర్తు చేసుకున్నాడు.
అహో మోహస్య మాహాత్మ్యం వదిమౌ ద్రుహిణాచ్యుతౌ
ఓ బ్రహ్మా, అచ్యుతా! మాయ ఎంత గొప్పదో చూడండి, మనం చెప్పుకుందాం.
అజ్ఞానతిమిరోద్భూతి దూషితాశయలోచనః
అజ్ఞానమైన అంధకారంలో పుట్టినవారు, వారి మనస్సు, చూపు చెడిపోయాయి.
కృతాపరాధావప్యేతౌ నిమగ్నౌ మోహసాగరే
ఏ తప్పు చేయకపోయినా, వారు ఇద్దరూ మోహ సముద్రంలో మునిగిపోయారు.
ఇతి నిశ్చిత్య మనసా మాయా వైవశ్యమేతయోః
ఇలా ఆ ఇద్దరిలో మాయ వల్ల కలిగిన మోహాన్ని మనసులో నిర్ణయించుకున్నాడు.
అహోఽనుకమ్పా తరుణేందుమౌలేః స్వభావసిద్ధా భువనత్రయేఽస్మిన్
ఈ మూడు లోకాలలోనూ, యువ చంద్రకళ మౌళి యొక్క సహజమైన దయ ఎంత గొప్పదో!