క్రీడామయూరైర్హసైశ్చ శ్రుతైశ్చైవాభినాదితే ౨౭.
ఆ ప్రదేశంలో మయూరాలు ఆడుతూ, నవ్వులు, మధురమైన శబ్దాలు ప్రతిధ్వనించాయి.
తత్ర పుణ్యకథాభిశ్చ క్రీడతో రుభయోస్తయోః ౨౭.
అక్కడ ఇద్దరూ కలిసి ధర్మకథలు చెబుతూ ఆనందంగా ఆడుకున్నారు.
తం శ్రుత్వా కౌతుకాద్దేవీ కిమేతదితి శంకరమ్ ౨౭.
అది విని, దేవి ఆసక్తితో 'ఇది ఏమిటి?' అని శంకరుని అడిగింది.
తామాహ దేవీం గిరిశో దృష్టపూర్వాస్తు తే త్వయా ౨౭.
అప్పుడు గిరీశుడు దేవిని చూసి, 'నీవు వీరిని ముందే చూశావు' అన్నాడు.
తపసా బ్రహ్మచర్యేణ క్లేశేన క్షేత్రసాధనైః ౨౭.
తపస్సు, బ్రహ్మచర్యం, కష్టాలు, క్షేత్రార్జన వల్ల,
మత్సమీపమనుప్రాప్తా మమ లోకం వరాననే ౨౭.
వారు నా సమీపానికి వచ్చి, నా లోకాన్ని పొందారు, అందమైనవాడా!
వినైతాన్నైవ మే ప్రీతిర్నైభిర్విరహితో రమే ౨౭.
వారిలేకుండా నాకు ఆనందం లేదు; వారితోనే నేను సంతోషిస్తాను.
ఇత్యుక్తా విస్మితా దేవీ దదృశే తాన్గవాక్షకే ౨౭.
ఇలా విని, ఆశ్చర్యపోయిన దేవి, ఆ గవాక్షం వద్ద వారిని చూశింది.
కేచిత్కృశా హ్రస్వదీర్ఘాః కేచిత్స్థూలమహోదరాః ౨౭.
కొంతమంది బాగా సన్నగా, కొంతమంది చిన్నగా, మరికొందరు పొడవుగా ఉండేవారు. ఇంకొందరు బాగా బరువుగా, కొంతమందికి పెద్ద పొట్ట ఉండేది.
వ్యాఘ్రచర్మపరీధానా నగ్నా జ్వాలాముఖాః పరే ౨౭.
కొంతమంది పులిచర్మం కట్టుకుని ఉండగా, మరికొందరు పూర్తిగా నగ్నంగా ఉండేవారు. ఇంకొందరికి ముఖాలు అగ్ని జ్వాలల్లా మెరుస్తూ ఉండేవి.
విచిత్రవాహనాశ్చైవ నానాయుధధరాస్తథా ౨౭.
వారిలో కొందరు విచిత్రమైన వాహనాలపై ఉండేవారు, మరికొందరు రకరకాల ఆయుధాలు ధరించి ఉండేవారు.
తాన్దృష్ట్వా పార్వతీ ప్రాహ కతిసంఖ్యాభిధాస్త్వమీ॥ ౨౭.
వారిని చూసిన పార్వతీ, 'వీళ్లంతా ఎంతమంది? వీరి పేర్లు ఏమిటి?' అని అడిగింది.
అసంఖ్యే యాస్త్వమీ దేవీ అసంఖ్యేయాభిధాస్తథా ౨౭.
దేవీ, వీరిని లెక్కించలేము. వీరి పేర్లు కూడా అంతే లెక్కలేనివే.
సిద్ధక్షేత్రేషు రథ్యాసు జీర్ణోద్యానేషు వేశ్మసు ౨౭.
సిద్ధులు ఉండే ప్రాంతాల్లో, వీధుల్లో, పాడైన తోటల్లో, ఇళ్లలో కూడా వీరు ఉంటారు.
ఏతే విశతి ముదితా నానాహారవిహారిణః మదాహారాః సర్వభక్ష్యాస్తథాన్యే చాప్యభోజనాః॥ ౨౭.
వీరు ఆనందంగా అక్కడికక్కడికి వెళ్లి, రకరకాల భోజనాలు ఆస్వాదిస్తూ తిరుగుతారు. కొంతమంది ఏదైనా తినేస్తూ మత్తులో ఉంటారు, ఇంకొందరు ఏమీ తినరు.
గీతనృత్యోపహారాశ్చ నానావాద్యరవప్రియాః ౨౭.
వీరు పాటలు, నృత్యాలు, నివేదనలు, రకరకాల వాద్యాల ధ్వనుల్లో ఆనందిస్తారు.
మనఃశిలేన కల్కేన య ఏష చ్ఛురితాననః ౨౭.
ఇక్కడ ఉన్నవాడు ముఖానికి సINDూరం, లేపనాలు రాసుకున్నాడు.
ఆకర్ణ్యాకర్ణ్య తే దేవ గణైర్గీతాన్మహాగుణాన్ ౨౭.
ప్రభూ! నీ మహత్తర గుణాలను గణులు పాటలుగా పాడుతుంటే, విని విని ఆనందిస్తాడు.
సదాశివశివేత్యేవం విహ్వలో వక్తి యో ముహుః ౨౭.
అతడు ఉల్లాసంతో మళ్లీ మళ్లీ 'సదాశివా! శివా!' అని మాత్రమే అంటూ ఉంటాడు.
ఏనం విజ్ఞాతుమిచ్ఛామి కింనామాసౌ గణస్తవ శ్రీశంకర ఉవాచ ౨౭.
ఈ గణుడు ఎవరో, ఇతని పేరు ఏమిటో తెలుసుకోవాలని నాకు ఉంది, శ్రీశంకరా.
నానాశ్చర్యగుణాధారః ప్రతీహారో మతోంఽబికే దేవ్యువాచ ౨౭.
అంబికా! ఇతడు అనేక ఆశ్చర్యకరమైన గుణాలు కలిగి ఉన్న ప్రతీహారుడు అని పిలవబడతాడు.
కదాహమీదృశం పుత్రం లప్స్యామ్యానందదాయకమ్ శర్వ ఉవాచ ౨౭.
నాకు ఇలాంటి ఆనందాన్ని ఇచ్చే కుమారుడు ఎప్పుడు కలుగుతాడో అని దేవీ అడిగింది. శర్వుడు ఇలా అన్నాడు:
ఇత్యుక్తా విజయాం ప్రాహ శీఘ్రమానయ వీరకమ్ ౨౭.
అలా చెప్పగానే, విజయా 'వీరకుడిని త్వరగా తీసుకురా' అని చెప్పింది.
ఏహి వీరక తే దేవీ గిరిజా తోషితా శుభా ౨౭.
'వీరకా, గిరిజా దేవి, మంగళకరమైనవారు, నీపై సంతోషంగా ఉన్నారు. రా' అని పిలిచింది.
ఇత్యుక్తః సంభ్రమయుతో ముఖం సంమార్జ్య పాణినా ౨౭.
అలా పిలవగానే, ఆనందంతో అతడు తన చేతితో ముఖాన్ని తుడుచుకున్నాడు.
తం దృష్ట్వా గిరిజా ప్రాహ గిరామధురవర్ణయా ౨౭.
అతడిని చూసిన గిరిజా, మధురమైన మాటలతో పలికింది.
ఇత్యుక్తో దండవద్దేవీం ప్రణమ్యావస్థితః పురః ౨౭.
అలా అన్నదానికీ, ఆ దేవతకు భూమిపై పడి నమస్కరించి, ఆమె ఎదుట నిలబడ్డాడు.
చుచుంబ చ కపోలే తం గాత్రాణి చ ప్రమార్జయత్ ౨౭.
ఆమె అతని నుదుటిపై ముద్దిచేసి, అతని అవయవాలను సున్నితంగా తుడిచింది.
ఏవం సంకల్ప్య తం పుత్రం లాలయిత్వా ఉమాచిరమ్ ౨౭.
అలా నిర్ణయించుకుని, ఉమా కొంతసేపు తన కుమారుణ్ణి ముద్దాడింది.
తతశ్చిక్రీడ మధ్యే స గణానాం పార్వతీసుతః ౨౭.
తర్వాత, పార్వతీ కుమారుడు గణాల మధ్య ఆనందంగా ఆడుకుంటూ ఉన్నాడు.