మహోత్సవైరనేకైశ్చ విస్మయం సమపద్యత ౨౬.
అనేక మహోత్సవాలతో అక్కడ ఆశ్చర్యం కలిగింది.
సరస్వత్యా చ పితరౌ దేవ్యాశ్చాఽఽశ్వాస్య దుఃఖితౌ ౨౬.
దేవి తల్లిదండ్రులు దుఃఖంలో ఉండగా, సరస్వతి వారిని ఓదార్చింది.
జగామ మందరగిరిం గిరిణా యానుగోర్చితః॥ ౨౬.
ఆ సమయంలో పరమేశ్వరుడు మందరపర్వతాన్ని వెంట తీసుకొని అక్కడికి వెళ్లాడు.
తతో గతే భగవతి నీలలోహితే సహోమయా గిరిమమలం హి భూధరః ౨౬.
తర్వాత నీలలోహితుడు ఉమాదేవితో కలిసి వెళ్లిన తరువాత, ఆ పవిత్రమైన పర్వతం ఆధారంగా మారింది.
ఇమం వివాహం గిరిరాజపుత్ర్యాః శ్రృణోతి చాధ్యేతి చ యో నరః శుచిః ౨౬.
ఎవరైనా పవిత్రమైనవాడు ఈ గిరిరాజకుమార్తె వివాహాన్ని శ్రద్ధగా వినిపించుకుంటే, చదివితే,
తతో నిరుపమం దివ్యం సర్వరత్నమయం శుభమ్ ౨౭.
అప్పుడే అద్భుతమైన, దివ్యమైన, అన్ని రత్నాలతో నిర్మితమైన మంగళకరమైన ప్రాసాదం అక్కడ కనిపించింది.
తత్రాసౌ మందరగిరౌ సహ దేవ్యా భగాక్షహా ౨౭.
ఆ మందరపర్వతంపై భగాక్షహా అయిన పరమేశ్వరుడు దేవితో కలిసి నివసించాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే దేవాస్తారకేణాతిపీడితాః ౨౭.
ఆ సమయంలో దేవతలు తారకాసురుని చేత తీవ్రంగా బాధపడుతున్నారు.
ఆసాద్య తే భవం దేవం తుష్టుబుర్బహుధా స్తవైః ౨౭.
అప్పుడు వారు భవుడిని చేరి, అనేక రకాలుగా స్తోత్రాలతో ఆయనను స్తుతించారు.
ఉద్వర్తనమలేనాథ నరం చక్రే గజాననమ్ ౨౭.
ఆ సమయంలో పరమేశ్వరుడు తన శరీరపు మలినంతో గజాననుడిని సృష్టించాడు.
పుత్రేత్యువాచ తం దేవీ తతః సంహృష్టమానసా ౨౭.
అప్పుడు దేవి ఆనందంతో అతనిని చూసి, 'నా కుమారుడా!' అని పిలిచింది.
పుత్రస్తవాయం గిరిజే శ్రృణు యాదృగ్భవిష్యతి ౨౭.
'ఈ కుమారుడు నీదే గిరిజా, అతను ఎలా ఉంటాడో విను.'
యథాహం తాదృశశ్చాసౌ పుత్రస్తే భవితా గుణైః ౨౭.
'నేను ఉన్నట్లు, నీ కుమారుడూ మంచి లక్షణాలతో అలానే ఉంటాడు.'
తేషామామరణాంతాని విఘ్నాన్యేష కరిష్యతి ౨౭.
'అతను వారికి మరణంతో ముగిసే విఘ్నాలను కలిగిస్తాడు.'
విఘ్నితా విఘ్నరాజేన తే యాస్యంతి మహత్తమః ౨౭.
'విఘ్నరాజు విఘ్నం కలిగించినవారు పరమ పదాన్ని పొందుతారు.'
పుత్రస్య తవ విఘ్నేన సమూలం తస్య నశ్యతి ౨౭.
'నీ కుమారుడి విఘ్నంతో వారి మూలం పూర్తిగా నశిస్తుంది.'
రౌద్రసాహసికా యే చ తేషాం విఘ్నం కరిష్యతి ౨౭.
'యవరు క్రూరంగా, దురాగ్రహంగా ఉంటారో వారికి విఘ్నాలు కలుగజేస్తాడు.'
కృపాలవో గతక్రోధాస్తేషాం విఘ్నం హరిష్యతి ౨౭.
'దయతో, కోపం లేని వారికి అతను విఘ్నాలను తొలగిస్తాడు.'
సవిఘ్నాని భివష్యంతి పూజయాస్య వినా శుభే ౨౭.
'శుభే! ఇతన్ని పూజించకుండా ఉంటే తప్పక విఘ్నాలు కలుగుతాయి.'
తతో బృహత్తనుః సోఽభూత్తేజసా ద్యోతయన్దిశః యావత్తార కహంతా వో భవేత్తావదయం ప్రభుః॥ ౨౭.
తర్వాత అతడు మహత్తరమైన రూపాన్ని ధరించి, తన తేజస్సుతో అన్ని దిశలను ప్రకాశింపజేశాడు. తారకాసురుని సంహరించేవాడు జన్మించేవరకు ఈ ప్రభువు అక్కడే ఉంటాడు.
తతో విఘ్నపతిర్దేవైః సంస్తుతః ప్రమతార్తిహా ౨౭.
ఆ సమయంలో విఘ్నపతి దేవతలచే స్తుతింపబడి, తన సేవకుల బాధలను తొలగించాడు.
పార్వతీ చ పునర్దేవీ పుత్రత్వే పరికల్ప్య చ ౨౭.
అప్పుడే దేవి పార్వతీ, ఆయనను తన కుమారుడిగా భావించింది.
సప్తర్షీనథ చాహూయ సంస్కారమంగలం తరోః ౨౭.
ఆమె ఏడుగురు ఋషులను పిలిపించి, ఆ బాలుని శుభకార్యాలు జరిపించింది.
త్వయైవ దర్శితే మార్గే మర్యాదాం కర్తుమర్హసి ౨౭.
నీ వల్ల మార్గం తెలిసింది కాబట్టి, నీవే సరైన ఆచారాన్ని స్థాపించాలి.
యో వై నిరుదకే గ్రామే కూపం కారయతే బుధః ౨౭.
నీళ్ళు లేని గ్రామంలో ఎవరు బుద్ధిగా బావిని తవ్విస్తారో,
దశకూపసమావాపీ దశవాపీ సమం సరః ౨౭.
పది బావులు సమానంగా ఒక చెరువు, పది చెరువులు సమానంగా ఒక సరస్సు.
దశక్రతుసమః పుత్రో దశపుత్రసమో ద్రుమః॥ ౨౭.
పది యజ్ఞాలకు సమానం ఒక కుమారుడు, పది కుమారులకు సమానం ఒక వృక్షం.
ఏషైవ మమ మర్యాదా నియతా లోకభావినీ ౨౭.
ఇదే నా నియమం, ఇది లోకానికి శాశ్వతంగా ఉండబోయేది.
తతః కదాచిద్భగవానుమయా సహ మందరే ౨౭.
అప్పుడొకసారి, భగవంతుడు నాతో కలిసి మందరపర్వతంపై ఉన్నాడు.
ప్రకీర్ణకుసుమామోదమహాలికులకూజితే ౨౭.
అక్కడ పూలు చిందినవి, పరిమళంతో నిండినవి, తేనెటీగలు గుంజుతున్నాయి.