తతో విఘ్నపతిర్దేవైః సంస్తుతః ప్రమతార్తిహా ౨౭.
ఆ సమయంలో విఘ్నపతి దేవతలచే స్తుతింపబడి, తన సేవకుల బాధలను తొలగించాడు.
పార్వతీ చ పునర్దేవీ పుత్రత్వే పరికల్ప్య చ ౨౭.
అప్పుడే దేవి పార్వతీ, ఆయనను తన కుమారుడిగా భావించింది.
సప్తర్షీనథ చాహూయ సంస్కారమంగలం తరోః ౨౭.
ఆమె ఏడుగురు ఋషులను పిలిపించి, ఆ బాలుని శుభకార్యాలు జరిపించింది.
త్వయైవ దర్శితే మార్గే మర్యాదాం కర్తుమర్హసి ౨౭.
నీ వల్ల మార్గం తెలిసింది కాబట్టి, నీవే సరైన ఆచారాన్ని స్థాపించాలి.
యో వై నిరుదకే గ్రామే కూపం కారయతే బుధః ౨౭.
నీళ్ళు లేని గ్రామంలో ఎవరు బుద్ధిగా బావిని తవ్విస్తారో,
దశకూపసమావాపీ దశవాపీ సమం సరః ౨౭.
పది బావులు సమానంగా ఒక చెరువు, పది చెరువులు సమానంగా ఒక సరస్సు.
దశక్రతుసమః పుత్రో దశపుత్రసమో ద్రుమః॥ ౨౭.
పది యజ్ఞాలకు సమానం ఒక కుమారుడు, పది కుమారులకు సమానం ఒక వృక్షం.
ఏషైవ మమ మర్యాదా నియతా లోకభావినీ ౨౭.
ఇదే నా నియమం, ఇది లోకానికి శాశ్వతంగా ఉండబోయేది.
తతః కదాచిద్భగవానుమయా సహ మందరే ౨౭.
అప్పుడొకసారి, భగవంతుడు నాతో కలిసి మందరపర్వతంపై ఉన్నాడు.
ప్రకీర్ణకుసుమామోదమహాలికులకూజితే ౨౭.
అక్కడ పూలు చిందినవి, పరిమళంతో నిండినవి, తేనెటీగలు గుంజుతున్నాయి.
క్రీడామయూరైర్హసైశ్చ శ్రుతైశ్చైవాభినాదితే ౨౭.
ఆ ప్రదేశంలో మయూరాలు ఆడుతూ, నవ్వులు, మధురమైన శబ్దాలు ప్రతిధ్వనించాయి.
తత్ర పుణ్యకథాభిశ్చ క్రీడతో రుభయోస్తయోః ౨౭.
అక్కడ ఇద్దరూ కలిసి ధర్మకథలు చెబుతూ ఆనందంగా ఆడుకున్నారు.
తం శ్రుత్వా కౌతుకాద్దేవీ కిమేతదితి శంకరమ్ ౨౭.
అది విని, దేవి ఆసక్తితో 'ఇది ఏమిటి?' అని శంకరుని అడిగింది.
తామాహ దేవీం గిరిశో దృష్టపూర్వాస్తు తే త్వయా ౨౭.
అప్పుడు గిరీశుడు దేవిని చూసి, 'నీవు వీరిని ముందే చూశావు' అన్నాడు.
తపసా బ్రహ్మచర్యేణ క్లేశేన క్షేత్రసాధనైః ౨౭.
తపస్సు, బ్రహ్మచర్యం, కష్టాలు, క్షేత్రార్జన వల్ల,
మత్సమీపమనుప్రాప్తా మమ లోకం వరాననే ౨౭.
వారు నా సమీపానికి వచ్చి, నా లోకాన్ని పొందారు, అందమైనవాడా!
వినైతాన్నైవ మే ప్రీతిర్నైభిర్విరహితో రమే ౨౭.
వారిలేకుండా నాకు ఆనందం లేదు; వారితోనే నేను సంతోషిస్తాను.
ఇత్యుక్తా విస్మితా దేవీ దదృశే తాన్గవాక్షకే ౨౭.
ఇలా విని, ఆశ్చర్యపోయిన దేవి, ఆ గవాక్షం వద్ద వారిని చూశింది.
కేచిత్కృశా హ్రస్వదీర్ఘాః కేచిత్స్థూలమహోదరాః ౨౭.
కొంతమంది బాగా సన్నగా, కొంతమంది చిన్నగా, మరికొందరు పొడవుగా ఉండేవారు. ఇంకొందరు బాగా బరువుగా, కొంతమందికి పెద్ద పొట్ట ఉండేది.
వ్యాఘ్రచర్మపరీధానా నగ్నా జ్వాలాముఖాః పరే ౨౭.
కొంతమంది పులిచర్మం కట్టుకుని ఉండగా, మరికొందరు పూర్తిగా నగ్నంగా ఉండేవారు. ఇంకొందరికి ముఖాలు అగ్ని జ్వాలల్లా మెరుస్తూ ఉండేవి.
విచిత్రవాహనాశ్చైవ నానాయుధధరాస్తథా ౨౭.
వారిలో కొందరు విచిత్రమైన వాహనాలపై ఉండేవారు, మరికొందరు రకరకాల ఆయుధాలు ధరించి ఉండేవారు.
తాన్దృష్ట్వా పార్వతీ ప్రాహ కతిసంఖ్యాభిధాస్త్వమీ॥ ౨౭.
వారిని చూసిన పార్వతీ, 'వీళ్లంతా ఎంతమంది? వీరి పేర్లు ఏమిటి?' అని అడిగింది.
అసంఖ్యే యాస్త్వమీ దేవీ అసంఖ్యేయాభిధాస్తథా ౨౭.
దేవీ, వీరిని లెక్కించలేము. వీరి పేర్లు కూడా అంతే లెక్కలేనివే.
సిద్ధక్షేత్రేషు రథ్యాసు జీర్ణోద్యానేషు వేశ్మసు ౨౭.
సిద్ధులు ఉండే ప్రాంతాల్లో, వీధుల్లో, పాడైన తోటల్లో, ఇళ్లలో కూడా వీరు ఉంటారు.
ఏతే విశతి ముదితా నానాహారవిహారిణః మదాహారాః సర్వభక్ష్యాస్తథాన్యే చాప్యభోజనాః॥ ౨౭.
వీరు ఆనందంగా అక్కడికక్కడికి వెళ్లి, రకరకాల భోజనాలు ఆస్వాదిస్తూ తిరుగుతారు. కొంతమంది ఏదైనా తినేస్తూ మత్తులో ఉంటారు, ఇంకొందరు ఏమీ తినరు.
గీతనృత్యోపహారాశ్చ నానావాద్యరవప్రియాః ౨౭.
వీరు పాటలు, నృత్యాలు, నివేదనలు, రకరకాల వాద్యాల ధ్వనుల్లో ఆనందిస్తారు.
మనఃశిలేన కల్కేన య ఏష చ్ఛురితాననః ౨౭.
ఇక్కడ ఉన్నవాడు ముఖానికి సINDూరం, లేపనాలు రాసుకున్నాడు.
ఆకర్ణ్యాకర్ణ్య తే దేవ గణైర్గీతాన్మహాగుణాన్ ౨౭.
ప్రభూ! నీ మహత్తర గుణాలను గణులు పాటలుగా పాడుతుంటే, విని విని ఆనందిస్తాడు.
సదాశివశివేత్యేవం విహ్వలో వక్తి యో ముహుః ౨౭.
అతడు ఉల్లాసంతో మళ్లీ మళ్లీ 'సదాశివా! శివా!' అని మాత్రమే అంటూ ఉంటాడు.
ఏనం విజ్ఞాతుమిచ్ఛామి కింనామాసౌ గణస్తవ శ్రీశంకర ఉవాచ ౨౭.
ఈ గణుడు ఎవరో, ఇతని పేరు ఏమిటో తెలుసుకోవాలని నాకు ఉంది, శ్రీశంకరా.