పుత్రేత్యువాచ తం దేవీ తతః సంహృష్టమానసా ౨౭.
అప్పుడు దేవి ఆనందంతో అతనిని చూసి, 'నా కుమారుడా!' అని పిలిచింది.
పుత్రస్తవాయం గిరిజే శ్రృణు యాదృగ్భవిష్యతి ౨౭.
'ఈ కుమారుడు నీదే గిరిజా, అతను ఎలా ఉంటాడో విను.'
యథాహం తాదృశశ్చాసౌ పుత్రస్తే భవితా గుణైః ౨౭.
'నేను ఉన్నట్లు, నీ కుమారుడూ మంచి లక్షణాలతో అలానే ఉంటాడు.'
తేషామామరణాంతాని విఘ్నాన్యేష కరిష్యతి ౨౭.
'అతను వారికి మరణంతో ముగిసే విఘ్నాలను కలిగిస్తాడు.'
విఘ్నితా విఘ్నరాజేన తే యాస్యంతి మహత్తమః ౨౭.
'విఘ్నరాజు విఘ్నం కలిగించినవారు పరమ పదాన్ని పొందుతారు.'
పుత్రస్య తవ విఘ్నేన సమూలం తస్య నశ్యతి ౨౭.
'నీ కుమారుడి విఘ్నంతో వారి మూలం పూర్తిగా నశిస్తుంది.'
రౌద్రసాహసికా యే చ తేషాం విఘ్నం కరిష్యతి ౨౭.
'యవరు క్రూరంగా, దురాగ్రహంగా ఉంటారో వారికి విఘ్నాలు కలుగజేస్తాడు.'
కృపాలవో గతక్రోధాస్తేషాం విఘ్నం హరిష్యతి ౨౭.
'దయతో, కోపం లేని వారికి అతను విఘ్నాలను తొలగిస్తాడు.'
సవిఘ్నాని భివష్యంతి పూజయాస్య వినా శుభే ౨౭.
'శుభే! ఇతన్ని పూజించకుండా ఉంటే తప్పక విఘ్నాలు కలుగుతాయి.'
తతో బృహత్తనుః సోఽభూత్తేజసా ద్యోతయన్దిశః యావత్తార కహంతా వో భవేత్తావదయం ప్రభుః॥ ౨౭.
తర్వాత అతడు మహత్తరమైన రూపాన్ని ధరించి, తన తేజస్సుతో అన్ని దిశలను ప్రకాశింపజేశాడు. తారకాసురుని సంహరించేవాడు జన్మించేవరకు ఈ ప్రభువు అక్కడే ఉంటాడు.
తతో విఘ్నపతిర్దేవైః సంస్తుతః ప్రమతార్తిహా ౨౭.
ఆ సమయంలో విఘ్నపతి దేవతలచే స్తుతింపబడి, తన సేవకుల బాధలను తొలగించాడు.
పార్వతీ చ పునర్దేవీ పుత్రత్వే పరికల్ప్య చ ౨౭.
అప్పుడే దేవి పార్వతీ, ఆయనను తన కుమారుడిగా భావించింది.
సప్తర్షీనథ చాహూయ సంస్కారమంగలం తరోః ౨౭.
ఆమె ఏడుగురు ఋషులను పిలిపించి, ఆ బాలుని శుభకార్యాలు జరిపించింది.
త్వయైవ దర్శితే మార్గే మర్యాదాం కర్తుమర్హసి ౨౭.
నీ వల్ల మార్గం తెలిసింది కాబట్టి, నీవే సరైన ఆచారాన్ని స్థాపించాలి.
యో వై నిరుదకే గ్రామే కూపం కారయతే బుధః ౨౭.
నీళ్ళు లేని గ్రామంలో ఎవరు బుద్ధిగా బావిని తవ్విస్తారో,
దశకూపసమావాపీ దశవాపీ సమం సరః ౨౭.
పది బావులు సమానంగా ఒక చెరువు, పది చెరువులు సమానంగా ఒక సరస్సు.
దశక్రతుసమః పుత్రో దశపుత్రసమో ద్రుమః॥ ౨౭.
పది యజ్ఞాలకు సమానం ఒక కుమారుడు, పది కుమారులకు సమానం ఒక వృక్షం.
ఏషైవ మమ మర్యాదా నియతా లోకభావినీ ౨౭.
ఇదే నా నియమం, ఇది లోకానికి శాశ్వతంగా ఉండబోయేది.
తతః కదాచిద్భగవానుమయా సహ మందరే ౨౭.
అప్పుడొకసారి, భగవంతుడు నాతో కలిసి మందరపర్వతంపై ఉన్నాడు.
ప్రకీర్ణకుసుమామోదమహాలికులకూజితే ౨౭.
అక్కడ పూలు చిందినవి, పరిమళంతో నిండినవి, తేనెటీగలు గుంజుతున్నాయి.
క్రీడామయూరైర్హసైశ్చ శ్రుతైశ్చైవాభినాదితే ౨౭.
ఆ ప్రదేశంలో మయూరాలు ఆడుతూ, నవ్వులు, మధురమైన శబ్దాలు ప్రతిధ్వనించాయి.
తత్ర పుణ్యకథాభిశ్చ క్రీడతో రుభయోస్తయోః ౨౭.
అక్కడ ఇద్దరూ కలిసి ధర్మకథలు చెబుతూ ఆనందంగా ఆడుకున్నారు.
తం శ్రుత్వా కౌతుకాద్దేవీ కిమేతదితి శంకరమ్ ౨౭.
అది విని, దేవి ఆసక్తితో 'ఇది ఏమిటి?' అని శంకరుని అడిగింది.
తామాహ దేవీం గిరిశో దృష్టపూర్వాస్తు తే త్వయా ౨౭.
అప్పుడు గిరీశుడు దేవిని చూసి, 'నీవు వీరిని ముందే చూశావు' అన్నాడు.
తపసా బ్రహ్మచర్యేణ క్లేశేన క్షేత్రసాధనైః ౨౭.
తపస్సు, బ్రహ్మచర్యం, కష్టాలు, క్షేత్రార్జన వల్ల,
మత్సమీపమనుప్రాప్తా మమ లోకం వరాననే ౨౭.
వారు నా సమీపానికి వచ్చి, నా లోకాన్ని పొందారు, అందమైనవాడా!
వినైతాన్నైవ మే ప్రీతిర్నైభిర్విరహితో రమే ౨౭.
వారిలేకుండా నాకు ఆనందం లేదు; వారితోనే నేను సంతోషిస్తాను.
ఇత్యుక్తా విస్మితా దేవీ దదృశే తాన్గవాక్షకే ౨౭.
ఇలా విని, ఆశ్చర్యపోయిన దేవి, ఆ గవాక్షం వద్ద వారిని చూశింది.
కేచిత్కృశా హ్రస్వదీర్ఘాః కేచిత్స్థూలమహోదరాః ౨౭.
కొంతమంది బాగా సన్నగా, కొంతమంది చిన్నగా, మరికొందరు పొడవుగా ఉండేవారు. ఇంకొందరు బాగా బరువుగా, కొంతమందికి పెద్ద పొట్ట ఉండేది.
వ్యాఘ్రచర్మపరీధానా నగ్నా జ్వాలాముఖాః పరే ౨౭.
కొంతమంది పులిచర్మం కట్టుకుని ఉండగా, మరికొందరు పూర్తిగా నగ్నంగా ఉండేవారు. ఇంకొందరికి ముఖాలు అగ్ని జ్వాలల్లా మెరుస్తూ ఉండేవి.