విమృశ్య కుర్వతే సర్వం విమృశ్యైతన్మయా కృతమ్ ౨౫.
తెలివైనవారు ప్రతీ పని ఆలోచించి చేస్తారు; నేనూ ఇదే ఆలోచించి చేశాను.
ఇతి బ్రువంత్యాం తస్యాం తు కించిత్ప్రస్ఫురితాధరమ్ ౨౫.
ఆమె ఇలా మాట్లాడుతుండగా, ఆమె దిగువ పెదవి కొద్దిగా కంపించింది.
వార్యతామితి విప్రోఽయం మహద్దూషణబాషకః ౨౫.
ఈ బ్రాహ్మణుడిని ఆపండి; ఇతడు పెద్ద అపవాదాలు మాట్లాడుతున్నాడు.
అథ వా కిం చ నః కార్యం వాదేన సహ బ్రాహ్మణైః ౨౫.
లేదా, బ్రాహ్మణులతో వాదనకు మనకు అవసరం ఏముంది?
ఇత్యుక్త్వోత్థాయ గచ్ఛంత్యాం పిధాయ శ్రవణావుభౌ ౨౫.
ఇలా చెప్పి, లేచి వెళ్ళేటప్పుడు, ఆమె రెండు చెవులను మూసుకుంది.
తతో నిరీక్ష్య తం దేవం సంభ్రాంతా పరమేశ్వరీ ౨౫.
తర్వాత ఆ దేవుణ్ణి చూసి, పరమేశ్వరీ గభరాగా అయింది.
ప్రాహ తాం చ మహాదేవో దాసోఽస్మి తవ శోభనే ౨౫.
మహాదేవుడు ఆమెతో, "ఓ సుందరి, నేను నీ సేవకుడిని," అన్నాడు.
మనసస్త్వం ప్రభుః శంభో దత్తం తచ్చ మయా తవ ౨౫.
ఓ శంభో, నీవే మనస్సుకు అధిపతి; నేను ఇచ్చింది నీదే.
పిత్రా హి తే పరిజ్ఞాతం దృష్ట్వా త్వాం రూపశాలినీమ్ ౨౫.
నీ తండ్రి నీ అందమైన రూపాన్ని చూసి, నిన్ను గుర్తించాడు.
తత్తస్య సర్వమేవాస్తు వచనం త్వం హిమాచలమ్ ౨౫.
అతని మాటలు అన్నీ నెరవేరాలి; నీవు, హిమాచలుడు, అలాగే చేయాలి.
ఇత్యుక్త్వా తాం మహాదేవః శుచిః శుచిషదో విభుః ౨౫.
అలా చెప్పి, పవిత్రుడైన మహాదేవుడు ఆమెతో మాట్లాడాడు.
దృష్ట్వా దేవీం తదా హృష్టో మేనయా సహితోఽచలః॥ ౨౫.
ఆ దేవిని చూసి, మేనతో కలిసి హిమాలయుడు ఆనందంతో నిలిచాడు.
ఆలింగ్యాఘ్రాయ పప్రచ్ఛ సర్వం సా చ న్యవేదయత్ ౨౫.
ఆమెను ఆలింగనం చేసి ముద్దాడి, అన్నీ అడిగాడు; ఆమె కూడా అన్నీ వివరంగా చెప్పింది.
స్వయంవరం ప్రముదితః సర్వలోకేష్వఘోషయత్ ౨౫.
ఆనందంతో, అతడు స్వయంవరాన్ని అన్ని లోకాలలో ప్రకటించాడు.
యక్షాః సిద్ధాస్తథా సాధ్యా దైత్యాః కింపురుషా నగాః ౨౫.
యక్షులు, సిద్ధులు, సాధ్యులు, దైత్యులు, కింపురుషులు, నాగులు,
త్రయస్త్రింశత్సహస్రాణి త్రయస్త్రింశచ్ఛతాని చ ౨౫.
ముప్పత్తిమూడు వేలూ, ముప్పత్తిమూడు వందలూ,
జగ్ముర్గిరీన్ద్రపుత్ర్యాస్తు స్వయంవరమనుత్తమమ్ ౨౫.
పర్వతరాజు కుమార్తె స్వయంవరానికి అందరూ వెళ్లారు.
తాతాస్మాకం చ సా దేవీ మేరో గచ్ఛ నమామి తామ్ ౨౫.
తండ్రి, ఆ దేవి మనదే; మేరు పర్వతానికి వెళ్ళు, నేను ఆమెకు నమస్కరిస్తున్నాను.
విమానం సర్వతోభద్రం సర్వరత్నైరలంకృతమ్ ౨౫.
అన్ని వైపులా మంగళకరంగా, అన్ని రత్నాలతో అలంకరించబడిన విమానం,
గంధర్వసంఘైర్వివిధైః కింనరైశ్చ సుశోభనైః ౨౫.
వివిధ గంధర్వ సమూహాలతో, అందమైన కిన్నరులతో కూడి,
సితాతపత్రరత్నాంశుమిశ్రితం చావహత్తదా ౨౫.
వెండి గొడుగుల రత్న కాంతులతో మెరిసుతూ, అది తీసుకువచ్చారు.
చామరాసక్తహస్తాభిర్దివ్యస్త్రీభిశ్చ సంవృతా ౨౫.
చామరాలు పట్టుకున్న దివ్య స్త్రీలతో చుట్టుముట్టబడి,
ఏవం తస్యాం స్థితాయాం తు స్థితే లోకత్రయే తదా ౨౫.
ఆమె అక్కడ నిలిచినపుడు, మూడు లోకాలు కూడా స్థిరంగా నిలిచిపోయాయి.
ఉత్సంగతలసంగుప్తో బభూవ భగవాన్భవః ౨౫.
ఆమె ఆలింగనంలో భగవాన్ భవుడు మరుగునపోయాడు.
అథ దృష్ట్వా శిశుం దేవాస్తస్య ఉత్సంగవర్తినః ౨౫.
తర్వాత, ఆమె ఒడిలో ఉన్న శిశువును చూసి దేవతలు,
వజ్రమాహారయత్తస్య బాహుముద్యమ్య వృత్రహా ౨౫.
వృత్రుని సంహరించినవాడు, తన భుజాన్ని పైకి ఎత్తి వజ్రాయుధాన్ని పట్టుకున్నాడు.
స్తంభితః శిశురూపేణ దేవదేవేన లీలయా ౨౫.
దేవదేవుడు తన లీలతో చిన్నపిల్ల రూపంలో నిశ్చలంగా నిలిచిపోయాడు.
వహ్నిః శక్తిం తదా క్షేప్తుం న శశాక తథోత్థితః ౨౫.
ఆ సమయంలో అగ్ని దేవుడు లేచినా, తన శక్తిని ప్రయోగించలేకపోయాడు.
పాశం చ వరుణో రాజా ధ్వజయష్టిం సమీరణః ౨౫.
వరుణుడు తన పాశాన్ని, వాయుదేవుడు తన ధ్వజయష్టిని ఎత్తారు.
నానాయుధాని చాదిత్యా ముసలం వసవస్తథా ౨౫.
ఆదిత్యులు తమ ఆయుధాలను, వసువులు తమ ముసలాన్ని సిద్ధం చేసుకున్నారు.