రాక్షసాశ్చాన్యదేవాశ్చ గన్ధర్వా భుజగాస్తథా ౩౧.
రాక్షసులు, ఇతర దేవతలు, గంధర్వులు, పాములు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
నక్షత్రాణి గ్రహాశ్చైవ జంగమం స్థావరం తథా ౩౧.
నక్షత్రాలు, గ్రహాలు, చలించే జీవులు, స్థిరంగా ఉన్నవి కూడా అక్కడ ఉన్నాయి.
సర్వేషాం పృష్ఠతశ్చాసీత్తార్క్ష్యస్థో బుద్ధిమాన్హరిః ౩౧.
వారందరిలో వెనుకవైపు, గరుడుని మీద కూర్చున్న తెలివైన హరిః ఉన్నాడు.
ఏవం సైన్యసమోపేత ఉత్తరం తటమాగతః ౩౧.
ఇలా సైన్యం మొత్తం తోడుగా ఉండగా, అతడు ఉత్తర తీరానికి చేరాడు.
స తారకపురస్యాపి పశ్యనృద్ధి మనుత్తమామ్ ౩౧.
తారకపురానికి అపూర్వమైన ఐశ్వర్యాన్ని అతడు చూశాడు.
స్థితః పశ్యన్స శుశుభే మయూరస్థో గుహస్తదా ౩౧.
అక్కడ నిలబడి, మయూరంపై కూర్చున్న గుహుడు చూస్తూ ప్రకాశించాడు.
వీజ్యమానశ్చామరాభ్యాం వాయ్వగ్రిభ్యాం మహాద్యుతిః ౩౧.
వాయువుతో ఊదే రెండు చామరాలతో అతడు ప్రకాశిస్తూ సేవ చేయబడుతున్నాడు.
తతః ప్రణమ్య తం శక్రో దేవ మధ్యే వచోఽబ్రవీత్ ౩౧.
అప్పుడు శక్రుడు అతనికి నమస్కరించి, దేవతల మధ్యలో ఇలా అన్నాడు.
యే త్వాం కాలం న జానంతి మర్త్యా గృహరతా ఇవ ౩౧.
నీకు కాలస్వరూపం తెలియని మానవులు, ఇళ్లకు మక్కువగా ఉండే గృహస్థుల్లా ఉంటారు.
వీరాణాముచితం త్వేతత్కీర్తిదం చ మహాజనే ౩౧.
ఇది వీరులకు తగినదే, గొప్ప జనాల్లో కీర్తిని ఇస్తుంది.
మామాదిశ్యాసురేన్ద్రాయ ప్రాహిణోద్దౌత్యయోగ్యకమ్ ౩౧.
నన్ను ఆదేశించి, అసురేంద్రుని వద్దకు తగిన పనికి పంపావు.
ప్రాసాదే స్త్రీసహస్రాణాం ప్రావోచం మధ్యతోఽప్యహమ్ ౩౧.
ప్రాసాదంలో, వేలాది స్త్రీల మధ్యలో నేను మాట్లాడాను.
యజ్జగద్దలనాదాప్తం కిల్బిషం దానవ త్వయా ౩౧.
దానవా, జగత్తును నాశనం చేయడం వల్ల వచ్చిన పాపం నీదే.
శీఘ్రం నిఃసర పాపిష్ఠ నిఃసరిష్యసి చేన్న హి ౩౧.
పాపాత్ముడా, త్వరగా బయటకు రా. రాకపోతే బలవంతంగా బయటకు పంపబడతావు.
ఇతి శ్రుత్వా రూక్షవాచం క్రుద్ధః స్త్రీగణసంవృతః ౩౧.
అలా కఠినంగా మాట్లాడిన మాటలు విని, ఆ మనిషి కోపంతో, స్త్రీల సమూహం మధ్యలో ఉన్నాడు.
వ్యాకులస్తత్ర వృత్తాంతం కుమారాయ న్యవేదయమ్ ౩౧.
ఆ సంఘటనతో మనసు కలవరపడి, అక్కడే కుమారునికి జరిగినదంతా చెప్పాడు.
నాలబ్ధ సంశ్రయః శక్రో వక్తుమేతదిహార్హతి ౩౧.
ఇంద్రుడు ఎక్కడా ఆశ్రయం లభించక, ఇక్కడ ఈ మాటలు చెప్పకూడదని భావించాడు.
ఏవం విచింత్య చోత్థాయ గవాక్షం సోధ్యరోహత ౩౧.
అలా ఆలోచించి, అక్కడ నుండి లేచి, గవాక్షం వద్దకు ఎక్కాడు.
అపశ్యద్దేవసైన్యం స దివం భూమిం చ సంవృతమ్ ౩౧.
అక్కడ దేవతల సైన్యం ఆకాశమంతా, భూమంతా నిండిపోయినదిగా చూశాడు.
విమానైశ్చాద్భుతాకారైః కింనరోద్గీతనాదితైః ౩౧.
అద్భుతమైన విమానాలతో, కిన్నరులు పాడే గీతాలతో ఆకాశం మార్మోగిపోయింది.
అక్షోభ్యామివ తాం సేనాం దృష్ట్వా సోఽచింతయత్తదా ౩౧.
అలా కదలని ఆ సైన్యాన్ని చూసి, ఆ సమయంలో ఆలోచనలో మునిగిపోయాడు.
ఇతి చింతాపరో దైత్యః శుశ్రావ కటుకాక్షరమ్ ౩౧.
అలాంటి ఆలోచనల్లో ఉన్న రాక్షసుడు, అక్కడ కఠినమైన మాటలు విన్నాడు.
నమో నమస్తేస్తు మనోరమాయ నమోస్తు తే సాధుభయాపహాయ ౩౧.
మనోహరుడా! నీకు వందనాలు, వందనాలు. సద్భక్తుల భయాన్ని తొలగించేవాడా! నీకు నమస్కారం.
శ్రుత్వైతం సంస్తవం దైత్యః సంఘుష్టం దేవబందిభిః ౩౨.
దేవతల బందులు గొప్పగా స్తుతించిన ఆ కీర్తిని రాక్షసుడు విన్నాడు.
శ్రుత్వా స క్లిన్నసర్వాంగో ద్వాఃస్థం రాజా వచోఽబ్రవీత్ ౩౨.
ఆ స్తోత్రం విని, అతని శరీరం అంతా తడిసి, రాజు ద్వారపాలకునితో ఇలా అన్నాడు.
తతస్తే రాజవచనాత్కాలనేమి ముఖాగతాః ౩౨.
రాజు ఆజ్ఞతో వారు కాలనేమి ఎదుటకు చేరుకున్నారు.
యైః శత్రుసంభవా వార్తా కాపి న శ్రీవితస్త్వహమ్ హితం మన్త్రయతే రాజ్ఞస్తేన మంత్రీ నిగద్యతే॥ ౩౨.
శత్రువుల విషయాలు తెలియని వాడు నాకు మంత్రిగా అనిపించడు. రాజుకు మేలు చెప్పేవాడే నిజమైన మంత్రి.
కో జానాతి సురాన్దీనాన్దైత్యానామితి నో మతిః॥ ౩౨.
దేవతలు, రాక్షసులు ఏం ఆలోచిస్తున్నారో ఎవరికీ తెలియదు. మన అభిప్రాయం ఇదే.
మా విషీద మహారాజ వయం జేష్యామహే సురాన్ ౩౨.
మహారాజా! మనసు బాధపడవద్దు. మనం దేవతలను తప్పకుండా జయిస్తాము.
జయాతు లశక్తిదీధితిపింజరరుచారుణమండలభుజోద్భాసితదేవసైన్య పురవనకుముదకాననవికాసనేందో కుమారనాథ జయ దితికులమహోదధివడవానల మధురరవమయూరరవాసురముకుటకూటకుట్టితచరణనఖాంకుర మహాసేన తారకవంశశుష్కతృమదావానల యోగీశ్వరయॉ యోగిజనహృదయగగనవితతచింతాసంతానసంతమసనోదనఖరకిరణకల్పనఖనికరవిరాజితచరణకమల స్కన్ద జయ బాల సప్తవాసర భువనావలిశోకసందహన॥ ౩౧.
జయము కలుగనీ కుమారస్వామికి! ఆయన చేతుల్లో సూర్యబింబంలా ప్రకాశం ఉంది. నగరాలూ అడవులూ కమలవనాల్లా వికసించిపోతున్నాయి. దేవతల సైన్యానికి చంద్రుడిలా, రాక్షసకుల మహాసముద్రానికి అగ్నిలా ఉన్నవాడు. ఆయన మయూరపు మధురమైన కూకతో రాక్షసుల ముకుటాలపై కొండలు చీలిపోతున్నాయి. యోగుల హృదయాకాశంలో ఉన్న సందేహాంధకారాన్ని ఆయన పాదాల కాంతి తొలగిస్తుంది. ఏడురోజుల బాలుడైన స్కందుడు, లోకాల బాధలను కాల్చే వాడు, మహాసేనాధిపతి, తారకవంశాన్ని ఎండబెట్టే అగ్ని, యోగులకు హృదయానందాన్ని పంచేవాడు. జయము కలుగనీ!