పర్వతైశ్చ శతఘ్నీభిరాయసైః పరిధైరపి ౩౨.
పర్వతాలతో, వంద బాణాలు విసిరే యంత్రాలతో, ఇనుప గదలతో—
అసురైర్వధ్యమానే తు పావకైరివ కాననమ్ ౩౨.
దానవులు నాశనం చేయబడ్డారు, అగ్ని కిరణాలతో అడవి కాలిపోతున్నట్టు—
తే భిన్నాస్థిశి రోదేహాః ప్రాద్రవంత దివౌకసః ౩౨.
వారి శరీరాలు విరిగిపోయి, ఎముకలు పగిలిపోయి, దేవలోకవాసులు పారిపోయారు—
అథ తద్విద్రుతం సైన్యం దృష్ట్వాః పురందరః ౩౨.
అప్పుడు ఆ సైన్యం పారిపోతున్నదాన్ని చూసి, పురందరుడు—
భయం త్యజత భద్రం వః శురాః శస్త్రాణి గృహ్ణత ౩౨.
భయం విడిచిపెట్టండి, మీకు మంగళం కలగాలి! వీరులారా, ఆయుధాలు ఎత్తండి—
ఏష కాలానలప్రఖ్యో మయూరం సముపస్థితః ౩౨.
ఈయన కాలాగ్ని వలె ప్రకాశిస్తూ, మయూరం దగ్గరకు వచ్చాడు—
శక్రస్య వచనం శ్రుత్వా సమాశ్వస్తా దివోకసః ౩౨.
శక్రుని మాటలు విని, దేవలోకవాసులు ధైర్యం పొందారు—
కాలనేమిర్మహేన్ద్రేణ సంయుగే సమయుజ్యత ౩౨.
కాలనేమి, మహేంద్రునితో యుద్ధానికి దిగాడు—
కుజంభో విష్ణునా చైవ తావత్య క్షౌహిణీవృతః ౩౨.
అంతటి క్షౌహిణి సైన్యంతో కూడిన కుజంభుడు, విష్ణువు తోడుగా—
ప్రత్యయుధ్యంతం దైత్యేంద్రేః సాధ్యాశ్చ వసుభిః సహ ౩౨.
సాధ్యులు, వసువులతో కలిసి, దైత్యేంద్రునికి ఎదురు పోరాడారు—
ఉత్సృజ్య సహసా పార్థ ఐరావణశిరఃస్థితః ౩౨.
అరుణుడు, ఓ పార్థా, అకస్మాత్తుగా తన స్థానాన్ని వదిలిపెట్టి, ఐరావతం తలపై నిలిచాడు.
శక్రం చ చఘ్నే వినదన్పేతతుస్తావుభౌ భువి ౩౨.
అతడు గర్జిస్తూ శక్రునిపై దెబ్బకొట్టగా, ఇద్దరూ భూమిపై పడిపోయారు.
రథమాశ్రిత్య భూయోపి తారకాభిముఖో యయౌ ౩౨.
తిరిగి తన రథాన్ని ఎక్కి, తారకుడి వైపు ముందుకు సాగాడు.
హ్రియతే హ్రియతే రాజా త్రాతా కోఽపి న విద్యతే ౩౨.
రాజును పట్టుకుంటున్నారు, పట్టుకుంటున్నారు—రక్షించేందుకు ఎవరూ లేరు.
బాణైః ససైన్యం కృత్వా చ జంభకం గృధ్రమోదనమ్ ౩౨.
తన బాణాలతో జంభకుడిని, గృధ్రమోదనుడిని, వారి సైన్యాలతో కలిసి గాయపరిచాడు.
కిమేతేన మహేన్ద్రేణ మయా యుధ్యస్వ దానవ ౩౨.
ఈ మహేంద్రుడు నీకు ఏమి ఉపయోగం? దానవా! నాతో యుద్ధం చేయు.
నగ్నేన సహ కో యుధ్యేద్ధతేనాపి చ యేన వా ౩౨.
ఒకవేళ నగ్నుడితో, అలసిపోయినవాడితో, లేక అలాంటి మరెవరితో యుద్ధం చేయగలడా?
ఆత్మనస్తు సమం కించిద్విలోక్య సుదుర్మతే ౩౨.
నీకు సమానమైనదేదైనా చూసుకో, దుష్టబుద్ధి వాడా.
తతః కుమారః సహసా మయూరస్థోఽభ్యధావత ౩౨.
అంతటే కుమారస్వామి తన మయూరంపై నుంచి వేగంగా దూసుకొచ్చాడు.
తతో హరిః స్కందమాహ కిమేతేన తవ ప్రభో ౩౨.
అప్పుడు హరి, స్కందుని చూచి, 'ఇది నీకు ఏమిటి ప్రభూ?' అని అన్నాడు.
ఏవముక్త్వా నివార్యైనం కేశవో గరుడస్థితః ౩౨.
అలా చెప్పి, గరుడంపై ఉన్న కేశవుడు స్కందుని ఆపాడు.
స తైర్బాణైస్తాడ్యమానో వజ్రైరివ మహాసురః ౩౨.
అతిపెద్ద అసురుడు వారి బాణాలతో, వజ్రాలతో కొట్టబడినట్టుగా బాధపడ్డాడు.
యాన్యాన్బాణాన్హరిర్దివ్యానస్త్రాణి చ ముమోచ హ ౩౨.
హరి అనేక దివ్యబాణాలు, ఆయుధాలు వదిలాడు.
తతః కౌమోదకీం గృహ్య క్షిప్రకారీ జనార్దనః ౩౨.
తర్వాత జనార్దనుడు చురుకుగా కౌమోదకి గదను తీసుకున్నాడు.
తతో రథాదవప్లుత్య వివృత్య వదనం మహత్ ౩౨.
ఆపై తన రథం నుంచి దూకి, పెద్ద నోరు విప్పాడు.
తతోఽభూత్సర్వదేవానాం విమోహో జగతామపి ౩౨.
అప్పుడు అన్ని దేవతల్లో, లోకాలన్నింటిలోనూ అయోమయం ఏర్పడింది.
కాలనేమిర్నశ్చైవ ప్రానృత్యత మహారణే ౩౨.
కాళనేమి నశించి, మహాసంగ్రామంలో నాట్యం చేశాడు.
కుక్షిం విదార్య చక్రేణ భాస్కరోఽభాదివోదితః ౩౨.
చక్రంతో అతని పొట్ట చీల్చి, సూర్యుడు ఉదయిస్తున్నట్టు ప్రకాశించాడు.
పాతాలస్య తలం నిన్యే తత్ర శిశ్యే స కాష్ఠవత్ ౩౨.
పాతాళంలో నేలపైకి అతడిని తీసుకెళ్లి, అక్కడ అతడు మట్టికట్టిన దుంగలా పడుకున్నాడు.
ప్రమోదితాస్తథా దేవా విమోహాస్తత్క్షణాద్బభుః ౩౨.
దేవతలు ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోగా, రాక్షసులు ఆ క్షణంలో అయోమయానికి లోనయ్యారు.