నమస్కృత్య మహాకాలం వరదం స్థాణుమవ్యయమ్ ౪౦.
మహాకాళునికి, వరదాత అయిన స్థాణువుకు నమస్కరించి,
వారాణస్యాం పురి పురా బభూవ జపతాం వరః ౪౦.
పూర్వం వారణాసి నగరంలో జపంలో ప్రావీణ్యం ఉన్నవాడు ఉండేవాడు.
తస్యాపుత్రస్య పుత్రార్థే రుద్రాన్సంజపతః కిల ౪౦.
అతనికి పిల్లలు లేక, కుమారుని కోసం రుద్రుని నామస్మరణ చేస్తూ ఉండేవాడు.
మాంటే తవ సుతో ధీమాన్మత్ప్రభావపరాక్రమః ౪౦.
"నీ ఇంట్లో నా శక్తి, పరాక్రమంతో కూడిన తెలివైన కుమారుడు పుడతాడు."
ఇతి శ్రుత్వా రుద్రవచో మాంటిర్హర్షం పరం గతః ౪౦.
రుద్రుని మాటలు విని, మాంటీ ఎంతో ఆనందపడ్డాడు.
దధార గర్భం చటికా తపోమూర్తిధరా యథా ౪౦.
తపస్సుతో నిండిన చటికా గర్భాన్ని ధరించింది.
న పునర్మాతురుదరంత్యక్త్వా నిర్గచ్ఛతే బహిః ౪౦.
ఒకసారి తల్లి గర్భాన్ని వదిలి బయటకు వచ్చినవాడు, మళ్లీ ఆ గర్భంలోకి వెళ్ళడు.
వత్స సామాన్యపుత్రోఽపి పిత్రోః సుఖకరః సదా ౪౦.
బిడ్డా, సాదారణమైన కుమారుడు కూడా తల్లిదండ్రులకు ఎప్పుడూ ఆనందాన్ని ఇస్తాడు.
వత్స మానుష్యవాసస్య స్పృహా తుభ్యం కథం న హి ౪౦.
బిడ్డా, నీకు మనుషుల మధ్య నివసించాలనే కోరిక ఎందుకు లేదు?
కదా మనుష్యా జాయేమ పూజా యత్ర మహాఫలా ౪౦.
ఎప్పుడు మనం మనుషులుగా పుట్టి, అక్కడ పూజకు గొప్ప ఫలితాలు లభిస్తాయో?
ఇతి భూతాని శోచంతి నానాయోనిగతాన్యపి అనాదృత్య కథం బ్రూహి స్థితశ్చోదర ఏవ చ॥ ౪౦.
ఇలా, ఎన్నో జన్మలలో ఉన్న ప్రాణులు కూడా విచారిస్తారు. ఈ సంగతిని పట్టించుకోకుండా, నీవు గర్భంలోనే ఎలా ఉంటున్నావో చెప్పు.
తాత జానామ్యహం సర్వమేతత్పరమ దుర్లభమ్ ౪౦.
తాత, ఈ సంగతులన్నీ నాకు తెలుసు. ఇవి చాలా అరుదైనవి.
ద్వౌ మార్గౌ కిల వేదేషు ప్రోక్తౌ కాలోఽర్చిరేవ చ ౪౦.
వేదాలలో రెండు మార్గాలు చెప్పబడ్డాయి — కాలమార్గం, వెలుగు మార్గం.
స్వర్గే వా నరకే వాపి కాలమార్గగతో హ్యయమ్ ౪౦.
స్వర్గంలోనైనా, నరకంలోనైనా, ఈ జీవుడు కాలమార్గాన్నే అనుసరిస్తాడు.
తస్యైవ హేతోః ప్రయతేత్కోవిదో యన్న దుఃఖవిత్ ౪౦.
అందుకే, బాధలు కలగని దానికోసం జ్ఞానులు ప్రయత్నిస్తారు.
తచ్చేన్మమ మనస్తాత నానాదోషైర్న మోహ్యతే ౪౦.
తాత, నా మనస్సు ఎన్నో దోషాలతో మాయలో పడకపోతే,
తతస్తస్య పితా పార్థ కాందిశీకో మహేశ్వరమ్ ౪౦.
అప్పుడు అతని తండ్రి, పార్థా, కాండిశీకుడు మహేశ్వరుని ఆశ్రయించాడు.
త్వాం వినా కోఽపరో దేవ పుత్రస్యాభీష్టదోఽస్తి మే ౪౦.
దేవా, నీవు లేకుండా నా కుమారునికి కోరికలు నెరవేర్చగలవాడు ఇంకెవరు ఉన్నాడు?
తతస్తస్యాతిభక్త్యాసౌ ప్రాహ తుష్టో మహేశ్వరః ౪౦.
అప్పుడు అతని గొప్ప భక్తిని చూసి, సంతోషించిన మహేశ్వరుడు అతనితో ఇలా అన్నాడు.
విపరీతశ్చ శీఘ్రం భో మాంటిపుత్రః ప్రబోధ్యతామ్ ౪౦.
మాండి కుమారుడిని వెంటనే, ఏదైనా విధంగా, మేల్కొలపించండి.
మహామతే మాంటిపుత్ర న ధార్యం తే భయం హృది ౪౦.
మహామతివంతుడా మాండి కుమారా, నీ హృదయంలో భయాన్ని ఉంచుకోకూడదు.
తతోఽపరాస్త్వధర్మాద్యాః ప్రోచుర్నైవ తథా వయమ్ ౪౦.
తర్వాత, అధర్మాది ఇతరులు ఇలా అన్నారు: 'మేము అలా కాదము.'
ఇత్యుక్తే స విభూతీభిః శీఘ్రమేవ కుమారకః ౪౦.
ఇలా అన్న వెంటనే, ఆ బాలుడు త్వరగా శక్తులతో నిండిపోయాడు.
తతో విభూతయః ప్రాహుర్మాంటే తవ సుతస్త్వసౌ ౪౦.
తర్వాత ఆ శక్తులు ఇలా ప్రకటించాయి: 'మాండి, ఇతడు నీ కుమారుడు.'
కాలభీతిరితి ఖ్యాతస్తస్మాదేష భవిష్యతి ౪౦.
అతడు కాలాన్ని భయపడి 'కాలభీతిః' అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతాడు.
సోఽపి బాలః ప్రవవృధే శుక్లపక్ష ఇవోడుపః ౪౦.
ఆ బాలుడు కూడా శుక్లపక్షంలో పెరుగుతున్న చంద్రుడిలా మెరుగ్గా ఎదిగాడు.
పంచమంత్రాఞ్జపఞ్ఛుద్ధస్తీర్థయాత్రాపరోఽభవత్ ౪౦.
ఐదు మంత్రాలను జపించి పవిత్రుడై, పవిత్రతీర్థ యాత్రల్లో నిమగ్నమయ్యాడు.
కాలభీతిగుప్తక్షేత్రగుణాఞ్ఛ్రుత్వాభ్యుపాయయౌ ౪౦.
కాలభీతిః కాపాడుతున్న ఆ స్థలపు మహిమలు విని, అక్కడికి చేరాడు.
నివృత్తో నాతిదూరేథ బిల్వవృక్షం దదర్శ సః ౪౦.
అతడు అక్కడి దగ్గరే ఆగి, ఒక బిల్వవృక్షాన్ని చూశాడు.
జపతస్తస్య విప్రస్య ఇంద్రియాణి లయం యయుః ౪౦.
ఆ బ్రాహ్మణుడు జపం చేస్తుండగా, అతని ఇంద్రియాలు లోనికి లయమయ్యాయి.