తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా ప్రాహేదం భగవాన్హరః ౨౬.
ఆయన మాటలు విని, భగవంతుడు హరుడు ఇలా పలికాడు:
యద్యుక్తం క్రియతాం తద్ధి వయం యుష్మద్వశేఽధునా ౨౬.
ఏది యోగ్యమో అది జరగాలి; ఇప్పుడైతే మేమంతా మీ ఆధీనంలో ఉన్నాము.
ఉద్వాహార్థం మహేశస్య తత్క్షణాత్సమకల్పయత్ ౨౬.
ఆ సమయంలో, మహేశుని పెళ్లి కోసం ఆమె వెంటనే ఏర్పాట్లు చేసింది.
పురేతస్మిన్మహాదేవః స్వయమేవ వ్యతిష్ఠత ౨౬.
ఆ ప్రదేశంలో మహాదేవుడు తానే స్వయంగా నిలిచాడు.
ప్రాహిణోదంబికాయాశ్చ స్థిరపత్రార్థమీశ్వరః ౨౬.
ఈశ్వరుడు, అంబికను పిలిపించి, దృఢమైన ఆకులు తెప్పించమని ఆదేశించాడు.
సభార్యామీశ్వరగుణైః స్థిరపత్రాణి చాదధుః ౨౬.
తన భార్యతో కలిసి, ఈశ్వరుని గుణాలతో నిండిన ఆ దృఢమైన ఆకులను వారు స్వీకరించారు.
న్యవేదయంస్ర్యంబకాయ స చ తానభ్యనందత ౨౬.
వారు ఆ ఆకులను త్రయంబకునికి సమర్పించగా, ఆయన సంతోషించాడు.
సమాగతం చ తత్సవ వినా దైత్యైర్దురాత్మభిః ౨౬.
ఆ సభకు అందరూ చేరారు, కానీ దుష్టమైన దైత్యులు మాత్రం లేరు.
సబ్రహ్యకం పురారాతేర్మహిమానమవర్ధయత్ ౨౬.
పురాలను ధ్వంసించిన శివుని మహిమ బ్రహ్మ మొదలైనవారితో కలిసి మరింత పెరిగింది.
పురే స్థితం వివాహస్య దేవ కాలః ప్రవర్తతే ౨౬.
ఆ నగరంలో దేవతల వివాహ వేడుకకు సమయం ప్రారంభమైంది.
బబంధ ప్రణయోదారవిస్ఫారితవిలోచనః ౨౬.
ప్రేమతో విస్తరించిన కళ్ళతో, అతడు దానిని బిగించాడు.
కపాలమాలాం విపులాం చాముణ్డా మూర్ధ్న్యబంధత ౨౬.
చాముండా తన తలపై పెద్ద కపాలమాలను కట్టుకుంది.
యో దైత్యేంద్రకులం హత్వా మాం రక్తైస్తర్పయిష్యతి ౨౬.
దైత్యేంద్రుల వంశాన్ని సంహరించి, వారి రక్తంతో నన్ను తృప్తిపర్చే వాడే—
బబంధ దేవదేవస్యచ స్వయమేవ ప్రమోదతః ౨౬.
ఆమె తానే ఆనందంతో దేవదేవునికి దానిని కట్టింది.
ఆత్మానం భూషణస్థానే స్వయం తే చక్రురీశ్వరే ౨౬.
వారు తామే తమ శరీరాలను ఈశ్వరునికి అలంకారాలుగా చేసుకున్నారు.
వృషం విభూషయామాసుర్నానారత్నోపపత్తిభిః ౨౬.
వారు వృషభాన్ని色色 రత్నాలతో అలంకరించారు.
వినా భస్మ సమాధాయ కపాలే రజతప్రభమ్ ౨౬.
భస్మం తప్ప, వెండి వలె మెరుస్తున్న కపాలాన్ని అక్కడ ఉంచారు.
వహ్నిస్తేజోమయం దివ్యమజినం ప్రదదౌ స్థితః ౨౬.
అక్కడ నిలబడి, అగ్ని తేజస్సుతో నిండిన దివ్యమైన చర్మాన్ని ఇచ్చాడు.
తతో హిమాద్రేః పురుషా వీరకం ప్రోచిరే వచః ౨౬.
తర్వాత, హిమవంతుని మనుషులు వీరకునికి మాటలు చెప్పారు.
తతో దేవం ప్రణమ్యాహ వీరకః కరసంపుటీ ౨౬.
తర్వాత, దేవునికి నమస్కరించి, వీరకుడు చేతులు జోడించి మాట్లాడాడు.
ఇతి శ్రుత్వా వచో దేవః శీఘ్రమిత్యేవ చాబ్రవీత్ ౨౬.
ఆ మాటలు విని ఆ దేవుడు, 'తడవకుండా త్వరగా' అని మాత్రమే అన్నాడు.
తత్రైక్షత మహాదేవః స్వరూపం స జగన్మయమ్ ౨౬.
అక్కడ మహాదేవుడు తన సర్వవ్యాపకమైన స్వరూపాన్ని చూశాడు.
దేవదేవ మహాదేవ త్రిపురాంతక శంకర ౨౬.
దేవతల దేవా, మహాదేవా, త్రిపురాసుర సంహారకుడా, శంకరా!
మహేశ్వర యథా సాక్షాదపరస్త్వం మహేశ్వరః ౨౬.
మహేశ్వరా! నీవు ప్రత్యక్షంగా ఉన్నట్లే, పరమేశ్వరుడిగా కూడా ఉన్నావు.
కరమాలంబ్య విష్ణోశ్చ వృషభం రురుహేశనైః ౨౬.
విష్ణువుని చేయి పట్టుకుని, ఈశ్వరుడు నెమ్మదిగా వృషభంపై ఎక్కాడు.
ధనదో నిదిభిర్యుక్తః సమీపస్థస్తతోఽభవత్ ౨౬.
ధనదుడు అయిన కుబేరుడు తన నిధులతో కలిసి దగ్గరలో నిలిచాడు.
దేవదుందుభినాదైశ్చ పుష్పాసారైశ్చ గీతకైః ౨౬.
దివ్యమైన మృదంగ ధ్వనులు, పుష్పవర్షం, పాటలతో,
సవ్యదక్షిణసంస్థానౌ బ్రహ్మవిష్ణూతు జగ్మతుః ౨౬.
బ్రహ్మా, విష్ణువు ఇద్దరూ ఎడమ, కుడి వైపులా వెళ్లారు.
అథాదితిర్దితిః సా చ దనుః కద్రూః సుపర్ణజా ౨౬.
ఆ తరువాత అదితి, దితి, దను, కద్రూ, సుపర్ణజా,
సిద్ధిర్మాయా క్షమా దుర్గా దేవీ స్వాహా స్వధా సుధా ౨౬.
సిద్ధి, మాయ, క్షమ, దుర్గ, దేవి, స్వాహా, స్వధా, సుధా,