విచిత్రవాహనాశ్చైవ నానాయుధధరాస్తథా ౨౭.
వారిలో కొందరు విచిత్రమైన వాహనాలపై ఉండేవారు, మరికొందరు రకరకాల ఆయుధాలు ధరించి ఉండేవారు.
తాన్దృష్ట్వా పార్వతీ ప్రాహ కతిసంఖ్యాభిధాస్త్వమీ॥ ౨౭.
వారిని చూసిన పార్వతీ, 'వీళ్లంతా ఎంతమంది? వీరి పేర్లు ఏమిటి?' అని అడిగింది.
అసంఖ్యే యాస్త్వమీ దేవీ అసంఖ్యేయాభిధాస్తథా ౨౭.
దేవీ, వీరిని లెక్కించలేము. వీరి పేర్లు కూడా అంతే లెక్కలేనివే.
సిద్ధక్షేత్రేషు రథ్యాసు జీర్ణోద్యానేషు వేశ్మసు ౨౭.
సిద్ధులు ఉండే ప్రాంతాల్లో, వీధుల్లో, పాడైన తోటల్లో, ఇళ్లలో కూడా వీరు ఉంటారు.
ఏతే విశతి ముదితా నానాహారవిహారిణః మదాహారాః సర్వభక్ష్యాస్తథాన్యే చాప్యభోజనాః॥ ౨౭.
వీరు ఆనందంగా అక్కడికక్కడికి వెళ్లి, రకరకాల భోజనాలు ఆస్వాదిస్తూ తిరుగుతారు. కొంతమంది ఏదైనా తినేస్తూ మత్తులో ఉంటారు, ఇంకొందరు ఏమీ తినరు.
గీతనృత్యోపహారాశ్చ నానావాద్యరవప్రియాః ౨౭.
వీరు పాటలు, నృత్యాలు, నివేదనలు, రకరకాల వాద్యాల ధ్వనుల్లో ఆనందిస్తారు.
మనఃశిలేన కల్కేన య ఏష చ్ఛురితాననః ౨౭.
ఇక్కడ ఉన్నవాడు ముఖానికి సINDూరం, లేపనాలు రాసుకున్నాడు.
ఆకర్ణ్యాకర్ణ్య తే దేవ గణైర్గీతాన్మహాగుణాన్ ౨౭.
ప్రభూ! నీ మహత్తర గుణాలను గణులు పాటలుగా పాడుతుంటే, విని విని ఆనందిస్తాడు.
సదాశివశివేత్యేవం విహ్వలో వక్తి యో ముహుః ౨౭.
అతడు ఉల్లాసంతో మళ్లీ మళ్లీ 'సదాశివా! శివా!' అని మాత్రమే అంటూ ఉంటాడు.
ఏనం విజ్ఞాతుమిచ్ఛామి కింనామాసౌ గణస్తవ శ్రీశంకర ఉవాచ ౨౭.
ఈ గణుడు ఎవరో, ఇతని పేరు ఏమిటో తెలుసుకోవాలని నాకు ఉంది, శ్రీశంకరా.
నానాశ్చర్యగుణాధారః ప్రతీహారో మతోంఽబికే దేవ్యువాచ ౨౭.
అంబికా! ఇతడు అనేక ఆశ్చర్యకరమైన గుణాలు కలిగి ఉన్న ప్రతీహారుడు అని పిలవబడతాడు.
కదాహమీదృశం పుత్రం లప్స్యామ్యానందదాయకమ్ శర్వ ఉవాచ ౨౭.
నాకు ఇలాంటి ఆనందాన్ని ఇచ్చే కుమారుడు ఎప్పుడు కలుగుతాడో అని దేవీ అడిగింది. శర్వుడు ఇలా అన్నాడు:
ఇత్యుక్తా విజయాం ప్రాహ శీఘ్రమానయ వీరకమ్ ౨౭.
అలా చెప్పగానే, విజయా 'వీరకుడిని త్వరగా తీసుకురా' అని చెప్పింది.
ఏహి వీరక తే దేవీ గిరిజా తోషితా శుభా ౨౭.
'వీరకా, గిరిజా దేవి, మంగళకరమైనవారు, నీపై సంతోషంగా ఉన్నారు. రా' అని పిలిచింది.
ఇత్యుక్తః సంభ్రమయుతో ముఖం సంమార్జ్య పాణినా ౨౭.
అలా పిలవగానే, ఆనందంతో అతడు తన చేతితో ముఖాన్ని తుడుచుకున్నాడు.
తం దృష్ట్వా గిరిజా ప్రాహ గిరామధురవర్ణయా ౨౭.
అతడిని చూసిన గిరిజా, మధురమైన మాటలతో పలికింది.
ఇత్యుక్తో దండవద్దేవీం ప్రణమ్యావస్థితః పురః ౨౭.
అలా అన్నదానికీ, ఆ దేవతకు భూమిపై పడి నమస్కరించి, ఆమె ఎదుట నిలబడ్డాడు.
చుచుంబ చ కపోలే తం గాత్రాణి చ ప్రమార్జయత్ ౨౭.
ఆమె అతని నుదుటిపై ముద్దిచేసి, అతని అవయవాలను సున్నితంగా తుడిచింది.
ఏవం సంకల్ప్య తం పుత్రం లాలయిత్వా ఉమాచిరమ్ ౨౭.
అలా నిర్ణయించుకుని, ఉమా కొంతసేపు తన కుమారుణ్ణి ముద్దాడింది.
తతశ్చిక్రీడ మధ్యే స గణానాం పార్వతీసుతః ౨౭.
తర్వాత, పార్వతీ కుమారుడు గణాల మధ్య ఆనందంగా ఆడుకుంటూ ఉన్నాడు.
ప్రణమ్య సర్వభూతాని ప్రార్థయామ్యస్మి దుష్కరమ్ ౨౭.
ప్రతి జీవికి నమస్కరిస్తూ, సాధించలేని దానిని కోరుతున్నాను.
క్రీడితుం వీరకే యాతే తతో దేవీ చ పార్వతీ ౨౭.
ఆ చిన్న వీరుడు ఆడుకోవడానికి వెళ్లినప్పుడు, దేవి పార్వతీ—
తతో గిరిసుతాకణ్ఠే క్షిప్తబాహుర్మహేశ్వరః ౨౭.
అప్పుడే, పర్వత కుమార్తె మెడపై చేయి వేసి, మహేశ్వరుడు—
స హి గౌరతనుః శర్వో విశేషాచ్ఛశిశోభితః ౨౭.
ఆ గౌరవర్ణుడైన శర్వుడు, చంద్రుని వెలుతురుతో మరింత ప్రకాశించాడు.
శరీరే మమ తన్వంగీ సితే భాస్యసితద్యుతిః ౨౭.
నాజాజిలా నడుము కలదానీ, నీ తెల్ల వెలుగు నా శరీరంపై మెరిసిపోతుంది.
చంద్రజ్యోత్స్నాభిసంపృక్తా తామసీ రజనీ యథా ౨౭.
చంద్రుని కాంతితో రాత్రి ఎలా నిండిపోతుందో, అలాగే నా రూపం కూడా నిండిపోతుంది.
ఇత్యుక్తా గిరిజా తేన కణ్ఠం శర్వాద్విముచ్య సా ౨౭.
అలా శర్వుడు చెప్పగానే, గిరిజా అతని మెడను వదిలింది.
స్వకృతేన జనః సర్వో జనేన పరిభూయతే ౨౭.
ప్రతి మనిషి తన చర్యల వల్లే ఇతరులచేత తక్కువగా భావించబడతాడు.
తపోభిర్దీప్తచరితైర్యత్త్వాం ప్రార్థితవత్యహమ్ ౨౭.
తపస్సుతో, మంచి పనులతో, నిన్ను కోరుకున్నాను.
నైవాహం కుటిలా శర్వ విషమా న చ ధూర్జటే ౨౭.
శర్వా, నేను వంకరగా లేను; ధూర్జటి, నేను కఠినంగా కూడా లేను.