నానాశ్చర్యగుణాధారః ప్రతీహారో మతోంఽబికే దేవ్యువాచ ౨౭.
అంబికా! ఇతడు అనేక ఆశ్చర్యకరమైన గుణాలు కలిగి ఉన్న ప్రతీహారుడు అని పిలవబడతాడు.
కదాహమీదృశం పుత్రం లప్స్యామ్యానందదాయకమ్ శర్వ ఉవాచ ౨౭.
నాకు ఇలాంటి ఆనందాన్ని ఇచ్చే కుమారుడు ఎప్పుడు కలుగుతాడో అని దేవీ అడిగింది. శర్వుడు ఇలా అన్నాడు:
ఇత్యుక్తా విజయాం ప్రాహ శీఘ్రమానయ వీరకమ్ ౨౭.
అలా చెప్పగానే, విజయా 'వీరకుడిని త్వరగా తీసుకురా' అని చెప్పింది.
ఏహి వీరక తే దేవీ గిరిజా తోషితా శుభా ౨౭.
'వీరకా, గిరిజా దేవి, మంగళకరమైనవారు, నీపై సంతోషంగా ఉన్నారు. రా' అని పిలిచింది.
ఇత్యుక్తః సంభ్రమయుతో ముఖం సంమార్జ్య పాణినా ౨౭.
అలా పిలవగానే, ఆనందంతో అతడు తన చేతితో ముఖాన్ని తుడుచుకున్నాడు.
తం దృష్ట్వా గిరిజా ప్రాహ గిరామధురవర్ణయా ౨౭.
అతడిని చూసిన గిరిజా, మధురమైన మాటలతో పలికింది.
ఇత్యుక్తో దండవద్దేవీం ప్రణమ్యావస్థితః పురః ౨౭.
అలా అన్నదానికీ, ఆ దేవతకు భూమిపై పడి నమస్కరించి, ఆమె ఎదుట నిలబడ్డాడు.
చుచుంబ చ కపోలే తం గాత్రాణి చ ప్రమార్జయత్ ౨౭.
ఆమె అతని నుదుటిపై ముద్దిచేసి, అతని అవయవాలను సున్నితంగా తుడిచింది.
ఏవం సంకల్ప్య తం పుత్రం లాలయిత్వా ఉమాచిరమ్ ౨౭.
అలా నిర్ణయించుకుని, ఉమా కొంతసేపు తన కుమారుణ్ణి ముద్దాడింది.
తతశ్చిక్రీడ మధ్యే స గణానాం పార్వతీసుతః ౨౭.
తర్వాత, పార్వతీ కుమారుడు గణాల మధ్య ఆనందంగా ఆడుకుంటూ ఉన్నాడు.
ప్రణమ్య సర్వభూతాని ప్రార్థయామ్యస్మి దుష్కరమ్ ౨౭.
ప్రతి జీవికి నమస్కరిస్తూ, సాధించలేని దానిని కోరుతున్నాను.
క్రీడితుం వీరకే యాతే తతో దేవీ చ పార్వతీ ౨౭.
ఆ చిన్న వీరుడు ఆడుకోవడానికి వెళ్లినప్పుడు, దేవి పార్వతీ—
తతో గిరిసుతాకణ్ఠే క్షిప్తబాహుర్మహేశ్వరః ౨౭.
అప్పుడే, పర్వత కుమార్తె మెడపై చేయి వేసి, మహేశ్వరుడు—
స హి గౌరతనుః శర్వో విశేషాచ్ఛశిశోభితః ౨౭.
ఆ గౌరవర్ణుడైన శర్వుడు, చంద్రుని వెలుతురుతో మరింత ప్రకాశించాడు.
శరీరే మమ తన్వంగీ సితే భాస్యసితద్యుతిః ౨౭.
నాజాజిలా నడుము కలదానీ, నీ తెల్ల వెలుగు నా శరీరంపై మెరిసిపోతుంది.
చంద్రజ్యోత్స్నాభిసంపృక్తా తామసీ రజనీ యథా ౨౭.
చంద్రుని కాంతితో రాత్రి ఎలా నిండిపోతుందో, అలాగే నా రూపం కూడా నిండిపోతుంది.
ఇత్యుక్తా గిరిజా తేన కణ్ఠం శర్వాద్విముచ్య సా ౨౭.
అలా శర్వుడు చెప్పగానే, గిరిజా అతని మెడను వదిలింది.
స్వకృతేన జనః సర్వో జనేన పరిభూయతే ౨౭.
ప్రతి మనిషి తన చర్యల వల్లే ఇతరులచేత తక్కువగా భావించబడతాడు.
తపోభిర్దీప్తచరితైర్యత్త్వాం ప్రార్థితవత్యహమ్ ౨౭.
తపస్సుతో, మంచి పనులతో, నిన్ను కోరుకున్నాను.
నైవాహం కుటిలా శర్వ విషమా న చ ధూర్జటే ౨౭.
శర్వా, నేను వంకరగా లేను; ధూర్జటి, నేను కఠినంగా కూడా లేను.
నాహం ముష్ణామి నయనే నేత్రహంతా భవాన్భవ ౨౭.
నేను కన్నులను నాశనం చేయను; భవా, నువ్వే కన్ను నాశనం చేసేవాడివి.
మూర్ధ్ని శూలం జనయసే స్వైర్దోషైర్మామదిక్షిపన్ ౨౭.
నీ తప్పులతో నన్ను నిందిస్తూ, నువ్వే నీ తలపై శూలాన్ని ఉంచుకుంటావు.
యాస్యామ్యహం పరిత్యక్తుమాత్మానం తపసా గిరిమ్ ౨౭.
నిన్ను వదిలి, తపస్సుకోసం నేను పర్వతానికి వెళ్తాను.
నిశమ్య తస్యా వచనం కోపతీక్ష్ణాక్షరం భవః ౨౭.
ఆమె కోపంతో పదాలు పలికినదాన్ని వినగానే, భవుడు—
న తత్త్వజ్ఞాసి గిరిజే నాహం నిందాపరస్తవ ౨౭.
పర్వతకన్యకా, నీవు నిజమైన విషయాన్ని ఇంకా తెలియజేయలేదు; నేను నిన్ను తప్పు పట్టే మనిషిని కాదు.
వికల్పః స్వచ్ఛచిత్తేతి గిరిజైషా మమ ప్రియా ౨౭.
నీ మనసు నిర్మలంగా ఉండడం వల్లే నీలో ఈ సందేహం కలిగింది గిరిజా; అందుకే నిన్ను నేను ఎంతో ఇష్టపడుతున్నాను.
అస్మాదృశానాం కృష్ణాంగి ప్రవర్తంతేఽన్యథా గిరః ౨౭.
మా వంటి వారికీ, ఓ శ్యామలాంగి, మాటలు కొన్నిసార్లు వేరే అర్థం వచ్చేలా ఉంటాయి.
నర్మవాదీ భవిష్యామి జహి కోపం సుచిస్మితే ౨౭.
నేను సరదాగా మాట్లాడతాను; అందుచేత, అందమైన నవ్వుతో ఉన్నవాడివి, నీ కోపాన్ని వదిలిపెట్టు.
దీనేనాప్యపమానేన నిందితా నమి విక్రియామ్ ౨౭.
ఎంత చిన్నవాడైనా నన్ను అవమానించినా, నేను నా మనస్తాపాన్ని బయటపెట్టను.
ఇత్యనేకైశ్చాటువాక్యైః సూక్తైర్దేవేన బోధితా ౨౭.
ఇలా దేవుడు అనేక మధురమైన, సంతోషపెట్టే మాటలతో ఆమెను ఓదార్చడానికి ప్రయత్నించాడు.